هزینه‌های اداری و عمومی بانک پارسیان در شش‌ماهه نخست ۱۴۰۵ بیش از دو برابر شده و هزینه مطالبات مشکوک‌الوصول نیز با رشد ۷۳ درصدی به حدود ۷٫۸ همت رسیده است. این دو سرفصل در مجموع نزدیک به ۱۸٫۸ همت هزینه به بانک تحمیل کرده‌اند؛ رقمی بیش از دو برابر سود ناخالص این دوره که ضرورت توضیح مدیریت درباره کنترل مخارج و کیفیت تسهیلات را برجسته می‌کند.
به گزارش خبرنگار روزنو، بررسی صورت سود و زیان حسابرسی‌نشده بانک پارسیان برای دوره شش‌ماهه منتهی به ۳۱ شهریور ۱۴۰۵ نشان می‌دهد هم‌زمان با افزایش درآمد تسهیلات، دو سرفصل مهم هزینه‌ای نیز رشد قابل‌توجهی داشته‌اند؛ هزینه‌های اداری و عمومی و هزینه مطالبات مشکوک‌الوصول. فشار این مخارج، پرسش درباره پایداری سودآوری و میزان موفقیت مدیریت در مهار هزینه‌ها را پیش می‌کشد.
هزینه‌های اداری بیش از دو برابر شد
هزینه‌های اداری و عمومی بانک پارسیان از حدود ۵ هزار و ۷۹ میلیارد تومان در دوره مشابه سال گذشته به بیش از ۱۱ هزار و ۱۵ میلیارد تومان رسیده است؛ یعنی نزدیک به ۵ هزار و ۹۳۶ میلیارد تومان افزایش در شش ماه و رشدی حدود ۱۱۷ درصد.
این جهش در شرایطی رخ داده که مجموع درآمد عملیاتی بانک، پیش از کسر سود سپرده‌ها، حدود ۷۲ درصد افزایش یافته است. به بیان دیگر، هزینه‌های اداری با سرعت بیشتری از این درآمدها رشد کرده‌اند؛ روندی که لزوم بررسی انضباط هزینه‌ای بانک را نشان می‌دهد.
ابعاد این هزینه زمانی روشن‌تر می‌شود که آن را با سود ناخالص مقایسه کنیم. سود ناخالص بانک پس از کسر هزینه سود سپرده‌ها حدود ۸ هزار و ۹۱۸ میلیارد تومان بوده، اما هزینه‌های اداری و عمومی به‌تنهایی از ۱۱ هزار میلیارد تومان عبور کرده است. بنابراین تمام سود ناخالص نیز برای پوشش این سرفصل کفایت نمی‌کند.
پرسش از مدیریت بانک مشخص است: چه میزان از این افزایش به حقوق و مزایا، هزینه‌های شعب، خدمات دریافتی یا سایر مخارج مربوط است؟ چه بخشی ماهیت مستمر دارد و چه بخشی ناشی از هزینه‌های مقطعی است؟ صورت سود و زیان به‌تنهایی پاسخی به این پرسش‌ها نمی‌دهد و بررسی جزئیات یادداشت مربوط ضروری است.
هزینه ۷٫۸ همتی مطالبات مشکوک‌الوصول
در کنار هزینه‌های اداری، هزینه مطالبات مشکوک‌الوصول نیز از حدود ۴ هزار و ۵۲۴ میلیارد تومان به بیش از ۷ هزار و ۸۲۸ میلیارد تومان افزایش یافته است؛ حدود ۳ هزار و ۳۰۴ میلیارد تومان بیشتر از دوره مشابه، معادل رشد ۷۳ درصدی.
این هزینه به‌تنهایی معادل نزدیک به ۸۸ درصد سود ناخالص بانک است و نشان می‌دهد هزینه ریسک اعتباری همچنان سهم بزرگی از درآمد حاصل از فعالیت بانک را جذب می‌کند.
البته افزایش هزینه مطالبات مشکوک‌الوصول الزاماً به معنای افزایش هم‌اندازه مطالبات غیرجاری نیست؛ ممکن است بخشی از آن به تقویت ذخایر یا تغییر ارزیابی قابلیت وصول تسهیلات مربوط باشد. بااین‌حال، همین رقم سنگین ضرورت انتشار توضیح روشن درباره وضعیت وصول مطالبات، ترکیب بدهکاران و کفایت وثایق را افزایش می‌دهد.
مدیریت بانک باید مشخص کند رشد این هزینه عمدتاً ناشی از کدام عامل بوده است: افت کیفیت تسهیلات، تأخیر در بازپرداخت بدهی‌ها یا افزایش پوشش ذخایر؟ بدون این جزئیات، ارزیابی عملکرد اعتباری بانک ناقص می‌ماند.
دو سرفصل، نزدیک به ۱۸٫۸ همت هزینه
مجموع هزینه‌های اداری و عمومی و مطالبات مشکوک‌الوصول بانک پارسیان از حدود ۹٫۶ همت در شش‌ماهه نخست سال گذشته به حدود ۱۸٫۸ همت رسیده است؛ افزایشی نزدیک به ۹٫۲ همت و رشدی حدود ۹۶ درصد.
این دو هزینه در دوره جاری بیش از دو برابر سود ناخالص بانک بوده‌اند. در چنین شرایطی، ردیف نزدیک به ۱۵٫۹۴ همتی «سایر درآمدها و هزینه‌های عملیاتی» نقشی تعیین‌کننده در باقی‌ماندن نتیجه عملیاتی بانک در محدوده سود دارد. منشأ و تکرارپذیری این ردیف نیز باید با مراجعه به یادداشت‌های توضیحی بررسی شود.
رشد سود، پاسخ پرسش‌های هزینه‌ای نیست
به گزارش روزنو،بانک پارسیان در این دوره افزایش درآمد تسهیلات، خروج از زیان ناخالص و رشد سود خالص را ثبت کرده است؛ بهبودی که باید در ارزیابی عملکرد دیده شود. اما رشد سود، ضرورت پاسخ‌گویی درباره افزایش سریع هزینه‌ها را برطرف نمی‌کند.
جهش ۱۱۷ درصدی مخارج اداری و رشد ۷۳ درصدی هزینه مطالبات مشکوک‌الوصول، دو موضوع مستقل و قابل پیگیری‌اند. سهامداران باید بدانند بانک برای مهار هزینه‌های جاری چه برنامه‌ای دارد، وصول مطالبات با چه سرعتی پیش می‌رود و چه سهمی از سود دوره می‌تواند در دوره‌های بعد تکرار شود.
تا زمانی که جزئیات این سرفصل‌ها روشن نشود، رشد سود به‌تنهایی برای نتیجه‌گیری درباره بهبود بهره‌وری و کیفیت عملکرد اعتباری بانک کافی نیست.
