عرضه خرچنگ، هشتپا و صدف در برخی رستورانها
روزنامه قدس نوشت:خرچنگ لابستر کلهپهن کیلویی ۵۰۰ تا ۸۰۰ هزارتومان قیمت دارد، یعنی تقریباً پنج خرچنگ کوچک که منتظر بخارپز شدن هستند؛لابستر شاخکدار ۷۰۰ هزار تا حدود یک میلیون تومان برای هر کیلو فروخته میشود و تعداد آن بین یک تا سه عدد است. هشتپا نیز با قیمتی در بازه ۲۵۰ تا ۳۵۰ هزار تومان برای هر کیلو عرضه میشود.
در کنار آنها، صدفها با پوستههای براق و قیمتهای ۳۰۰ تا ۴۵۰ هزار تومان در هر کیلو روی یخ میدرخشند. بلاگرها نیز با نورپردازی و حرکات نمایشی، تماشاگر را به صحنهای میبرند که گویی لقمهای از این سفره باید حتماً تجربه شود و در این میان، قیمتها هم داستان خود را دارند؛ قیمت یک پرس لابستر در رستورانهای لوکس، با دورچین سبزیجات و سسهای مخصوص، برای هر نفر معمولاً از حدود یک میلیون تومان شروع میشود و در برخی منوها به بیش از ۱.۵ میلیون تومان میرسد.
در فروش اینترنتی نیز لابسترهای درشت گاهی ۱٫۳ تا ۱٫۶ میلیون تومان قیمتگذاری میشوند. هشتپا در منو رستورانها ممکن است بیش از ۲میلیون تومان فروخته شود و خرچنگ آبی، بسته به وزن و محل عرضه، ۶۰۰ تا ۹۰۰ هزار تومان قیمت دارد.
اما این سفره فقط درباره غذا نیست؛ یک نمایش تمامعیار است. نورپردازی، حرکات نمایشی و موسیقی همه دست به دست هم دادهاند تا صدفها و هشتپاها مانند ستارههای صحنه بدرخشند و مخاطب در صحنهای پرهیجان قرار گیرد که طعم و شکل غذا همزمان شوکهکننده و وسوسهانگیز است.
در پس این جلوه بصری، اما هویت واقعی غذا و رعایت حلال بودن آن تحتالشعاع قرار میگیرد. این تصاویر یادآوری میکنند غذا تنها برای سیر شدن نیست، بلکه انتخابی آگاهانه و متناسب با نیاز بدن و روح انسان است و هر لقمهای که با هدف هیجان و جلب توجه دیگران آماده میشود، فاصلهای از ارزشهای غذایی و فرهنگی ما ایجاد میکند.
حلال بودن برخی گونههای لابستر حقیقت دارد؟
رئیس مرکز سلامت محیط و کار وزارت بهداشت درباره چگونگی نظارت این وزارتخانه بر عرضه مواد غذایی به خبرنگار ما میگوید: در میان ارزیابیهای انجامشده در مسیر تولید و عرضه، نظارت بر رعایت الزامات «حلال» بودن محصولات به عنوان یکی از ضرورتهای قانونی و شرعی، مورد توجه ویژه بازرسان قرار میگیرد.
محسن فرهادی ادامه میدهد: در راستای تضمین اصالت و سلامت محصولات، نظارت بر مفهوم «حلال» با بررسی دقیق اسناد و تأییدیههای رسمی سازمان دامپزشکی توسط بازرسان انجام میپذیرد. بدین منظور، تمامی فرایند مربوط به عرضه گوشت قرمز، از چرخه نگهداری دام تا مراحل ذبح در کشتارگاهها و در نهایت، اعتبار و صحت مهر و تأییدیه سازمان دامپزشکی روی محصولات، به دقت کنترل و ارزیابی میشود.
در حال حاضر با توجه به استقبال گسترده رستورانها از عرضه محصولات دریایی، نظارت بر این بخش نیز با دقت پیگیری میشود. بازرسان صرفاً بر آن دسته از فراوردههای دریایی تمرکز دارند که از سوی سازمان دامپزشکی بلامانع اعلام شدهاند؛ ازجمله برخی گونههای لابستر که دارای تأییدیه حلال هستند. در نهایت، چنانچه در این زمینه مشکلی مشاهده شود، اقدامات قانونی و ضروری برای رفع آن به عمل خواهد آمد.
به گفته او، اگرچه وظیفه اصلی و تخصصی ما، تفکیک محصولات حلال و حرام در سطح عرضه نیست، اما در جریان بازرسیهای انجامشده بر واحدهای صنفی، مواردی که به ما اطلاع داده شده باشد را کنترل میکنیم. مراجع تشخیص و تصمیمگیری در این زمینه سازمان دامپزشکی و مرکز تحقیقات حلال وزارت بهداشت هستند که موارد تخلف را اعلام میکنند، همچنین، در مواقع لازم دستور نمونهبرداری از کالاهای مشخص را صادر میکنند.
برای نمونه، ممکن است گزارش شود یک سوسیس وارداتی مشکل فراورده خام دارد و گوشت به کار رفته در آن، گوساله نیست. در صورت مشاهده و تأیید چنین مواردی، بلافاصله برخورد و اقدامات قانونی لازم اعمال میشود.
فرهادی در پاسخ به این پرسش که به جز ماهی و میگو، کدام نوع از آبزیان حلال هستند، بیان میکند: بر اساس آخرین اعلامیهها، مقرر شده عرضه چند نوع لابستر مشکلی نداشته باشد؛ هرچند پیش از این در برخی مناطق، شبهاتی مبنی بر غیرحلال بودن آن وجود داشت که با مشخص شدن نوع مجاز آن، این ابهام رفع شد. در مقابل، برخی گونههای خرچنگ و سایر آبزیان مشابه، به عنوان فراوردههای غیرحلال شناسایی و اعلام شدهاند. بهطور کلی، مصرف غذاهای دریایی حلال مانند ماهی و میگو، به دلیل برخورداری از خواص درمانی و ویتامینهای ضروری، مورد تأیید و توصیه متخصصان تغذیه است؛ با وجود این، شیوه نگهداری این محصولات با سایر مواد خام دامی همچون مرغ و گوشت قرمز، تفاوتهای ماهوی دارد که نیازمند رعایت اصول خاصی است.