تصویر زیر از مجموعه آثار محمود پاکزاد مربوط به خیابان استالین در سال ۱۳۳۳ در تهران است.

 در روزهای آخر مرداد، به سراغ محله‌ای رفته‌ایم که احتمالا اکثر شهروندان شهر، گذرشان یک بار به این‌جا افتاده. محله‌ای بالاتر از پل سیدخندان که کمتر به اسم اصلیِ خود یعنی «مهران» شناخته‌ می‌شود. ‌تاریخ به ما می‌گوید که در گذشته‌ای نه چندان دور، مهران دهی بود در مسیر میان ری و ییلاقات کوهپایه‌ای شمیران... و قنات هزارساله‌ ده مهران، نشانه‌ای از قدمت بالای این محله سرسبز است. مهران، در زمانِ قاجار کارخانه‌های زیادی داشت و در نهایت در زمان پهلوی دوم و با رشد شهرنشینی به یک محله‌ مسکونی تبدیل شد و از میانِ بالا و پایین‌های روزگار این ده، فقط باغی باقی‌ ماند به اسم باغِ مهران!

انتشار هم‌زمان دو خبر متفاوت، علامت‌سؤالی روبه‌روی آینده لاله‌زار قرار داده است؛ خبر اول، تملک و بازسازی خانه دایی‌جان‌ناپلئون در این خیابان تاریخی و خبر دوم که البته کمی تلخ است، تخریب سینما سهیلاست که یکی از دردانه‌های سینمایی خیابان لاله‌زار به حساب می‌آمد و سال‌ها بر سر بازسازی و بازگشتش به چرخه اقتصاد سینمای ایران گمانه‌زنی می‌شد.