حسین اسداللهی، معلم و کارشناس حوزه تعلیم و تربیت، به بررسی وضعیت سال تحصیلی جدید، کمبود نیروی انسانی، مشکلات معیشتی فرهنگیان، احساس تبعیض در پرداخت‌ها، حواشی استعفای معلمان، چالش‌های تأمین هزینه مدارس دولتی و آخرین وضعیت اجرای طرح شیر و تغذیه رایگان دانش‌آموزان پرداخت. وی با اشاره به ضرورت تغییر نگاه به آموزش و پرورش تأکید کرد که حل مشکلات این حوزه، به‌ویژه در بخش معیشت معلمان و تأمین منابع مالی مدارس، فراتر از اختیارات یک وزارتخانه است و نیازمند تصمیم‌گیری و حمایت سایر دستگاه‌های اجرایی و اقتصادی کشور خواهد بود
آغاز سال تحصیلی بدون بحران جدی؛ کمبود معلم همچنان پابرجاست اسداللهی در ابتدای این گفت‌و‌گو با ارزیابی مثبت از آغاز سال تحصیلی جدید اظهار کرد: امسال یکی از بهترین شروع‌های سال تحصیلی را از نظر ساماندهی نیروی انسانی شاهد بودیم و آموزش و پرورش توانست با وجود محدودیت‌های موجود، سال تحصیلی را بدون مشکلات جدی آغاز کند. وی افزود: آموزش و پرورش در سال گذشته به دلیل شرایط جنگی موفق به برگزاری آزمون استخدامی در زمان مناسب نشد و همین مسئله می‌توانست ساماندهی نیرو‌های انسانی را با چالش مواجه کند؛ زیرا برگزاری آزمون استخدامی، اعلام نتایج، ارزیابی‌های تکمیلی و انجام مصاحبه‌ها فرایندی زمان‌بر است و باید پیش از تابستان به نتیجه برسد تا نیرو‌های جدید برای شروع سال تحصیلی آماده شوند.
این کارشناس تعلیم و تربیت با اشاره به پیگیری‌های وزیر آموزش و پرورش گفت: در روز‌های منتهی به آغاز سال تحصیلی، جلسات مستمری برای بررسی آخرین وضعیت نیروی انسانی برگزار شد و وزیر آموزش و پرورش روزانه چند ساعت موضوع ساماندهی معلمان را پیگیری می‌کرد. اسداللهی حضور اعضای هیئت دولت در مدارس هم‌زمان با آغاز سال تحصیلی را نیز اقدامی ارزشمند توصیف کرد و گفت این حضور نشان‌دهنده توجه دولت به جایگاه مدرسه و نظام تعلیم و تربیت است. با این حال، وی تأکید کرد که آغاز مناسب سال تحصیلی به معنای رفع کامل کمبود نیروی انسانی در مدارس نیست. اسداللهی توضیح داد: «هنوز با شرایط ایده‌آل فاصله داریم. شرایط مطلوب زمانی محقق می‌شود که علاوه بر تأمین معلم برای کلاس درس، نیرو‌های کیفیت‌بخشی مانند مربیان پرورشی، مشاوران، مربیان تربیت‌بدنی و مراقبان سلامت نیز به تعداد کافی در مدارس حضور داشته باشند.» وی با اشاره به وضعیت برخی مدارس تهران افزود: در بعضی مناطق پرتراکم، یک مشاور مسئولیت رسیدگی به حدود ۸۰۰ دانش‌آموز را بر عهده دارد که قطعاً سرانه مناسبی نیست و نشان می‌دهد نظام آموزش و پرورش همچنان در زمینه تأمین نیرو‌های تخصصی با کمبود مواجه است. واکنش به موج استعفای معلمان در فضای مجازی؛ واقعیت باید از فضاسازی جدا شود این کارشناس تعلیم و تربیت در پاسخ به پرسشی درباره انتشار گسترده ویدئو‌ها و مطالب مرتبط با استعفای معلمان در فضای مجازی، خواستار بررسی دقیق این ادعا‌ها شد.
