روزنو – هدی کاشانیان: خشم سرکوب‌شده یعنی احساس خشم و ناراحتی‌ای که به‌جای بیان سالم، در درون نگه‌ داشته می‌شود و به‌مرور تبدیل به زخم روانی، بیماری جسمی یا رفتارهای ناسالم می‌شود. این نوع خشم، برخلاف فوران خشم آنی، بی‌صدا ولی عمیق است و ممکن است حتی خود فرد هم متوجه آن نباشد. افرادی که خشم را درونی می‌کنند، ممکن است خشم را به سمت خود هدایت کنند و در بیشتر موقعیت‌ها خود را سرزنش کنند. همانطور که آن‌ها خشم خود را به سمت خود منحرف می‌کنند، ممکن است از افسردگی، اضطراب و جسمی سازی (احساس درد بدنی یا بیماری جسمی) رنج ببرند.