کافه‌نشینی بخشی از فرهنگ روزمره طبقه متوسط شهری در ایران شده است؛ طبقه‌ای که هر روز بیش از دیروز جیب‌هایش خالی می‌شود، عطای رستوران‌های گران‌قیمت و دورهمی‌های پرهزینه را به لقای آن بخشیده‌ و حالا کافه‌های شهر، برایش محل گذراندن وقت با دوستان، تفریح و حتی کار شده است. حالا اما رونق این «پاتوق‌های اجتماعی» ضربه‌ خورده است. این ضربه برای کافه‌ها در کاهش پرسنل و کاهش تعداد مشتریان خود را نشان داده است و برای شهروندان در از دست رفتن یک «فضای اجتماعی» که «جایی میان خانه و محل کار» برای آنهاست.