اسداللهی اظهار کرد: باید بررسی شود افرادی که در فضای مجازی از استعفای خود خبر داده‌اند، چه تعداد واقعاً معلم شاغل بوده‌اند و شرایط استخدامی و حرفه‌ای آنان چگونه بوده است. وی با اشاره به برخی موارد مطرح‌شده در فضای مجازی مدعی شد که بعضی از این افراد اساساً معلم نبوده‌اند یا مدت‌ها در مرخصی به سر می‌برده‌اند و بنابراین نباید بدون بررسی، تمامی روایت‌های منتشرشده را به‌عنوان واقعیت قطعی پذیرفت. این کارشناس تعلیم و تربیت با مقایسه فضای رسانه‌ای و شرایط مدارس گفت: اگر موج استعفای معلمان به همان گستردگی مطرح‌شده وجود داشت، باید آثار آن به‌صورت محسوس در خالی ماندن کلاس‌های درس و اعتراض خانواده‌ها نمایان می‌شد. با این وجود، اسداللهی در بخش دیگری از گفت‌و‌گو تأکید کرد که مشکلات معیشتی فرهنگیان واقعی است و نمی‌توان صرفاً با نقد روایت‌های فضای مجازی، از ضرورت رسیدگی به مطالبات معلمان چشم‌پوشی کرد. بیش از ۴۰۰ مدرسه با یک دانش‌آموز؛ روایت‌هایی از معلمانی که دیده نمی‌شوند اسداللهی با انتقاد از کم‌توجهی رسانه‌ها به تلاش‌های معلمان در مناطق مختلف کشور گفت: در نظام آموزش و پرورش ایران بیش از ۴۰۰ مدرسه وجود دارد که تنها یک دانش‌آموز دارند و یک معلم برای آموزش همان دانش‌آموز در مدرسه حاضر می‌شود. وی این موضوع را نشانه‌ای از اهمیت دسترسی به آموزش حتی در کم‌جمعیت‌ترین مناطق کشور دانست و افزود: برخی از این معلمان برای آموزش تنها یک دانش‌آموز، مسیر‌های طولانی را طی می‌کنند؛ در حالی که در بعضی کشور‌ها آموزش دانش‌آموزان مناطق بسیار کم‌جمعیت به شیوه غیرحضوری انجام می‌شود.
این کارشناس تعلیم و تربیت با بیان اینکه رسانه‌ها باید روایت دقیق‌تری از زندگی حرفه‌ای معلمان ارائه دهند، به نمونه‌هایی از فداکاری آنان اشاره کرد. اسداللهی گفت: در سال تحصیلی گذشته معلمی خودروی شخصی‌اش را فروخت تا از زندانی شدن یکی از والدین دانش‌آموزانش به دلیل بدهی جلوگیری کند. وی همچنین از مدیری یاد کرد که برای دانش‌آموز دارای حساسیت به لاکتوز، شیرجوش شخصی خود را به مدرسه می‌آورد تا شیر دانش‌آموز را متناسب با شرایط او آماده کند. اسداللهی با انتقاد از تصویرسازی‌های منفی درباره معلمان و مدیران مدارس در برخی تولیدات رسانه‌ای تأکید کرد: در کنار پرداختن به مشکلات و تخلفات احتمالی، باید تلاش‌ها و فداکاری‌های جامعه فرهنگیان نیز دیده شود. به اعتقاد وی، روایت معلمانی که در دورافتاده‌ترین نقاط کشور فعالیت می‌کنند، می‌تواند در تقویت جایگاه اجتماعی حرفه معلمی مؤثر باشد. گلایه اصلی معلمان فقط حقوق نیست؛ احساس تبعیض جدی‌تر شده است بخش مهمی از این گفت‌و‌گو به وضعیت اقتصادی و معیشتی معلمان اختصاص داشت. اسداللهی با تأکید بر اینکه