
پزشكيان:فسادها محدود به بعد از ۸۸ نیست؛ از دولت نهم آغاز شده بود
خبرها از تلخفات دولت محمود احمدينژاد تمامي ندارد. در آخرين نمونه كاظم پاليزدار، دبیر ستاد هماهنگی مبارزه با مفاسد اقتصادی گفته است: «چهار نفر از اعضای هیأت دولت دهم در نامهای بدون شماره و سند زمینه واریز میلیاردها دلار را به حساب بابک زنجانی فراهم کردند». با اين حال هنوز هم سينهچاكان محمود احمدينژاد در نهادهاي مختلف كم نيستند؛ از جمله در مجلس. جايي كه به گفته مسعود پزشكيان عدهاي نه در دولت قبل ميگذاشتند نظارتي بر روي دستگاه اجرايي انجام شود و نه الان ميگذارند كارنامه محمود احمدينژاد بررسي گردد.
به گزارش خرداد؛ داستان تخلفات و مفاسد دولت قبل هنوز پر از سوالات بيجواب است. در حالي كه بسياري از ياران احمدينژاد بعد از ترك پاستور مسير «اوين» را در پيش گرفتهاند، او هنوز دولتش را «پاكترين دولت تاريخ» ميداند. اين اما تنها نظر رئيس دولتهاي نهم و دهم نيست. خيلي از هواداران سابق او هم هستند كه تمايل دارند تا افسانه «پاكترين دولت تاريخ» همچنان زنده بماند. افسانهاي كه زندهماندش بخشي از تاكتيك زمينگيركردن دولت يازدهم است.
مسعود پزشكيان، از نمايندگان اصلاحطلب مجلس و از منتقدان هميشگي محمود احمدينژاد در گفتوگويي كه هفته قبل در حاشيه يكي از جلسات علني مجلس با «خرداد» داشت درباره ابهامهاي كارنامه دولتهاي نهم و دهم گفت: «واقعيت اين است كه باز شدن اين كارنامه پايان عمر سياسي خيليها خواهد بود. امروز واضح و روشن است كه دولت آقاي احمدي نژاد درگير تخلفات و مفاسد گوناگون و اشتباهات غيرقابل گذشتي شده بود. اما مساله اين است كه آن دولت در بروز چنان وضعيتي تنها نبود.»
پزشكيان با اشاره به جايگاه حقوقي مجلس در ساختار سياسي ايران توضيح ميدهد: «در همان سالها اگر مجلس به عنوان نهاد ناظر توانسته بود ابزارها و امكانات نظارتي خود را به كار بگيرد، خيلي از اين تخلفات و مفاسد در نطفه خفه ميشد و يا در همان گامهاي ابتدايي متوقف ميگشت. اما چنين نشد و دليل آن هم احساس خطر برخي از نيروهايي بود كه احساس ميكردند رفتن به آن سمت يعني ضربه زدن به جريان سياسي و جناح خودي».
وزير بهداشت دولت اصلاحات با اشاره به موضوع مذاكرات هستهاي در دولتهاي محمود احمدينژاد و حسن روحاني و تاكيد به تفاوت فضاي نقد در اين دو دولت مي افزايد: «در دوران احمدينژاد مجلس مطلقا نه در جريان مذاكرات بود و نه حتي اجازه مطرح كردن كوچكترين بحثي را داشت. حتي برخي مواقع ما به عنوان نماينده از طريق تلويزيون و اخبار رسانهها متوجه ميشديم كه مثلا فلان دور مذاكره درباره موضوع هستهاي شروع شده است. يا مثلا بسياري از نمايندگان از جريان دو دور مذاكره با آمريكاييها در ماههاي پاياني آن دولت بعد از سه سال خبردار شدهاند و تا قبل از اين اصلا روح ما هم خبر نداشت كه چنين اتفاقي افتاده است. حالا اين را با وضعيت فعلي مقايسه كنيد كه صدا و سيما انواع و اقسام برنامههاي انتقادي و جهتدار را طراحي كرده و در نقد و مخالفت با مذاكرات هستهاي اصلا كم نگذاشته است».
