تمرکز نزدیک به ۹۳ درصد حق‌بیمه تولیدی بیمه دی در رشته درمان، هشداری جدی درباره شکنندگی ترکیب پرتفوی این شرکت است؛ وضعیتی که می‌تواند با افزایش هزینه‌های درمان، تأخیر در وصول حق‌بیمه یا خطای نرخ‌گذاری، فشار مالی گسترده‌ای ایجاد کند. مدیران بیمه دی باید توضیح دهند چرا سرنوشت بخش عمده فعالیت شرکت تا این اندازه به یک رشته گره خورده است؟
براساس اطلاعات ارائه‌شده از صورت مالی شش‌ماهه نخست ۱۴۰۵، از حدود ۱۳۰ همت حق‌بیمه تولیدی بیمه دی، نزدیک به ۱۲۱ همت، معادل ۹۲٫۶ درصد، متعلق به درمان است. سهم مجموع سایر رشته‌ها تنها حدود ۷٫۴ درصد است؛ یعنی تنوع پرتفوی آن‌قدر محدود شده که افت عملکرد درمان می‌تواند بخش بزرگی از نتایج مالی شرکت را تحت فشار قرار دهد.
فروش بزرگ، تضمین سود نیست
به گزارش خبرنگار روزنو،ارقام بزرگ فروش نباید ریسک تعهدات را پنهان کند. هر قرارداد درمان، در کنار حق‌بیمه، تعهد پرداخت خسارت ایجاد می‌کند. اگر نرخ قرارداد متناسب با هزینه واقعی خدمات، ترکیب بیمه‌شدگان و تورم درمان تعیین نشده باشد، افزایش فروش می‌تواند به افزایش تعهدات کم‌بازده یا زیان‌ده منجر شود.
پرسش روشن است: بیمه دی در برابر این حجم از تعهد، چه حاشیه اطمینانی دارد؟ مدیران باید سودآوری فنی قراردادهای عمده را نشان دهند؛ اعلام رقم حق‌بیمه تولیدی برای اثبات موفقیت کافی نیست.
وابستگی به قراردادهای بازنشستگان؛ خطر تمرکز در دل تمرکز
پذیرش قرارداد درمان صندوق بازنشستگی کشوری، اهمیت بررسی وابستگی بیمه دی به مشتریان بزرگ را بیشتر کرده است. البته سهم دقیق این قرارداد از پرتفوی شرکت در داده‌های ارائه‌شده مشخص نیست و نمی‌توان کل سهم درمان را به آن نسبت داد.
بااین‌حال، اتکای سنگین به قراردادهای بزرگ، شرکت را در برابر تصمیم‌ها و وضعیت پرداخت چند بیمه‌گذار عمده آسیب‌پذیر می‌کند. تأخیر احتمالی در وصول حق‌بیمه، کاهش جمعیت تحت پوشش یا تمدیدنشدن قرارداد می‌تواند جریان درآمد و نقدینگی را تغییر دهد؛ درحالی‌که خسارت تعهدات پذیرفته‌شده همچنان باید پرداخت شود.
خطر دیگر، فشار برای حفظ قرارداد به هر قیمت است. اگر رقابت برای گرفتن یا نگه‌داشتن پرتفوی به نرخ‌گذاری ناکافی منجر شود، رشد فروش امروز می‌تواند زمینه فشار مالی فردا را فراهم کند. درباره بیمه دی، قضاوت قطعی به انتشار شرایط و نتایج واقعی قراردادها نیاز دارد؛ اطلاعاتی که مدیران باید شفاف ارائه کنند.
تورم درمان با آمار فروش مهار نمی‌شود
افزایش تعرفه‌های پزشکی، هزینه بستری، دارو و تجهیزات می‌تواند حاشیه سود قراردادهای درمان را کاهش دهد. در پوشش بازنشستگان نیز ارزیابی دقیق ترکیب سنی، بیماری‌های مزمن و دفعات استفاده از خدمات ضرورت دارد. غفلت از این عوامل، ریسک فاصله‌گرفتن خسارت واقعی از برآورد اولیه را بالا می‌برد.
در چنین شرایطی، نبود سازوکار مؤثر تعدیل نرخ یا کنترل هزینه می‌تواند تعادل قرارداد را بر هم بزند. مدیران بیمه دی باید پاسخ دهند قراردادهای عمده در برابر جهش هزینه‌های درمان چه حفاظی دارند و چه میزان افزایش خسارت، سودآوری آن‌ها را تهدید می‌کند؟
حق‌بیمه روی کاغذ، جای نقدینگی را نمی‌گیرد
حق‌بیمه تولیدی با وجه نقد وصول‌شده تفاوت دارد. شرکت ممکن است فروش بالایی ثبت کند، اما برای پرداخت به بیمارستان‌ها، مراکز درمانی و بیمه‌شدگان با فشار نقدینگی روبه‌رو شود. بنابراین، کیفیت وصول حق‌بیمه به‌اندازه حجم فروش اهمیت دارد.
اگر وصول منابع عقب بماند، پیامد احتمالی آن می‌تواند افزایش بدهی به مراکز درمانی، طولانی‌شدن تسویه خسارت و آسیب به کیفیت خدمات باشد. این‌ها ریسک‌های قابل بررسی‌اند و وقوع آن‌ها در بیمه دی باید با داده‌های پرداخت و بدهی سنجیده شود. هزینه ضعف احتمالی در مدیریت نقدینگی نباید به بازنشستگانی منتقل شود که برای تأمین هزینه درمان به پوشش بیمه‌ای متکی‌اند.
خسارت‌های پرداخت‌نشده؛ آزمون واقعی سودآوری
تصویر عملکرد درمان با اعلام خسارت پرداختی کامل نمی‌شود. هزینه خدمات انجام‌شده‌ای که هنوز اسنادشان ارائه یا رسیدگی نشده نیز باید در ذخایر شرکت لحاظ شود. ذخیره‌گیری ناکافی، در صورت وقوع، می‌تواند سود امروز را بیش از واقع نشان دهد و هزینه را به دوره‌های بعد منتقل کند.
از سوی دیگر، منابع موردنیاز برای پرداخت خسارت باید نقدشوندگی کافی داشته باشند. سرمایه‌گذاری این منابع در دارایی‌های پرنوسان یا دیرنقدشونده، در صورت ناهماهنگی با زمان پرداخت تعهدات، می‌تواند فشار مالی را تشدید کند. بررسی ترکیب سرمایه‌گذاری‌ها و سررسید تعهدات برای سنجش این خطر ضروری است.
مدیران باید صورت‌حساب ریسک را منتشر کنند
به گزارش روزنو،بیمه دی باید سهم مشتریان عمده، میزان وصول حق‌بیمه، نسبت خسارت با احتساب تغییر ذخایر، سود یا زیان فنی قراردادهای بزرگ و وضعیت تسویه با مراکز درمانی را شفاف کند. همچنین باید مشخص شود در سناریوی افزایش هزینه درمان یا تأخیر در وصول مطالبات، شرکت چه ظرفیت نقدی و سرمایه‌ای برای ایفای تعهدات دارد.
تمرکز ۹۲٫۶ درصدی به‌تنهایی اثبات زیان‌دهی نیست، اما هشداری است که نمی‌توان آن را پشت آمار فروش پنهان کرد. تا وقتی کیفیت سود، کفایت ذخایر و توان پرداخت تعهدات روشن نشده، جشن گرفتن برای بزرگی پرتفوی درمان، زودهنگام است
