در گیرودار این روز‌های خاکستری، آدم‌هایی هستند که قلم با جان و دل روی کاغذ سفید می‌گذارند و کلمه به کلمه و خط به خط صدای دیگر اقشار جامعه می‌شوند؛ آدم‌هایی که با تک‌تک درد‌های جامعه آشنا هستند و همچون مشعلی روشن، تمام درد‌ها را آشکار می‌کنند، اما هرگز مجالی برای آشکار‌کردن دردی از خود پیدا نمی‌کنند.