شرایط رفاهی فرهنگیان با جایگاه و مسئولیت آنان تناسب ندارد، گفت: امکانات رفاهی و مزایایی که در بسیاری از دستگاه‌های اجرایی برای کارکنان فراهم می‌شود، در آموزش و پرورش به شکل مطلوب وجود ندارد. وی افزود: مسئله اصلی بسیاری از معلمان فقط پایین بودن میزان حقوق نیست، بلکه آنان هنگام مقایسه شرایط خود با کارکنان سایر دستگاه‌ها احساس تبعیض می‌کنند. این کارشناس تعلیم و تربیت تصریح کرد: «معلمان بیشتر از اینکه بگویند چرا حقوق ما کم است، می‌پرسند چرا تبعیض وجود دارد؟ اگر امکانات و منابع محدود است، چرا این محدودیت برای همه دستگاه‌ها یکسان نیست؟» اسداللهی با اشاره به مقایسه طبیعی حقوق و مزایای مشاغل مختلف اظهار کرد: معلمان وضعیت خود را با کارکنان دستگاه‌های دیگر مقایسه می‌کنند و انتظار دارند متناسب با نقش و مسئولیتشان در تربیت نسل آینده، از جایگاه اقتصادی و اجتماعی مناسبی برخوردار باشند. وی افزود: احساس تبعیض در میان گروه‌های حرفه‌ای مانند معلمان و پرستاران، می‌تواند یکی از عوامل اصلی شکل‌گیری نارضایتی‌های صنفی باشد. به گفته این کارشناس تعلیم و تربیت، رفع احساس تبعیض به اندازه افزایش حقوق اهمیت دارد؛ زیرا کارکنان علاوه بر میزان دریافتی، به عدالت در توزیع منابع و امکانات نیز توجه می‌کنند. چرا حل مشکلات معیشتی معلمان فقط بر عهده وزارت آموزش و پرورش نیست؟
اسداللهی با انتقاد از نگاه محدود به مسئولیت وزارت آموزش و پرورش در تأمین معیشت فرهنگیان گفت: وزارت آموزش و پرورش یک دستگاه خدماتی است و برخلاف بسیاری از مجموعه‌های اقتصادی و درآمدزا، امکان تأمین منابع مالی از محل فعالیت‌های تجاری گسترده را ندارد. وی با اشاره به سهم بالای کارکنان آموزش و پرورش در ساختار دولت توضیح داد: حجم گسترده نیروی انسانی این وزارتخانه باعث می‌شود حتی افزایش محدود دریافتی معلمان نیز به منابع مالی قابل توجهی نیاز داشته باشد. اسداللهی در تشریح برخی استدلال‌های مطرح‌شده در دستگاه‌های مالی کشور گفت: گاهی به دلیل تعداد زیاد کارکنان آموزش و پرورش، این استدلال مطرح می‌شود که اختصاص یک اعتبار مشخص به معلمان، افزایش دریافتی محدودی برای هر نفر ایجاد می‌کند؛ در حالی که همان اعتبار می‌تواند در دستگاه‌های کوچک‌تر به تعداد بیشتری از کارکنان مزایای قابل توجهی بدهد. وی این شیوه نگاه را نشانه ضرورت تغییر رویکرد تصمیم‌گیران مالی دانست و افزود: نمی‌توان نظام تعلیم و تربیت را صرفاً با محاسبات کوتاه‌مدت مالی مدیریت کرد. این کارشناس تعلیم و تربیت با اشاره به بازگشت مزایای جانبی فرهنگیان از سال ۱۴۰۴ اظهار کرد: برخی مزایای رفاهی که از سال ۱۳۸۹ حذف شده بود، دوباره در دستور کار قرار گرفته و اعتباراتی نیز برای آن پیش‌بینی شده است.
