شرکت نفت سپاهان در شش‌ماهه نخست سال ۱۴۰۵، نزدیک به ۵۹ میلیارد تومان هزینه تبلیغات و بازاریابی ثبت کرده است؛ رقمی که پرسش درباره جزئیات قراردادها، دریافت‌کنندگان و بازده این هزینه را پیش روی مدیران شرکت قرار می‌دهد.
به گزارش خبرنگار روزنو، براساس تصویر یادداشت توضیحی صورت‌های مالی دوره منتهی به ۳۱ شهریور ۱۴۰۵، هزینه «تبلیغات و بازاریابی» نفت سپاهان به ۵۸۹ هزار و ۲۴۰ میلیون ریال، معادل ۵۸ میلیارد و ۹۲۴ میلیون تومان رسیده است. این مبلغ در مقیاس ۱۸۰ روز، روزانه حدود ۳۲۷ میلیون تومان می‌شود؛ هزینه‌ای که سهامداران حق دارند بدانند چه منفعت قابل‌اندازه‌گیری برای شرکت ایجاد کرده است.
البته رقم این سرفصل در مدت مشابه سال قبل حدود ۸۴ میلیارد تومان بوده و در دوره جدید نزدیک به ۳۰ درصد کاهش یافته است. بنابراین، موضوع انتقاد، افزایش هزینه تبلیغات نسبت به سال گذشته نیست؛ مسئله اصلی، ضرورت این مخارج، نحوه تخصیص منابع و نتیجه حاصل از آن است.
مدیران نفت سپاهان باید توضیح دهند این بودجه صرف چه فعالیت‌هایی شده است: تبلیغات رسانه‌ای، نمایشگاه‌ها، توسعه بازار صادراتی، حمایت مالی از رویدادها یا قراردادهای خدمات بازاریابی؟ سهم هر بخش چقدر بوده و چه میزان فروش یا مشتری جدید در نتیجه آن به دست آمده است؟
هم‌زمان، در متن خبر مبنا، افزایش ۲٫۵ تا ۳٫۵ برابری قیمت برخی محصولات شرکت طی یک سال مطرح شده است؛ ادعایی که تأیید آن نیازمند مقایسه قیمت محصولات مشخص در تاریخ‌های یکسان است. در صورت تأیید، پرسش جدی‌تر خواهد شد: چه سهمی از رشد درآمد شرکت حاصل افزایش قیمت بوده و چه سهمی نتیجه افزایش مقدار فروش و موفقیت بازاریابی؟ رشد ریالی فروش به‌تنهایی نمی‌تواند سند اثربخشی تبلیغات باشد.
داشتن جایگاه قدرتمند در بازار نیز به‌خودی‌خود نیاز به بازاریابی را منتفی نمی‌کند؛ اما مدیران را از توضیح درباره توجیه اقتصادی هزینه‌ها معاف نمی‌سازد. هر قرارداد باید هدف، خروجی و معیار سنجش داشته باشد تا مشخص شود منابع شرکت چگونه به حفظ یا گسترش بازار کمک کرده‌اند.
نفت سپاهان باید صورت‌حساب این بودجه نزدیک به ۵۹ میلیارد تومانی را برای سهامداران روشن کند: پول به چه کسانی پرداخت شده، در برابر آن چه خدماتی تحویل گرفته شده و نتیجه اقتصادی آن چه بوده است؟
