امیری: پیشنهاد خارجی دارم و سرباز پرسپولیسم
نقش انکارناپذیر وحید امیری در ترکیب پرسپولیس که با دوندگی و سرعت بالا و همچنین قدرت پاسوری خود در خیلی از بازیها گرهگشای این تیم شده بود، بر کسی پوشیده نیست. وینگری که از سوی برانکو ایوانکوویچ در پست مهاجم به کار گرفته شد و گزینه مدنظر منصوریان در ابتدای فصل نیز بود. با این حال او تصمیم گرفت از سرمربی دو فصل اخیر خود فاصله گرفته و برخلاف صحبتهای سرمربی استقلال در تصمیمگیریاش برای آینده بیتوجه به درخواست او راهی اردوگاه پرسپولیس شود. خصوصیات مثبت اخلاقی و دوری از حواشی باعث شد محبوب هواداران این تیم نیز شود و البته اکنون با چالش بزرگی مواجه است؛ حضور گادوین منشا باعث میشود تا حضورش در خط حمله به طور کلی در فصل آینده منتفی شود اما در سمت دیگر بازگشت او به خط میانی با توجه به ترافیک این پست که با حضور سروش رفیعی، محسن مسلمان، فرشاد احمدزاده و احتمالا امید عالیشاه همراه خواهد شد او را با نگرانی مواجه کرده است. وحید امیری در گفتگو با خبرنگار ما در این خصوص پاسخ و همچنین رویاپردازیهای پرسپولیس در آسیا توضیح میدهد.
در ابتدای حضورم همه چیز علیهام بود
زمانی که به پرسپولیس آمدم شرایط کاملا سخت، خاص و علیه من بود. هجمه زیادی علیه من هم از سوی استقلالیهای عصبانی بابت عدم عقد قرارداد با آنها و هم از سوی پرسپولیسیها که انتظار داشتند در نقش یک ستاره برای آنها ظاهر شوم، وجود داشت.
یک سال تمام هر شب زمان خواب تمام ذهنم درگیر این بود که آیا توانستم به تعهداتی که داشتم و کیفیتی که مدنظرشان بود را به نمایش بگذارم یا خیر. نگران این بودم که شرایط علیه من شود و همه بابت اتفاقات ابتدای فصل آن را یک ناکامی برایم بدانند. همه چیز را به خدا سپردم و کار و تلاش کردم تا روی همه اتفاقات بد احتمالی خط بکشم.
بیتوجهی به انتقادات برای باور موفقیت
شرایط حضورم در تیم ملی و کمک همتیمیهایم باعث شد تا بر حواشی غلبه کنم و بتوانم انتظارات را تا حدود زیادی برآورده کنم. یک سری نقطه نظرات منفی وجود داشت اما به آنها بیتوجه بودم تا روی عملکردم تاثیر نگذارد. بدون توجه به این اتفاقات سعیام بود تا در زمین تمام وجودم را به کار بگیرم تا زمانی که بیرون آمدم به این باور برسم که بیشتر از این از دستم برنمیآمد و تمام کیفیت خودم را در بازی به کار بردهام.
از درد مصدومیت شبها نمیخوابیدم
خدا را شکر که توانستیم به قهرمانی در فصل دست یابیم. هنوز کارمان به اتمام نرسیده و این تنها بخشی از انتظاراتی بود که از خودمان داشتیم. امیدوارم با صعود به مرحله بعدی لیگ قهرمانان به همراه پرسپولیس و صعود تیم اول و قدرتمند آسیا به جام جهانی یک فصل فوق العاده را به پایان برسانیم تا زجرها و خستگیها در این مسیر را فراموش کنیم و به لذت آن فکر کنیم. فقط کسانی که فوتبال بازی میکنند و در تیم ملی هستند میتوانند درک کنند که چه فشاری روی ما وجود دارد. تا وقتی که این پیراهن مقدس را بر تن دارم با قلب و قوت پیش میروم و تمام قدرتم را به کار میگیرم که هم پرسپولیس و هم تیم ملی موفق باشد. از هیچ اتفاقی نمیترسم و سر و پایم را برای موفقیت میدهم و ترسی از مصدومیت ندارم. باور کنید در برخی بازیها از درد مصدومیت تا صبح خوابم نمیبرد اما امید به اتفاقی خوب در ادامه مسیر انگیزه دوباره به من میداد.
باخت دربی بدترین خاطره فصلم بود
اگر بخواهم سوای تیم ملی در خصوص این فصل و خاطره بد آن صحبت کنم باید به باخت در دربی اشاره کنم. اتفاقاتی رقم خورد که نتوانستیم به نتیجه برسیم. بازی ذوب آهن و صنعت نفت هم اینچنین بود و بد باختیم. بعضی اوقات میبازی و باور آن سخت است. بازی با الریان هم همین شکل را داشت. یک زمانی لیاقت باخت را نداری و شکست میخوری و این خیلی سخت است. یک روز هم تمام توانت را میگذاری و وجدانت راحت است و میبازی و نگاه میکنی تیم حریف قدرتمند و باکیفیت بوده و این از درد شکست کم میکند اما برای ما اینطور نبود و بدشانس بودیم. زیبایی فوتبال به همین اتفاقات است و امید به آینده داریم و باید تلاش، تلاش و تلاش کنیم.