وی در عین حال تأکید کرد که بهبود معیشت معلمان به برنامه‌های کوتاه‌مدت، میان‌مدت و بلندمدت نیاز دارد و دستگاه‌هایی مانند سازمان برنامه و بودجه و دیگر بخش‌های دولت باید در این مسیر مشارکت کنند. پیشنهاد استفاده از امکانات رفاهی دستگاه‌های دولتی برای فرهنگیان اسداللهی در ادامه با طرح پیشنهادی برای بهبود رفاه معلمان گفت: برخی دستگاه‌های اقتصادی و درآمدزای کشور در شهر‌های زیارتی و گردشگری دارای هتل‌ها و مجموعه‌های اقامتی هستند، در حالی که وزارت آموزش و پرورش منابع کافی برای ایجاد چنین امکاناتی در اختیار ندارد. وی پیشنهاد کرد بخشی از ظرفیت‌های اقامتی و رفاهی این دستگاه‌ها در اختیار فرهنگیان قرار گیرد. این کارشناس تعلیم و تربیت افزود: زمانی که برخی مجموعه‌های دولتی دارای امکانات رفاهی گسترده هستند، می‌توان با تصمیم‌گیری در سطح دولت، زمینه استفاده معلمان از بخشی از این ظرفیت‌ها را فراهم کرد. اسداللهی تأکید کرد: تکریم معلمان فقط با افزایش حقوق محقق نمی‌شود و می‌توان از طریق اقدامات ساده‌ای مانند ارائه خدمات ویژه بانکی، تسهیلات رفاهی و تسهیل دسترسی فرهنگیان به خدمات عمومی، جایگاه اجتماعی آنان را تقویت کرد. وی برای نمونه به پیشنهاد خود درباره ایجاد مسیر خدمات ویژه برای معلمان در شعب بانک عامل فرهنگیان اشاره کرد و گفت حتی اقداماتی که هزینه مالی بالایی ندارند، می‌توانند در احساس احترام و تکریم معلمان مؤثر باشند. رتبه‌بندی معلمان نباید صرفاً به یک طرح افزایش حقوق تبدیل شود این کارشناس تعلیم و تربیت در بخش دیگری از گفت‌و‌گو به اجرای طرح رتبه‌بندی معلمان پرداخت و گفت: اگرچه این طرح با مطالبات معیشتی فرهنگیان پیوند خورده، اما هدف اصلی آن باید ارتقای کیفیت آموزش باشد. اسداللهی توضیح داد: رتبه‌بندی زمانی به هدف واقعی خود می‌رسد که علاوه بر بهبود وضعیت دریافتی معلمان، موجب تقویت شایستگی‌های حرفه‌ای آنان و افزایش کیفیت یادگیری دانش‌آموزان شود. وی با اشاره به حواشی اجرای این طرح در اسفندماه ۱۴۰۱ گفت: نحوه اجرای رتبه‌بندی در آن مقطع برای بسیاری از معلمان رضایت‌بخش نبود و مسائل مختلفی درباره آن مطرح شد.
اسداللهی تأکید کرد که رتبه‌بندی از جمله موضوعاتی است که همچنان به گفت‌و‌گو، بررسی کارشناسی و اصلاحات احتمالی نیاز دارد. به اعتقاد وی، نظام آموزش و پرورش باید هم‌زمان به معیشت، رفاه، منزلت اجتماعی و توانمندسازی حرفه‌ای معلمان توجه کند. آموزش و پرورش به ثبات مدیریتی نیاز دارد اسداللهی با اشاره به گستردگی ساختار آموزش و پرورش و مسئولیت این وزارتخانه در تربیت میلیون‌ها دانش‌آموز گفت: تصمیم‌گیری در نظام تعلیم و تربیت به دلیل ماهیت بلندمدت فعالیت‌های آموزشی، نیازمند ثبات و استمرار مدیریتی است. وی با انتقاد از تغییرات مکرر مدیریتی در سال‌های گذشته اظهار کرد: برنامه‌های تعلیم و تربیت برخلاف بسیاری از فعالیت‌های اقتصادی و اجرایی، در مدت کوتاه به نتیجه نمی‌رسند. این کارشناس تعلیم و تربیت افزود: زمانی که دوره مسئولیت مدیران ارشد آموزش و پرورش کوتاه باشد، اجرای برنامه‌های تحولی و ارزیابی نتایج آنها با مشکل مواجه می‌شود. وی تأکید کرد که حل چالش‌های آموزش و پرورش باید فراتر از تغییر دولت‌ها و اختلافات سیاسی دنبال شود. افزایش سرانه مدارس از حدود هزار میلیارد به ۱۱ هزار میلیارد تومان اسداللهی در ادامه گفت‌و‌گو با اشاره به مشکلات مالی مدارس دولتی، افزایش سرانه پرداختی به مدارس را یکی از اقدامات مثبت سال‌های اخیر دانست. وی توضیح داد: سرانه مدارس اعتباری است که دولت برای تأمین هزینه‌های جاری در اختیار مدارس قرار می‌دهد و میزان آن در سال‌های گذشته پاسخگوی نیاز‌های واقعی بسیاری از واحد‌های آموزشی نبوده است. این کارشناس تعلیم و تربیت اظهار کرد: اعتبار سرانه مدارس که در سال‌های گذشته حدود هزار میلیارد تومان بود، در سال اخیر به حدود ۱۱ هزار میلیارد تومان رسیده است. وی با اشاره به پیگیری‌های وزارت آموزش و پرورش و دولت برای افزایش این اعتبارات افزود: هرچه منابع مالی بیشتری مستقیماً در اختیار مدیران مدارس قرار گیرد، وابستگی آنان به کمک‌های خانواده‌ها برای تأمین هزینه‌های جاری کمتر خواهد شد. اسداللهی با این حال تأکید کرد که افزایش سرانه به‌تنهایی کافی نیست و باید برای تأمین پایدار منابع مالی مدارس دولتی نیز برنامه‌ریزی شود. دریافت وجه اجباری هنگام ثبت‌نام دانش‌آموزان مردود است این کارشناس تعلیم و تربیت در واکنش به گزارش‌های مربوط به دریافت وجه هنگام ثبت‌نام در برخی مدارس دولتی گفت: مشروط کردن ثبت‌نام دانش‌آموزان به پرداخت پول، اقدامی نادرست و غیرقابل قبول است.
