سایپا با ارقامی روبه‌روست که نگرانی درباره آینده مالی این خودروساز را تشدید می‌کند؛ جهش زیان خالص، کاهش فروش و انباشت حدود ۱۳۰ هزار میلیارد تومان زیان. کنار هم قرار گرفتن این شاخص‌ها، پرسشی جدی پیش روی سهامداران می‌گذارد: این مسیر زیان‌دهی تا کجا قابل ادامه است و برنامه مدیریت برای جلوگیری از عمیق‌تر شدن بحران چیست؟
به گزارش روزنو،براساس صورت‌های مالی تلفیقی شش‌ماهه نخست ۱۴۰۵، زیان خالص گروه سایپا از حدود ۶٫۷ همت به ۳۴٫۷ همت رسیده است؛ بیش از پنج برابر در مقایسه با مدت مشابه سال قبل. این یعنی حدود ۲۸ هزار میلیارد تومان افزایش زیان در یک دوره شش‌ماهه؛ رقمی که ضرورت پاسخ‌گویی درباره عملکرد مدیریت و اثربخشی برنامه‌های اصلاحی را دوچندان می‌کند.
روزی نزدیک به ۱۸۷ میلیارد تومان زیان
با تقسیم زیان خالص اعلام‌شده بر روزهای شش‌ماهه نخست سال، متوسط زیان حسابداری گروه به حدود ۱۸۷ میلیارد تومان در روز می‌رسد. این محاسبه به معنای خروج نقدی روزانه همین مبلغ نیست، اما ابعاد سنگین زیان‌دهی را نشان می‌دهد.
مدیران سایپا باید توضیح دهند چرا اقدامات اصلاحی نتوانسته مانع چنین جهشی شود. چه میزان از زیان ناشی از فعالیت تولیدی، هزینه تأمین مالی یا عملکرد زیرمجموعه‌هاست و برای مهار هر بخش چه تصمیمی گرفته شده است؟
زیان انباشته ۱۳۰ همتی؛ هشدار جدی درباره آینده مالی
طبق مطلب ارسالی، زیان انباشته در پایان شهریور به حدود ۱۳۰ همت رسیده است. این رقم، بار زیان‌های گذشته را در کنار زیان تازه قرار می‌دهد و نگرانی درباره توان ترمیم ساختار مالی گروه را افزایش می‌دهد.
این داده‌ها به‌تنهایی برای اعلام ورشکستگی قطعی کافی نیست؛ برای چنین نتیجه‌ای باید وضعیت دارایی‌ها، بدهی‌ها، نقدینگی و توان پرداخت تعهدات نیز بررسی شود. بااین‌حال، جهش زیان و تداوم انباشت آن، هشدارهایی جدی درباره خطر تشدید بحران مالی‌اند که نمی‌توان با وعده‌های کلی از کنارشان گذشت.
فروش کمتر، درآمد پایین‌تر، زیان سنگین‌تر
در همان مطلب، فروش داخلی و صادراتی با افت ۳۴ درصدی به حدود ۶۶ هزار دستگاه رسیده و درآمد عملیاتی نیز با کاهش ۱۳ همتی، حدود ۳۶ همت اعلام شده است.
مسئولیت این کارنامه با چه کسانی است؟
سهامداران حق دارند بدانند در برابر این حجم زیان، کدامهزینه‌ها مهار شده، کدام فعالیت‌های زیان‌ده اصلاح شده و چه زمانی قرار است روند تخریب منابع شرکت متوقف شود.
توضیح درباره تحریم، قیمت‌گذاری و مشکلات تأمین ضروری است؛ اما هر عامل باید سهمی روشن و مستند در ارقام داشته باشد. مدیریت نیز باید درباره تصمیم‌های تحت اختیار خود پاسخ بدهد.
سایپا به برنامه نجاتی با اهداف عددی، زمان‌بندی مشخص و گزارش اجرای عمومی نیاز دارد. وقتی زیان خالص بیش از پنج برابر می‌شود و زیان انباشته به حدود ۱۳۰ همت می‌رسد، معیار ارزیابی مدیران باید توان توقف زیان‌دهی باشد؛ وعده بهبود، پاسخ این کارنامه نیست.
