چندی قبل زن جوانی با مراجعه به مراجع قضایی از مردی به اتهام تجاوز به عنف شکایت کرد. او در طرح شکایت خود مدعی شد مردی که مدتی قبل با او آشنا شده بود، در جریان یک قرار شبانه در خانه‌اش به او تعرض کرده است. شاکی پس از طرح شکایت خواستار رسیدگی قضایی و مجازات متهم شد. این زن در جلسه رسیدگی نیز با حضور وکیلش اتهام خود را تکرار کرد و خواستار مجازات اعدام مرد شد.
به گزارش روز نو در مقابل، متهم اتهام تجاوز را رد کرد و گفت رابطه میان آن دو با رضایت شاکی انجام شده است. او همچنین مدعی شد از نظر جنسی دچار ناتوانی است و اساساً توانایی برانگیختگی جنسی ندارد. در جلسه دادگاه، دو طرف روایت‌های متفاوتی از اتفاقات آن شب ارائه کردند؛ اختلافی که حالا بررسی پزشکی قانونی درباره وضعیت متهم را به یکی از محور‌های اصلی پرونده تبدیل کرده است.
طرح شکایت
رسیدگی به شکایت این زن جوان که منشی یک مطب بود، از چند ماه قبل در مراجع قضایی آغاز شد. این زن در طرح شکایت اولیه خود درباره آشنایی با مرد جوان گفت: «من پرستار هستم و بعدازظهر‌ها نیز به‌عنوان منشی یک مطب زیبایی فعالیت دارم. همچنین در کارگاه‌های زیبایی، دستیار پزشک هستم. مدتی قبل، مرد جوانی به نام سامیار به‌عنوان یکی از زیباجویان مطب پزشکی، برای دریافت خدمات به ما مراجعه کرد.
او در چندین نوبت، کار‌های زیبایی خود را نزد پزشکی که من منشی او بودم، انجام می‌داد. در همین رفت‌وآمدها، برای تنظیم وقت خود با من تماس می‌گرفت تا بتواند در زمان مناسب، نوبتش را با دکتر هماهنگ کند. اما کم‌کم پیام‌ها و تماس‌های او حالت خصوصی پیدا کرد. او به من ابراز علاقه کرد و می‌گفت دلش می‌خواهد من را بیرون از مطب ببیند. من هم پیشنهاد او را قبول کردم و چند بار با او سر قرار رفتم. در ابتدا، قرار‌های ما در کافه‌ها و رستوران‌ها برگزار می‌شد و سامیار خودش را مردی موجه نشان می‌داد. من هم تصمیم گرفته بودم بیشتر با او آشنا شوم تا درباره ادامه رابطه‌مان تصمیم بگیرم.»
شاکی در ادامه گفت: «تا اینکه مدتی قبل با خودم فکر کردم این بار من هم سامیار را به شام دعوت کنم. فکر می‌کردم درست نیست که هر بار من مهمان او باشم. به همین دلیل، در شب حادثه او را به یک رستوران لاکچری در خیابان جردن دعوت کردم و با هم شام خوردیم. آن شب گرم صحبت شده بودیم، با هم گپ می‌زدیم و به ما خوش می‌گذشت. زمانی که از رستوران بیرون آمدیم، دیدم ساعت نزدیک دوازده شب شده است. به سامیار گفتم که اصلاً حواسم به گذر زمان نبوده و حالا برای رفتن به خانه خیلی دیر شده است. از واکنش پدر و مادرم هم مضطرب بودم. فکر می‌کردم اگر در این ساعت به خانه بروم، آنها قطعاً مرا مواخذه می‌کنند.
سامیار به من پیشنهاد داد که به خانه‌شان بروم و تا صبح آنجا بمانم. می‌گفت پدر و مادرش با این موضوع مشکلی ندارند. من هم قبول کردم به خانه سامیار بروم. خانه سامیار بالای شهر بود و زمانی که به آنجا رسیدیم، به من گفت که باید شب را تا صبح در سوئیت نگهبانی بگذرانیم. من هم قبول کردم، چون دیگر ساعت نزدیک یک بامداد بود و چاره دیگری نداشتم. اما چند دقیقه‌ای که گذشت، سامیار به سمت من آمد و با اجبار به من تعرض کرد.»
دفاع متهم
با طرح این شکایت از سوی زن جوان، سامیار تحت تعقیب قرار گرفت و به مراجع قضایی احضار شد، اما متهم از همان ابتدای مواجهه با مأموران قضایی، اتهام خود را انکار کرد. او در نخستین مواجهه با مأموران گفت: «شب حادثه، زن جوان به درخواست خودش به خانه ما آمد. من به او گفتم که باید تا صبح در سوئیت نگهبانی بخوابد و او هم قبول کرد. بعد برایش وسایل خواب و چای آوردم و زمانی که کنارش نشسته بودم، او تمایل به برقراری رابطه جنسی نشان داد. هر اتفاقی هم که بین ما افتاد، به درخواست و با رضایت خودش بود.»