وی تصریح کرد: «هیچ مدیری نباید ثبت‌نام دانش‌آموز را منوط به دریافت وجه کند.» اسداللهی در عین حال با اشاره به مشکلات مالی مدیران مدارس توضیح داد: مدارس برای تأمین هزینه‌هایی مانند نگهداری ساختمان، تعمیرات، تجهیزات و فعالیت‌های جاری به منابع مالی نیاز دارند و کمبود اعتبار ممکن است برخی مدیران را به سمت درخواست کمک از خانواده‌ها سوق دهد. وی افزود: این موضوع به معنای تأیید دریافت وجه اجباری نیست، بلکه نشان می‌دهد برای رفع پایدار چنین مشکلاتی باید منابع مالی متناسب در اختیار مدارس قرار گیرد. این کارشناس تعلیم و تربیت همچنین خواستار شفافیت در دریافت و هزینه‌کرد کمک‌های داوطلبانه خانواده‌ها شد. پیشنهاد ایجاد فضا‌های تجاری در مدارس برای تأمین هزینه‌های جاری اسداللهی با ارائه پیشنهادی برای تقویت منابع مالی مدارس گفت: می‌توان در طراحی و ساخت مدارس جدید، بدون کاهش فضای آموزشی یا آسیب به سرانه دانش‌آموزان، بخشی از مجموعه را به کاربری اقتصادی اختصاص داد. وی با مقایسه این پیشنهاد با برخی مجموعه‌های مذهبی که از درآمد واحد‌های تجاری برای تأمین هزینه‌های جاری استفاده می‌کنند، اظهار کرد: مدارس نیز می‌توانند با بهره‌گیری از ظرفیت‌های قانونی و نظارت مناسب، بخشی از هزینه‌های خود را از محل درآمد‌های پایدار تأمین کنند. این کارشناس تعلیم و تربیت با تأکید بر اینکه هدف چنین طرحی تجاری‌سازی آموزش نیست، افزود: باید میان ایجاد درآمد برای پشتیبانی از فعالیت‌های آموزشی و تبدیل آموزش به یک فعالیت تجاری تفاوت قائل شد. وی یکی از موانع اجرایی این پیشنهاد را مسائل مرتبط با مجوز‌های شهری و عوارض شهرداری‌ها دانست. اسداللهی همچنین از تجربه یکی از خیرین مدرسه‌ساز به نام رضا داوری سخن گفت که به گفته وی، در فرایند ایجاد واحد‌های تجاری برای کمک به هزینه‌های مدارس با مشکلات اداری مواجه شده بود. وی خواستار همکاری دستگاه‌های مرتبط برای تسهیل اجرای چنین طرح‌هایی در چارچوب ضوابط قانونی شد. نصب پنل خورشیدی روی پشت‌بام مدارس؛ ظرفیتی برای کاهش هزینه‌ها این کارشناس تعلیم و تربیت، استفاده از پشت‌بام مدارس برای نصب پنل‌های خورشیدی را یکی دیگر از راهکار‌های تقویت بهره‌وری مدارس دانست. اسداللهی گفت: بسیاری از مدارس دارای پشت‌بام‌هایی هستند که می‌توان از آنها برای تولید انرژی خورشیدی استفاده کرد؛ اقدامی که ضمن کمک به تأمین برق مدارس، می‌تواند بخشی از ظرفیت تولید انرژی تجدیدپذیر کشور را نیز افزایش دهد. وی افزود: اجرای چنین طرح‌هایی نباید تنها بر عهده وزارت آموزش و پرورش قرار گیرد و لازم است وزارت نیرو، سازمان انرژی‌های تجدیدپذیر، شهرداری‌ها و دیگر دستگاه‌های مرتبط برای اجرای آن همکاری کنند. این کارشناس تعلیم و تربیت با بیان اینکه آموزش و پرورش به‌تنهایی تصمیم‌گیرنده نهایی بسیاری از طرح‌های پشتیبانی مدارس نیست، تأکید کرد: پیشنهاد‌های مناسب زمانی اثرگذار خواهند بود که مسئولیت اجرا و تأمین منابع آنها نیز مشخص شود. وی همچنین بر ضرورت توجه بیشتر به ساخت مدارس بزرگ‌مقیاس