ناهید کبیری همسر زنده‌یاد سیروس ابراهیم‌زاده از بازیگران، نویسندگان و مترجمان پیشکسوت و شاخص ایرانی اعلام کرد با اینکه خانه سینما خودش پیشقدم شده بود تا پیکر این هنرمند تراز اول در قطعه هنرمندان به خاک سپرده شود ولی درنهایت زیر همه حرف‌هایشان زدند.
او نوشت: با این همه گور خالی در قطعه هنرمندان بهشت‌زهرا می‌خواهید چه کنید آقایان؟ برای چه کسانی پنهان کرده‌اند؟ من فقط بخشی از آن را عکس گرفتم.
اگر یکی از آن‌ها را دل‌‌تان نیامد به یکی از باسواد‌ترین، شریف‌ترین و محبوب‌ترین هنرمندان این سرزمین ارزانی بدارید، پس چرا چرا چرا پیشنهاد خاکسپاری در قطعه‌ی هنرمندان را به من و ما اعلام کردید؟ مگر همسر من حسرت دفن در این قطعه را داشت، مگر چیزی به شهرت و شخصیت‌اش اضافه می‌کرد؟ مگر خانواده‌اش که با آن هزینه‌ی کلان او را با عشق به وطن آوردند، توانایی خرید یک مکان آبرومند را در جایی دیگر نداشتند؟ مگر از سوی ما پیشنهادی دریافت کرده بودید؟ این پیشنهاد از سوی شما بود آقایان! او فقط و فقط خاک وطن‌اش را می‌خواست نه آن خاکی که شما تصاحب‌اش کرده‌اید و با منت به هنرمندان ارزانی می‌دارید.
شما در تاریخ دوشنبه ۲۷ مهر ماه یعنی فقط ۴۸ ساعت پیش از خاکسپاری در آن جلسه‌ی تهی در دفتر خانه‌ی سینما از همه چیز گفتید که مهم‌ترین و اساسی‌ترین بخش، یعنی جایگاه و نشانی خانه‌ی ابدی این هنرمند بزرگوار را نگویید. پنهان کنید. هم از من، هم از دوستانی که با شما در ارتباط نزدیک بودند. چرا؟ زیرا خوب می‌دانستید اگر بگویند، من تن محترم و بی‌دفاع همسر عزیزم را از هتک حرمت شمایان نجات خواهم داد. خانمی که در آن‌جلسه‌ی شوم شناسنامه‌ی همسرم را از من‌گرفت که در اتاق دیگری نشانی آن گور مشترک را به ثبت برساند چرا چیزی به‌من نگفت؟
به یقین از مدیرانش اجازه نداشت که بگوید.
این فرهنگ بی‌اخلاقی و پنهانکاری را از کجا آورده‌اید؟ از تمدن که بگذریم، به رسم و رسوم سنتی سرزمین‌تان هم اعتنایی ندارید؟
مانده‌ام‌که این همه قساوت از کجا می‌آید! از کجا می‌آید که به رسم و رسومات و سنت‌های فرهنگی خودتان هم تا این حد بی‌اعتنا هستید؟
