نزدیک به دو دهه از پرداخت برخی تسهیلات کلان بانک پارسیان گذشته، اما مانده آن‌ها همچنان به بانک بازنگشته است؛ پرونده‌ای به ارزش حدود ۲۲ هزار میلیارد تومان که اکنون تمام مانده آن در طبقه مطالبات مشکوک‌الوصول قرار دارد. این ارقام، مطالبه پاسخ‌گویی درباره عملکرد وصول مطالبات و سرنوشت منابع بانک را جدی‌تر می‌کند.
به گزارش خبرنگار روزنو، براساس داده‌های بانک مرکزی که در خبر مبنا نقل شده، این تسهیلات در فاصله سال‌های ۱۳۸۵ تا ۱۳۸۹ به بدهکاران بزرگ پرداخت شده‌اند. اکنون پس از حدود ۱۶ تا ۲۰ سال، مسئله از تأخیر معمول در بازپرداخت فراتر رفته است؛ بانک با مطالباتی مواجه است که وصول آن‌ها با تردید جدی همراه شده و تعیین تکلیفشان نیازمند اقدام مؤثر و قابل سنجش است.
وام‌هایی که پیر شدند؛ منابعی که بازنگشتند
باقی‌ماندن چنین حجم سنگینی از مطالبات برای سال‌های طولانی، ضرورت بررسی نتیجه اعتبارسنجی، کیفیت وثایق و اثربخشی پیگیری‌های حقوقی را برجسته می‌کند. بانک پارسیان باید توضیح دهد در این مدت چه میزان وجه از این بدهکاران دریافت کرده، چه وثایقی به اجرا گذاشته و چه موانعی اجازه نداده مانده بدهی‌ها تعیین تکلیف شود.
۲۲ هزار میلیارد تومان مطالبه مشکوک‌الوصول، عددی نیست که صرفاً با تکرار در جداول مالی بتوان از کنار آن گذشت. پشت این رقم، منابعی قرار دارد که بازگشت آن‌ها می‌تواند به تأمین مالی فعالیت‌های اقتصادی کمک کند؛ اما اکنون وصولشان محل تردید است.
فروتن باید برنامه وصول را با عدد و زمان اعلام کند
قدمت این تسهیلات نشان می‌دهد منشأ پرونده به سال‌ها پیش بازمی‌گردد و نمی‌توان مسئولیت پرداخت اولیه آن‌ها را بدون بررسی به مدیریت فعلی نسبت داد. بااین‌حال، مسئولیت یحیی فروتن در جایگاه مدیرعامل بانک پارسیان روشن است: ارائه برنامه عملیاتی برای تعیین تکلیف مطالبات و گزارش نتیجه اقدامات.
این برنامه باید مشخص کند چه میزان از مطالبات قابلیت وصول دارد، ارزش روز و قابلیت نقدشدن وثایق چقدر است، پرونده‌های قضایی در چه مرحله‌ای قرار دارند و بانک برای هر بخش چه مهلتی تعیین کرده است. اعلام کلی «پیگیری وصول مطالبات» بدون انتشار نتیجه، امکان ارزیابی عملکرد مدیریت را فراهم نمی‌کند.
صورت مالی، محل توقف دائمی پرونده بدهکاران نیست
مشکوک‌الوصول‌شدن مطالبات به معنای سوخت قطعی تمام آن‌ها نیست؛ اما هشداری جدی درباره کیفیت دارایی‌های بانک است. کفایت ذخایر و میزان پوشش زیان احتمالی نیز باید شفاف شود تا روشن باشد تداوم این وضعیت چه اثری بر عملکرد مالی بانک دارد.
بانک پارسیان باید کارنامه وصول این پرونده‌های قدیمی را منتشر کند. معیار پاسخ‌گویی، تعداد مکاتبات و جلسات نیست؛ میزان وجه بازگشته، وثایق نقدشده و کاهش واقعی مانده مطالبات است. پرونده‌ای که نزدیک به دو دهه عمر دارد، دیگر با وعده‌های بی‌زمان تعیین تکلیف نمی‌شود.