با امکاناتی نظیر فضای ورزشی، آزمایشگاه، حیاط مناسب و محیط‌های متنوع آموزشی تأکید کرد. آخرین وضعیت توزیع شیر رایگان در مدارس؛ تولید آغاز شده است اسداللهی در بخش دیگری از گفت‌و‌گو به موضوع اجرای طرح شیر رایگان مدارس پرداخت و از پیگیری‌ها برای آغاز توزیع این محصول در سال تحصیلی جدید خبر داد. وی با اشاره به سابقه اجرای طرح شیر مدارس گفت: این برنامه در مقاطعی اجرا شده، اما توقف‌های چندساله باعث شده است زنجیره تأمین و همکاری میان آموزش و پرورش و صنایع لبنی با مشکلاتی مواجه شود. این کارشناس تعلیم و تربیت توضیح داد: پس از احیای طرح در سال ۱۴۰۲، به‌طور میانگین هر دانش‌آموز حدود ۲۸ نوبت شیر دریافت کرد؛ اگرچه این میزان در مناطق مختلف یکسان نبود و در برخی نقاط تعداد نوبت‌های توزیع بیشتر یا کمتر بود.
وی افزود: توقف دوباره اجرای طرح در سال ۱۴۰۳ و مشکلات سال بعد، از جمله شرایط جنگی، بر استمرار توزیع شیر تأثیر گذاشت. اسداللهی گفت: در سال گذشته حدود ۸۸ میلیون پاکت شیر میان دانش‌آموزان توزیع شد که برآورد وی از میانگین آن، حدود ۱۱ نوبت برای هر دانش‌آموز بود. این کارشناس تعلیم و تربیت با اشاره به اقدامات انجام‌شده برای سال تحصیلی جدید اظهار کرد: تولید شیر مورد نیاز مدارس در برخی کارخانه‌ها از اواسط شهریور آغاز شده و هماهنگی‌ها برای توزیع آن در حال پیگیری است. وی با اشاره به بازدید خود از یکی از مجموعه‌های بزرگ تولید محصولات لبنی گفت: خطوط تولید در حال فعالیت بودند و بخشی از محصولات نیز مراحل کنترل کیفیت و قرنطینه را طی می‌کردند. اسداللهی تأکید کرد که تلاش مجموعه‌های مسئول بر آغاز هرچه سریع‌تر توزیع شیر در مدارس متمرکز است، اما تحقق این هدف به آمادگی زنجیره تولید و توزیع نیز وابسته خواهد بود. توزیع شیر نباید فقط به مناطق محروم محدود شود این کارشناس تعلیم و تربیت با انتقاد از پیشنهاد محدودسازی توزیع شیر رایگان به مناطق کم‌برخوردار گفت: هدف اصلی طرح شیر مدارس، ارتقای سلامت و اصلاح الگوی تغذیه دانش‌آموزان است و نباید آن را صرفاً به یک برنامه حمایتی برای مناطق محروم تقلیل داد. وی اظهار کرد: ممکن است دانش‌آموزی در یکی از مناطق برخوردار زندگی کند، اما همچنان با مشکلات تغذیه‌ای مواجه باشد؛ بنابراین برخورداری جغرافیایی به‌تنهایی معیار مناسبی برای تعیین نیاز تغذیه‌ای دانش‌آموزان نیست. اسداللهی افزود: البته می‌توان تعداد نوبت‌های توزیع را متناسب با شاخص‌های تغذیه‌ای در مناطق مختلف افزایش داد، اما اصل دسترسی دانش‌آموزان به این برنامه باید به‌صورت فراگیر دنبال شود. وی تأکید کرد که توزیع شیر علاوه بر تأمین بخشی از نیاز‌های تغذیه‌ای، می‌تواند در فرهنگ‌سازی مصرف لبنیات و شکل‌گیری عادت‌های غذایی سالم مؤثر باشد. برنامه توسعه تغذیه رایگان؛ از شیر تا خرما و نان‌های سالم اسداللهی در ادامه با اشاره به برنامه‌های مطرح‌شده برای توسعه تغذیه رایگان دانش‌آموزان گفت: هدف این است که در کنار شیر، محصولات غذایی سالم دیگری نیز در بسته تغذیه مدارس قرار گیرد.