وي با بياني اينكه «ما نميگوييم نقد نباشد، اما ميگوييم كه بايد پاسخ داده شود كه چرا در دولت قبل از اين جور نقدها و فضاهاي باز خبري نبود» اضافه ميكند: «در دولت احمدينژاد، خصوصا دولت دهم به هزار و يك بهانه اجازه نقد و نظارت حتي به نمايندگان مجلس هم داده نميشد. تا ماهها بعد از انتخابات سال 88 كه ميگفتند وضعيت كشور عادي نيست و نبايد نقد كرد. بعد از آن ميگفتند تحت فشار بينالمللي هستيم و نبايد پيام اختلاف نظر از داخل به خارج منتقل شود. بعد هم كه قدري نقدها شروع شد برخي از هواداران سابق آقاي احمدينژاد يك طيفي ساختند به اسم «جريان انحرافي» و همه چيز را به همان چند نفر افراد آن طيف نسبت ميدادند و نه هيچ توضيحي ميدانند كه چطور ممكن است اين تعداد آدم محدود تمام يك دولت را به فساد بكشانند و نه هيچوقت برخوردي با آنها صورت ميگرفت. يعني هم آزاد بودند و هم متهم.»
پزشكيان با اشاره به اينكه هواداران سابق دولت احمدينژاد سعي دارند تا همه مفاسد و تخلفات را به دولت دهم و خصوصا روزهاي بعد از خانهنشيني او نسبت دهند، ميگويد: «واقعيت اين است كه اتفاقا خيلي از فسادها از همان روزهايي شروع شد كه آقايان هنوز سينهچاك احمدينژاد بودند و برايش در مقابل اين و آن سينهسپر ميكردند. خيلي از فسادهاي امروز ريشه در دولت نهم دارد نه دولت دهم. اينكه همه چيز را به يك مقطع تاريخي حواله دهيم، فرار از واقعيت و مسئوليت است. فساد موضوعي نيست كه يك شبه اتفاق بيفتد.»
وي درباره دلايل افشا شدن فسادها هم ميگويد: «اتفاقا خيليها و از جمله خيلي از نمايندگان مجلس تا قبل از خانهنشيني احمدينژاد بسياري از موضوعات را ميدانستند. اما چرا اينها علني نميشد؟ چون اختلاف سياسي چنداني در كار نبود. وقتي اختلافات بروز كرد و اوج گرفت اين فسادها را جرياني كه تا قبل از آن هوادار احمدينژاد بود به عنوان برگ برنده رو كرد. اما به هيچ عنوان اين مسايل محدود به سالهاي بعد از 88 نيست. فسادها از همان دولت نهم آغاز شده بود.»
پزشكيان درباره ديدگاه امروز هواداران سابق احمدينژاد هم توضيح ميدهد: «آنها فكر ميكردند كه فرمان سياست در دست خودشان است و اگر احمدينژاد را زدند ميتوانند نيروي دلخواه ديگري را در رياست جمهوري جايگزين آن كنند. اما اين اتفاق نيفتاد و آنها از انتخابات 24 خرداد ضربه بزرگي خوردند. به همين دليل هم الان چيزي جز همان احمدينژادي كه روزي تكفيرش ميكردند ندارند. البته در اين بين بسياري از اصولگرايان هم بودند كه راه عقلاني را در پيش گرفتند. اما جريان تندرو و افراطي بسيار مايل است تا يك بار ديگر به احمدينژاد برگردد كه البته كار سختي است.»
اين نماينده ادوار هشتم و نهم مجلس در پايان ميافزايد: «الان هم يكي به همين دليل و يكي به دليل قصور و تقصير خود اين جريان در تخلفات دولت قبل، آنها اصلا تمايل ندارند تا كارنامه احمدينژاد بررسي شود و مرتب جلوي آن كارشكني ميكنند. قسمتي از اين جريان در تخلفات احمدينژاد همكاري ميكرد و قسمتي ديگر به دليل سكوتي كه علي رغم داشتن امكان نظارت پيش گرفت پايش در مسايل گير است. آنها زماني اجازه نظارت بر عملكرد دولت را نميدادند. امروز هم اجازه بررسي كارنامه آن را نميدهند. آن روز ميگفتند كشور در شرايط عادي نيست و مصلحت ايجاب ميكند كه با دولت در نيفتيم و امروز هم ميگويد آن روزها ديگر گذشته و نبايد كاه كهنه را به باد دهيم. با يك چنين منطق و استدلالي هنوز كار بررسي كارنامه دولت قبل سخت است و هنوز مجلس بعد از گذشت دو سال از پايان عمر آن دولت براي مسايلي مثل تحقيق و تفحص از موارد تخلف احمدينژاد و مديرانش با موانع و مشكلاتي مواجه ميشود»