بازداشت یک پیمانکار ارشد سازمان سیا به اتهام درز اطلاعات فوق‌محرمانه به یک روزنامه‌نگار، پرده از اسناد تازه برداشت که ابعاد جدیدی از فشار تل‌آویو بر واشنگتن برای ترور مقامات عالی ایران، اصرار بر استمرار جنگ و هشدار نهاد‌های اطلاعاتی آمریکا نسبت به فروپاشی رژیم صهیونیستی از درون را عیان می‌کند. بر اساس گزارش یدیعوت آحارونوت، ایان برینکسمن، ۴۲ساله و پیمانکار سیا، متهم است که به اسناد طبقه‌بندی شده‌ای خارج از حوزه وظایف خود دسترسی یافته و محتوای آنها را در اختیار شریک آیدا چاوز، شریک عاطفی‌اش که خبرنگاری آمریکایی است قرار داده است.
به گزارش روز نو از میان پنج گزارش چاوز، سه سند به‌طور مستقیم به تحولات ایران و رژیم صهیونیستی مربوط می‌شود؛ از جمله درخواست رسمی مقام‌های اسرائیل از دولت ترامپ برای ترور محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس شورای اسلامی و چهره اصلی مذاکرات تهران و واشنگتن، در روز‌های پایانی مذاکرات منتهی به تفاهم‌نامه اسلام‌آباد.
این افشاگری در حالی منتشر می‌شود که پرونده ترور فرماندهان ایرانی توسط اسرائیل و آمریکا در دو جنگ ۱۲ روزه و ۴۰ روزه، به یکی از خونبارترین ادوار هدف‌گیری علیه ساختار رهبری یک کشور در تاریخ معاصر منطقه تبدیل شده است. آنچه این دو جنگ را از ادوار پیشین متمایز می‌کند، نه صرفا حجم ویرانی، بلکه دقت و گستردگی عملیات ترور است که از رأس هرم فرماندهی تا لایه‌های میانی و حتی جانشینان فوری را در بر گرفته است.
گفتنی است که در ۲۳ خرداد ۱۴۰۴ حملات هوایی اسرائیل به تهران و مراکز فرماندهی، در همان ساعات ابتدایی، شماری از فرماندهان ارشد نظامی ایران را ترور کرد و به شهادت رساند؛ حسین سلامی، فرمانده کل سپاه پاسداران و محمد باقری، رئیس ستاد کل نیرو‌های مسلح که از نخستین چهره‌های به شهادت‌رسیده بودند. همزمان، غلامعلی رشید، فرمانده قرارگاه مرکزی خاتم‌الانبیا، و امیرعلی حاجی‌زاده، فرمانده نیروی هوافضای سپاه، نیز به شهادت رسیدند. در همین موج نخست، محمد کاظمی، رئیس سازمان اطلاعات سپاه و محمد شیرازی، رئیس دفتر نظامی رهبر ایران، نیز شهید شدند.
نکته مهم آن است که اسرائیل نه تنها رأس فرماندهی، بلکه حلقه‌های جانشینی را نیز هدف گرفته بود. علی شادمانی، که پس از کشته شدن رشید به فرماندهی قرارگاه خاتم‌الانبیا منصوب شد، تنها چند هفته بعد و در ۴ تیر ۱۴۰۴ ترور و شهید شد. ابوالقاسم بابائیان نیز که جانشین شیرازی شده بود، تنها یک هفته پس از انتصاب به شهادت رسید. این الگوی حذف زنجیره‌ای نشان داد که هدف، نه فقط از ترور افراد، بلکه مختل کردن ساختار سیاسی و نظامی ایران بود.