وی از محصولاتی مانند خرمای تک‌نفره، نان روغنی حاوی خرما و نان‌های تهیه‌شده با شهد توت به‌عنوان نمونه‌هایی از اقلام قابل بررسی نام برد. این کارشناس تعلیم و تربیت افزود: توسعه برنامه تغذیه رایگان باید با تأیید مراجع تخصصی حوزه سلامت و تغذیه و بر اساس شاخص‌های بهداشتی صورت گیرد. وی همچنین بر ضرورت استمرار چندساله طرح تأکید کرد و گفت: برنامه‌های آموزشی و تغذیه‌ای از جمله سیاست‌هایی هستند که آثار آنها در بلندمدت مشخص می‌شود و نباید پس از یک یا دو سال اجرای محدود، درباره موفقیت یا شکست آنها قضاوت قطعی کرد. اسداللهی با اشاره به افزایش استقبال دانش‌آموزان از شیر مدارس اظهار کرد: ارزیابی‌های مربوط به مصرف شیر نشان می‌دهد که استمرار برنامه می‌تواند به پذیرش بیشتر آن از سوی دانش‌آموزان کمک کند. وی بر ضرورت استفاده از ظرفیت کارشناسان تخصصی تغذیه برای ارزیابی آثار این طرح تأکید کرد. مدرسه باید به نقطه تکیه دولت و ملت تبدیل شود اسداللهی در پایان این گفت‌و‌گو با تأکید بر اهمیت جایگاه آموزش و پرورش در توسعه کشور گفت: تربیت نسل آینده، مهم‌ترین سرمایه‌گذاری بلندمدت یک جامعه است و همه دستگاه‌های اجرایی باید در تقویت مدرسه مشارکت کنند. وی با بیان اینکه حل مشکلات معلمان، تأمین هزینه‌های مدارس و توسعه برنامه‌های سلامت دانش‌آموزان نباید تنها به وظیفه وزارت آموزش و پرورش محدود شود، اظهار کرد: هر یک از دستگاه‌های اجرایی، نهاد‌های اقتصادی، رسانه‌ها و مجموعه‌های فرهنگی می‌توانند در ارتقای کیفیت آموزش نقش داشته باشند. این کارشناس تعلیم و تربیت با اشاره به ضرورت تکریم اجتماعی معلمان افزود: فرهنگیان با وجود مشکلات اقتصادی و محدودیت‌های حرفه‌ای، همچنان نقش مهمی در تربیت دانش‌آموزان ایفا می‌کنند و شایسته حمایت بیشتر هستند. اسداللهی تأکید کرد: «مدرسه نقطه تکیه دولت و ملت است» و هر میزان سرمایه‌گذاری مؤثر در این حوزه می‌تواند زمینه‌ساز رشد و پیشرفت کشور در سال‌های آینده باشد. وی در پایان خواستار تقویت گفتمان حمایت از معلمان و مدارس در رسانه‌ها شد و تصریح کرد که حل مشکلات نظام تعلیم و تربیت، به همت جمعی و تغییر نگاه به جایگاه آموزش و پرورش در ساختار تصمیم‌گیری کشور نیاز دارد.
