پرسپولیسی ها در بهمن ماه لباس سیاه میپوشند!
در تاریخنگاری باشگاه پرسپولیس، بهمنماه فراتر از یک بازه زمانی ساده، به تقویمی برای سوگواری بدل شده است؛ ماهی که در آن، قامت باشگاه زیر بار از دست دادن محبوبترین و اثرگذارترین مردان تاریخش خم شد. مرور نامهای کوچکرده در این ماه، گویی ورق زدن شناسنامه هویت باشگاه است. از علی عبده، معمار و مؤسس دوراندیشی که سنگبنای پرسپولیس را بنا نهاد، تا همایون بهزادی که با لقب «سرطلایی»، نماد و اعتبار نسل اول سرخپوشان بود؛ همگی در این ماه سرد پاییزی به خاطرهها پیوستند.
تاریخ پرسپولیس در بهمنما، ستونهای تنومند خود را از دست داده است. صفر ایرانپاک، فاتح بیرقیب دربیها و سلطان گلزنی در حساسترین نبردها، در کنار محراب شاهرخی، مردی که به حق او را «سلطان معرفت» مینامیدند، در همین روزهای سرد زمستانی از میان ما رفتند. این رشتهی سوگ، در سالهای اخیر با رفتنِ نابهنگام مهرداد میناوند و علی انصاریان، دو تن از مردان متعصب و محبوب نسلهای جدیدتر، گره خورد تا پرسپولیسیها بیش از هر زمان دیگری در این ماه، جامه سیاه بر تن کنند.
اما در میان این وداعهای تلخ، دست تقدیر بازی شگفتانگیزی را با دو چهره ماندگار باشگاه رقم زده است؛ گویی تولد و مرگ برای آنها در یک نقطه به هم رسیده بود. محراب شاهرخی، در دوازدهمین روز از بهمنماه، درست در همان روزی که پای به گیتی نهاده بود، در ۴۹ سالگی چشم از جهان فروبست. این تقدیرِ غریب، سالها بعد برای مجید سبزی نیز تکرار شد؛ مردی که او هم در روز میلادش و در سن ۴۷ سالگی، سبکبال کوچ کرد تا نامش در کنار محراب، به عنوان بخشی از تاریخِ رازآلودِ بهمنماه ثبت شود.
بهمن برای پرسپولیس، ماهِ بازخوانیِ حماسههایی است که توسط این مردان خلق شد. یاد و خاطره علی عبده، همایون بهزادی، محراب شاهرخی، صفر ایرانپاک، مجید سبزی، مهرداد میناوند، علی انصاریان و تمامی بزرگانی که بخشی از هویت فوتبال ایران و پرسپولیس بودند، همواره در قلب هواداران زنده خواهد ماند. آنها اگرچه در بهمن کوچ کردند، اما گرمای حضورشان در حافظه جمعی این فوتبال، هرگز به سردی نخواهد گرایید.