بررسی گزینه های جانشینی ساپینتو در استقلال
باشگاه استقلال روز گذشته ریکاردو ساپینتو را از سمت خود برکنار کرد تا به دنبال سرمربی جدید برای ادامه رقابتهای لیگ برتر فوتبال و جام حذفی باشد. ساپینتو در ادامه روند نتایج ضعیف در مقابل نماینده اردن بازی را واگذار کرد تا آخرین چوب خط او پر شود و در نهایت با اطلاعیه باشگاه استقلال از این تیم جدا شود.
دراگان اسکوچیچ نیز هفته گذشته از تیم فوتبال تراکتور جدا شد تا تراکتور هم در ادامه به دنبال سرمربی جدید باشد و با احتساب جدایی این ۲ سرمربی خارجی شمار خارجیهای لیگ برتر فوتبال در دوره بیست و پنجم به عدد ۱ رسید و پرسپولیسی تنها تیمی است که از سرمربی خارجی استفاده میکند.
اوسمار لوس ویرا که سابقه قهرمانی با تیم فوتبال پرسپولیس را در لیگ برتر فوتبال دارد پس از کش قوسهای فراوان به این تیم بازگشت و در ابتدا نتایج قابل قبولی بدست آورد، اما در نهایت دور برگشت رقابتهای لیگ برتر فوتبال برای او متفاوت شروع شد و پرسپولیس در ۷ بازی دور برگشت رقابتهای لیگ ۵ بار شکست را پذیرا شد تا قرمزهای پایتخت هم در اندیشه آینده این تیم باشند.
احتمال جدایی اوسمار از تیم فوتبال پرسپولیس بیش از ۹۰ درصد است و اگر این اتفاق رخ دهد تنها سرمربی خارجی لیگ هم ایران را ترک خواهد کرد و ۱۶ سرمربی داخلی تیم هایشان را هدایت خواهند کرد و این در نوع خود قابل توجه است.
البته این احتمال وجود دارد که پرسپولیس و استقلال در ادامه با سرمربی دیگری به توافق برسند و باز هم هدایت تیمهای خود را به سرمربیان خارجی بسپارند، اما فعلا تنها بازمانده خارجیهای لیگ برتر فوتبال سرمربی پرسپولیس است که شاید تا بازی بعدی تیم پرسپولیس این تغییر هم رخ بدهد.
سرمربیان داخلی لیگ برتر فوتبال مجتبی جباری با تیم مس رفسنجان، مجتبی حسینی با تیم آلومینویم اراک، جلال امیدیان با تیم ذوب آهن اصفهان، وحید رضایی با تیم شمس آذر قزوین، سعید دقیقی با تیم پیکان، مهدی تارتار با تیم گل گهر، محمد ربیعی با تیم تراکتور، محرم نویدکیا با سپاهان، سعید اخباری با تیم چادر ملو، پیروز قربانی بافجریهای شیراز، مهدی رحمتی با خیبر خرم آباد، مازیار زارع با ملوان ها، حمید مطهری با مردان فولاد، امیر خلیفه با استقلال اهواز ۱۵ سرمربی داخلی لیگ برتر فوتبال هستند که نشان دادند با همین تیمهای معمولی هم میتوانند بهتر از خارجیها نتیجه بگیرند.
نکته جالب اینکه اگر مربیانی نظیر یحیی گل محمدی، رضا عنایتی، فرشاد پیوس، حمید درخشان، سهراب بختیاری زاده و ... هم به عنوان مثال در لیگ برتر فوتبال صاحب تیم بشوند دیگر جایی برای خارجیها در فوتبال ایران باقی نمیماند و شاید با توجه به شناخت مربیان داخلی از شرایط فوتبال ایران به زودی نسل مربیان خارجی از فوتبال ایران بر چیده شود که البته این نکته مزایا و معایبی را برای فوتبال ما به همراه خواهد داشت.
آنچه مهم است سطح فنی و انگیزه سرمربیان لیگ برتری است و این ارتباطی به داخلی و خارجی ندارد وو فوتبال ایران نشان داده حتی هزینههای بیش از حد هم تضمینی برای موفقیت نیست و تیمهایی نظیر استقلال، پرسپولیس، سپاهان و تراکتور هم تفاوتی با تیمهای خیبر، فجر سپاسی، چادر ملو، ملوان و ... ندارند.
مربی خارجی به شرطی بدرد فوتبال ایران میخورد که هم انگیزه بالایی برای نتیجه گیری داشته باشد و هم از سطح فنی و کیفی بالایی برخوردار باشد و این نکته حائز اهمیت است که به صرف استفاده از سرمربیان داخلی نباید از علم روز دنیا فاصله بگیریم که در نهایت تیمهای ما در عرصههای بین المللی با مشکل روبهرو میشوند.