به گفته متهم، زن جوان پس از ترک خانه با خودروی اینترنتی؛ حدود ۴۸ ساعت بعد با او تماس گرفت و ادعای تازه‌ای را مطرح کرد. متهم درباره محتوای این تماس گفته است: «این خانم به من زنگ زد و با عصبانیت گفت تو به من تجاوز کردی و بکارت من را از بین بردی. گفت من دختر بودم و تو باید جوابگو باشی. حتی گفت می‌خواهد خودکشی کند و به همه می‌گوید که من او را به زور به خانه برده‌ام.»
به گفته متهم، پس از این تماس ارتباط آن دو قطع شد و او دیگر خبری از زن نداشت تا اینکه حدود ۴۰ تا ۵۰ روز بعد از سوی مرجع قضایی احضار شد. مرد پس از حضور در دادگاه با اتهام تجاوز به عنف روبه‌رو شد و برایش قرار بازداشت موقت صادر شد.
درخواست اعدام در دادگاه
در جلسه رسیدگی، شاکی به همراه وکیلش حاضر شد و بار دیگر اتهام تجاوز به عنف را مطرح کرد. او خواستار مجازات اعدام متهم شد و برای اثبات ادعای خود به اظهاراتی استناد کرد که به گفته وکیل متهم، در تماس‌های تلفنی میان آن دو بیان شده بود. بر اساس توضیحات مطرح‌شده در جلسه، شاکی گفته بود چند بار در تماس‌های تلفنی از مرد پرسیده است که آیا همان کسی نیست که به او تعرض کرده است. به گفته وکیل متهم، شاکی این مکالمات را به‌عنوان اقرار مرد به برقراری رابطه مورد استناد قرار داده بود.
اما متهم در دادگاه این برداشت را نپذیرفت و گفت: «من قبول ندارم که به این خانم تجاوز کرده باشم. رابطه‌ای که اتفاق افتاد با رضایت خودش بود. من او را به زور به خانه نبردم و خودش پیشنهاد ماندن تا صبح را پذیرفت.»
دفاع متهم
متهم در بخش دیگری از دفاعیاتش موضوع ناتوانی جنسی خود را مطرح کرد و گفت: «من اساساً از نظر جنسی مشکل دارم و توانایی برانگیختگی جنسی ندارم.» محمد شمس وکیل او نیز در دفاع از موکلش به این موضوع اشاره کرد و گفت برای بررسی این ادعا، نظریه پزشک متخصص وجود دارد. او همچنین درباره استناد شاکی به مکالمات تلفنی توضیح داد: «این اظهارات را نمی‌توان اقرار قضایی دانست. در جرایم حدی، اقرار باید در محکمه و نزد قاضی انجام شود. صحبت تلفنی میان دو نفر، اقرار در دادگاه محسوب نمی‌شود.»
وکیل متهم در ادامه به فاصله زمانی میان تاریخ ادعایی حادثه و مراجعه شاکی به پزشکی قانونی اشاره کرد و گفت: «بین زمانی که شاکی مدعی است این اتفاق رخ داده و زمانی که به پزشکی قانونی مراجعه کرده، حدود ۴۰ تا ۵۰ روز فاصله وجود داشته است. ما این فاصله زمانی را از مواردی می‌دانیم که باید در بررسی پرونده مورد توجه قرار بگیرد.» او همچنین با اشاره به نظریه پزشکی قانونی درباره وضعیت پرده بکارت شاکی، تأکید کرد که باید ادعای متهم درباره ناتوانی جنسی نیز به‌طور تخصصی بررسی شود.
تصمیم دادگاه
در پایان جلسه، قضات پس از شنیدن اظهارات شاکی، دفاعیات متهم و توضیحات وکیل او وارد شور شدند. تصمیم دادگاه این بود که متهم برای بررسی صحت ادعای ناتوانی جنسی به پزشکی قانونی معرفی شود. قرار است پس از وصول پاسخ پزشکی قانونی، قضات درباره ادامه رسیدگی تصمیم بگیرند؛ از جمله اینکه جلسه دیگری برای بررسی پرونده برگزار شود یا بر اساس نتیجه کارشناسی و سایر محتویات پرونده رأی صادر کنند. به این ترتیب، در حالی که شاکی همچنان بر ادعای تعرض اجباری تأکید دارد و خواستار مجازات اعدام متهم است، مرد این اتهام را رد می‌کند و بر رضایت شاکی و ناتوانی جنسی خود تأکید دارد.
