
مطالبات بیمه دی از بیمهگذاران و نمایندگان در پایان شهریور ۱۴۰۵ به حدود ۱۱۵ هزار میلیارد تومان رسیده؛ رقمی که در پایان سال گذشته نزدیک به ۳۰ هزار میلیارد تومان بود. افزایش حدود ۸۵ همتی مطالبات در شش ماه، پرسشی جدی پیش روی مدیریت شرکت قرار میدهد: برنامه وصول این منابع چیست و چرا چنین حجمی از مطالبات در حسابها انباشته شده است؟
به گزارش خبرنگار روزنو، بر اساس صورتهای مالی ، خالص این مطالبات در نیمه نخست سال حدود ۳٫۸۴ برابر شده است؛ یعنی رشدی نزدیک به ۲۸۴ درصد. این جهش، ضرورت بررسی کیفیت فروش و توان شرکت در تبدیل حقبیمههای شناساییشده به وجه نقد را برجسته میکند؛ زیرا ثبت درآمد، بهتنهایی به معنای وصول پول نیست.
بیش از ۸۱ درصد مطالبات نزد دولت و بنیاد شهید
بر اساس اطلاعات ارائهشده، حدود ۴۵٫۳ درصد مطالبات به ادارات دولتی و ۳۵٫۸ درصد به بنیاد شهید مربوط است؛ در مجموع، بیش از ۸۱ درصد مطالبات در این دو بخش متمرکز شده است.
این تمرکز، وصول بخش بزرگی از منابع بیمه دی را به زمانبندی پرداخت همین بدهکاران وابسته میکند. مدیریت شرکت باید روشن کند قراردادهای بزرگ با چه تضمینها و برنامه پرداختی منعقد شدهاند و چه سازوکاری برای جلوگیری از انباشت بیشتر بدهیها وجود دارد. بزرگی قرارداد زمانی امتیاز محسوب میشود که وصول منابع آن نیز متناسب با تعهدات شرکت پیش برود.
۹٫۱ همت سررسیدگذشته؛ پرونده بدهیهای قدیمی هنوز باز است
طبق اطلاعات همراه صورت مالی، حدود ۹٫۱ همت از مطالبات سررسیدگذشته است و از سررسید حدود ۱٫۸ همت آن بیش از دو سال میگذرد. باقیماندن چنین مبالغی برای این مدت، ضرورت پاسخگویی درباره پیگیری وصول و کفایت تضمینهای دریافتی را بیشتر میکند.
البته کل ۱۱۵ همت مطالبات را نمیتوان معوق یا سوختشده دانست؛ بخشی از آن ممکن است هنوز به موعد پرداخت نرسیده باشد. نقد اصلی، سرعت افزایش مطالبات، تمرکز بالای بدهکاران و تعیینتکلیفنشدن بخشی از بدهیهای قدیمی است.
فشار احتمالی بر نقدینگی؛ مسئولیت وصول با کیست؟
شرکت بیمه برای پرداخت خسارت به منابع نقد نیاز دارد. اگر وصول حقبیمهها از زمان اجرای تعهدات عقب بماند، فشار بر نقدینگی افزایش مییابد. بااینحال، این جدول بهتنهایی برای اثبات تأخیر در پرداخت خسارت یا ناتوانی مالی شرکت کافی نیست.
به گزارش روزنو،آنچه اکنون از مدیریت بیمه دی انتظار میرود، ارائه گزارشی شفاف از میزان وصول پس از پایان شهریور، جدول سررسید بدهکاران عمده و اقدامات انجامشده برای وصول مطالبات قدیمی است. همچنین باید روشن شود چه میزان از این افزایش، ناشی از قراردادهای جدید و چه میزان حاصل کندی وصول است.
جهش مطالبات از ۳۰ به ۱۱۵ همت، با اعلام رشد فروش توجیه نمیشود. معیار ارزیابی عملکرد مدیریت، توان تبدیل قراردادها به منابع وصولشده و تأمین بهموقع نقدینگی لازم برای اجرای تعهدات بیمهای است.