تأکید مدیرعامل بیمه تجارت‌نو بر مدیریت نقدینگی و تعامل واقع‌گرایانه با بیمه‌گزاران در شرایط بحران

به گزارش روابط‌عمومی بیمه تجارت‌نو، هادی با بیان اینکه بسیاری از ریسک‌هایی که در آغاز فعالیت‌های اقتصادی ایجاد می‌شود، آثار خود را در مراحل بعدی به صنعت بیمه نشان می‌دهد، گفت: در رشته‌هایی که ارتباط مستقیم‌تری با زندگی مردم دارند—از جمله بیمه‌های زندگی، درمان، اتومبیل و آتش‌سوزی—شرکت‌های بیمه به‌طور ملموس‌تر با ریسک مواجه‌اند. او توضیح داد که در بیمه‌های بدنه و شخص ثالث، علاوه بر وقوع خسارت، ناتوانی یا تأخیر بیمه‌گزار در پرداخت حق‌بیمه و همچنین توافق‌های تقسیطی، می‌تواند ریسک نقدینگی را برای شرکت بیمه افزایش دهد.

مدیرعامل بیمه تجارت‌نو در بخش دیگری از سخنان خود به موضوع ذخایر فنی و کفایت سرمایه پرداخت و با اشاره به نظارت‌های بیمه مرکزی در رشته‌های آسیب‌زا، گفت حرکت ذخایر به سمت دقیق‌تر شدن و نزدیک شدن به واقعیت مثبت است؛ اما پرسش اصلی این است که آیا این ذخایر در آینده پاسخگوی تعهدات خواهند بود یا خیر. او با ذکر نمونه‌ای از بیمه درمان اظهار کرد: نرخ‌گذاری و انعقاد قراردادها بر اساس ضوابط و ابلاغ بیمه مرکزی انجام می‌شود و ذخایر نیز بر همان مبنا در نظر گرفته می‌شود، در حالی‌که آثار شرایط بحرانی بر هزینه‌های درمان و افزایش هزینه‌ها لزوماً به تناسب تورم در محاسبات دیده نمی‌شود و می‌تواند در صورت‌های مالی خود را نشان دهد. هادی تأکید کرد: علاوه بر کفایت ذخایر، نقدشوندگی آنها نیز حیاتی است؛ زیرا در بحران، «عدد ذخیره» به‌تنهایی کافی نیست و توان تبدیل آن به منابع قابل استفاده برای ایفای تعهدات اهمیت دارد.

هادی همچنین با اشاره به تجربه صنعت بیمه در دوره بحران گفت: زیرساخت‌های فناوری شرکت‌های بیمه تا حد زیادی پایدار بود، سرویس‌های آنلاین برقرار ماند و فرآیند رسیدگی و پرداخت خسارت با اختلال گسترده مواجه نشد. با این حال، شبکه فروش به دلیل کاهش فروش، از نظر درآمد تحت فشار قرار گرفت و این موضوع می‌تواند زمینه‌ساز ریسک‌های جدید باشد.

او در پایان، مهم‌ترین چالش شرایط بحران را مدیریت نقدشوندگی منابع برای پرداخت خسارت‌ها و همراهی با بیمه‌گزارانی دانست که با تعطیلی یا رکود کسب‌وکار و کاهش توان پرداخت مواجه شده‌اند. مدیرعامل بیمه تجارت‌نو راهکار عبور از این وضعیت را ایجاد درک مشترک میان شرکت بیمه، شبکه فروش و بیمه‌گزار عنوان کرد و گفت باید با گفت‌وگوی صادقانه و واقع‌گرایانه، سازوکارهایی مانند پرداخت مرحله‌ای حق‌بیمه و مدیریت پرداخت خسارت‌ها در چارچوب توافق و توان نقدینگی طراحی شود تا هم پایداری مالی شرکت حفظ شود و هم نقش حمایتی صنعت بیمه تداوم یابد.