درخواست آمریکا از ایران

روزنو :حشمت‌ا.... فلاحت‌پیشه
از سوم آذر سال۹۲ که مباحث هسته‌ای بین ایران و 1+5 به صورت جدی شکل گرفت و همگان هم می‌دانند که کارگردان اصلی این مباحث ایران و آمریکا هستند، این بحث به وجود آمد در طلیعه توافقی که شکل گرفته است و برای اولین بار ایران و آمریکا در یک موضوع به همدیگر نزدیک می‌شوند، آیا ممکن است این گفت‌و‌گو‌ها به مسائل دیگر نیز سرایت کند؟ دو طرف در ابتدا برای اینکه مواضع خود را قوی نشان دهند انکار کردند که در سایر مباحث با یکدیگر وارد گفت‌و‌گو خواهند شد و تاکید کردند گفت‌و‌گو‌ها در زمینه هسته‌ای است ولی واقعیت این است که موضوع هسته‌ای مانع هرگونه تعامل میان ایران وآمریکا شد. این مانع روزبه‌روز جدی‌تر و کم‌کم با سیاست‌های تحریمی همراه شد. در حال حاضر نیز به مرحله‌ای رسیده که اجرای برجام را در پی دارد به این معنا که اگر اجرای برجام به خوبی در دستور کار قرار بگیرد مهم‌ترین مانع برسر تنش‌زدایی میان ایران و آمریکا برداشته شده و احتمال تعامل میان دو طرف به وجود خواهدآمد. هر چند طرفین سعی دارند منع فراکار‌شناسی در گفت‌و‌گو‌های خارج از موضوع هسته‌ای را مطرح کنند. منع فراکار‌شناسی به این معناست که کار‌شناسان طرفین سعی دارند برای اینکه موضوعاتی برای گفت‌و‌گو بین آنها وجود داشته باشد از احتمال گفت‌و‌گو بر سرمسائل مختلف سخن بگویند ولی واقعیتی که وجود دارد این است که مقامات بالا‌تر از کار‌شناس هنوز موضوعی را برای توافق وگفت‌و‌گو تعیین نکرده‌اند بویژه اینکه در دو مقطع زمانی یعنی سا‌ل‌های ۲۰۰۱ و ۲۰۰۳ یعنی زمان حمله آمریکا به افغانستان و عراق چندین مورد گفت‌و‌گو بین طرفین شکل گرفت و در‌‌نهایت طرف ایرانی از آن به عنوان نوعی عدم ظرفیت تعامل‌پذیری آمریکایی‌ها یاد ‌کرد. در حال حاضر نیز همین شرایط حاکم است البته این واقعیت وجود دارد که با مانع‌زدایی از تنش‌زدایی در رابطه ایران و آمریکا امکان اینکه مواضع دو طرف در برخی موارد به هم نزدیک شود وجود دارد. مشخصا در مورد قضیه سوریه هرچند آمریکایی‌ها طرف مقابل ایران را هدایت می‌کنند ولی واقعیتی وجود دارد و آن اینکه آمریکایی‌ها در سیاست خارجه عملگرا هستند به این معنا که به نتیجه سیاست خارجی نگاه می‌کنند و به خوبی می‌دانند که در دستگاه سیاست خارجه سوریه نوعی «پات شطرنجی» به وجود آمده است؛ یعنی عملا فضا در سوریه به گونه‌ای است که شرایط برای جولان تروریست‌ها فراهم شده و بخش اعظم انتقاد از مبارزه با تروریسم به آمریکا و متحدان منطقه‌ای وی بازمی‌گردد؛ لذا طبیعی است که آمریکایی‌ها موضوع دعوت از ایران در مورد سوریه را در دستور کار قرار دهند ولی واقعیتی که وجود دارد این است که ایران امروز با ایران۲۰۰۱ و۲۰۰۳ متفاوت است و آمریکا نیز با آمریکای۲۰۰۱و۲۰۰۳ متفاوت است. آمریکای گذشته یک آمریکای نا‌معقول و مجهز به اسلحه بدون هرگونه نرمش در سیاست خارجی بود ولی آمریکا ی امروز به لحاظ نظامی ضعیف‌تر از گذشته است و اهداف نظامی دیگر اولویت اصلی آمریکا را تشکیل نمی‌دهد و بیشتر دنبال مدیریت در منطقه است و هژمونی بین‌المللی برای آمریکا بیشتر از بحران‌های منطقه‌ای است. ضمن اینکه در طرف مقابل، ایران قوی‌تر از حریف است. ایران سنگین‌ترین تحریم‌ها را تحمل کرده و خود را به عنوان یک قدرت منطقه‌ای نشان داده است و اگر قدرت ایران نبود مقاومت بشار اسد نیز به سادگی امکان‌پذیر نبود. لذا نوعی هموزنی شکل گرفته که امکان تعامل را فراهم کرده است و اگر معنای درخواست خانم شرمن از ایران در سوریه به معنی تعامل است؛ معنای تعامل باید این باشد که ایران صاحب تصمیم است آنگاه امکان آن وجود دارد که گفت‌و‌گو بر سر سوریه صورت بگیرد. 
نظر شما
نظراتی كه حاوی توهین و مغایر قوانین کشور باشد منتشر نمی شود
لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید