
امروز، ۲۸ آبان، طی نشست سهجانبه ترامپ، شی و پوتین، مساله جمهوری اسلامی نیز مطرح خواهد بود. به اغلب احتمال، این گفتوگو در دایره مذاکره محدود میماند و به معامله نخواهد انجامید. چرا؟
۱- استمرار کشمکش تهران و واشنگتن، بهویژه در خلیج فارس، پیامدهای استراتژیک خوشایندی برای پکن و مسکو دارد.
به گزارش روز نو درگیر ماندن آمریکا در این جغرافیای پرتنش، منابع و تمرکز واشنگتن را از خاور آسیا، دریای چین جنوبی و تایوان منحرف میکند. بعید است این دو قدرت بهآسانی چنین اهرمی را رها کنند.
۲- تفاهم دوجانبه تهران و واشنگتن میتواند نقش پکن و مسکو را در تحولات ایران و مناسبات آن با آمریکا بهشدت کمرنگ کند. هر دو قدرت، با وجود تفاوت منافع، از حفظ اهرم نفوذ خود در این پرونده سود میبرند.
۳- وزن اقتصادی روسیه با آمریکا و چین همسنگ نیست؛ سهم تقریبی مسکو از تولید ناخالص جهانی در برابر واشنگتن و پکن، حدود ۲، در مقابل ۲۶ و ۱۷ درصد است. حضور پوتین بیش از قدرت اقتصادی، ناشی از جایگاه ژئوپلیتیکی و نظامی روسیه است. به خاطر مناسبات ویژه اش با جمهوری اسلامی.
۴- شکست کامل نشست، استمرار فشارهای اقتصادی، تشدید کشمکش و افزایش ناامنی در خلیج فارس را در پی خواهد داشت. در این میان، واشنگتن همچنان سرگرم پرونده ایران، و پکن و مسکو برخوردار از فرصت استراتژیک خواهند بود.
به اغلب احتمال، امروز ایران موضوع مذاکره است، نه معامله.