بهزاد نبوی که سیاست از کودکی با زندگی او عجین بوده و حتی پیش از ده سالگی، ملی شدن صنعت نفت را دنبال می‌کرده است، در فضای سیاسی ایران با عنوان «چریک پیر» شناخته می‌شود. لقبی که کاربرد امروزش برای خود را بی‌معنی می‌داند زیرا نه قصد شروع فعالیت مسلحانه دارد و نه معتقد است که امروز باید در جهت براندازی نظام حاکم و ایجاد نظام جدید تلاش کرد. در میان رنگ‌های گرم و زنده خانه‌اش که گوشه گوشه‌ی آن را گل‌های طبیعی، جان داده‌اند، با تأکید بر مشی اصلاح‌طلبی‌اش، از روش‌های اصلاح‌طلبانه، قانونی، مسالمت‌آمیز و تدریجی می‌گوید و تأکید می‌کند که «ما معتقدیم این نظام، اصلاح‌پذیر است».