در جنگ ۴۰ روزه نیز این سیاست از سوی آمریکا و اسرائیل پی گرفته شد؛ به نحوی که در نخستین روز، رهبر انقلاب اسلامی در حمله به بیت‌شان به شهادت رسیدند. در همان حمله، علی شمخانی، دبیر شورای دفاع و مشاور ارشد رهبر، نیز شهید شد. در حوزه فرماندهی نظامی، محمد پاکپور، که پس از کشته شدن سلامی به فرماندهی کل سپاه منصوب شده بود، در ثانیه‌های آغازین جنگ ۴۰ روزه شهید و عبدالرحیم موسوی، رئیس ستاد کل نیرو‌های مسلح و عزیز نصیرزاده، وزیر دفاع نیز در همان روز به شهادت رسیدند.
ترور‌ها در هفته‌های بعد نیز ادامه یافت. علی لاریجانی، دبیر شورای عالی امنیت ملی مورد هدف قرار گرفت و غلامرضا سلیمانی، رئیس سازمان بسیج نیز در همان روز به شهادت رسید. چهره‌های دیگری از جمله اسماعیل خطیب، وزیر اطلاعات، سید مجید خادمی، رئیس سازمان اطلاعات سپاه، علیرضا تنگسیری، فرمانده نیروی دریایی سپاه، کمال خرازی، رئیس شورای راهبردی روابط خارجی و وزیر خارجه اسبق در ادامه حملات به شهادت رسیدند.
اسناد درز کرده اخیر نشان می‌دهد که اسرائیل نه تنها درصدد ترور فیزیکی مقامات ایرانی بوده، بلکه همزمان برای تضمین حمایت بلندمدت واشنگتن حتی پس از پایان ریاست‌جمهوری ترامپ، تلاش کرده ساختار‌های نظامی و اطلاعاتی خود را با آمریکا ادغام کند. مهم‌ترین سند، ارزیابی محرمانه سیا با عنوان «شکاف از درون» است که در ۵ اکتبر منتشر شد و هشدار می‌داد بحران‌های سیاسی، فرسایش جنگ‌های طولانی، شکاف‌های اجتماعی و معضل سربازی حریدی‌ها ممکن است اسرائیل را در آستانه انتخابات ۲۷ اکتبر به سمت درگیری شدید داخلی، جنگ شهری یا فروپاشی نهادی سوق دهد.
درخواست ترور قالیباف در ۲۸ مه و در بحبوحه مذاکرات، آن هم زمانی که تهران و واشنگتن به توافق نزدیک می‌شدند، نشان‌دهنده عمق نگرانی اسرائیل از هرگونه مسیر دیپلماتیک است. بر اساس این سند، مقام‌های صهیونیستی نه تنها خواستار ترور رئیس مجلس ایران شده بودند، بلکه از دولت ترامپ خواسته بودند گفت‌و‌گو‌ها را متوقف کرده و بمباران زیرساخت‌های نفتی ایران را از سر بگیرند، به امید ایجاد شورش و سقوط نظام.
پرونده برینکسمن و آیدا چاوز، فارغ از سرنوشت قضایی خود، پرده از یک واقعیت برداشته است؛ آنکه در حالی که آمریکا و اسرائیل خود را متحدان راهبردی می‌خوانند، واشنگتن نگران بوده که ترور مقامات ایرانی در بحبوحه مذاکرات، نه تنها دستاورد دیپلماتیک را نابود کند، بلکه آتش جنگ را دوباره شعله‌ور سازد. وزارت دادگستری آمریکا نیز این اقدام را «نقض جدی اعتماد امنیتی» خوانده و برینکسمن را بر اساس قانون جاسوسی متهم کرده است؛ جرمی که حداکثر مجازات آن ۱۰ سال حبس است.
آیدا چاوز نیز تاکنون متهم نشده و اتهامات برینکسمن نیز در مرحله دادرسی قرار دارد، اما آنچه از لابه‌لای این اسناد بیرون می‌زند، تصویری است از یک اتحاد ناهمگون که در آن یکی به دنبال ترور و ادامه جنگ است و دیگری نگران فروپاشی از درون و نابودی مسیر دیپلماتیک و در همین نقطه است که می‌توان پی به برخی اختلافات واقعی میان آمریکا و اسرائیل برد.
