شهاب مرادی در این برنامه گفت، خندید، خنداند و تصویری شاد از یک روحانی شیعه در عید غدیر خم به نمایش گذاشت.
به گزارش روزنو، این که چه گفت و در آن برنامه چه گذشت، چیزی است که بینندگانش دیدند و مجال بازتعریفش در این نوشتار کوتاه نیست. آنچه مهم است که او به عنوان یک روحانی، بی آن که بین خود و مخاطب فاصله ای احساس کند و به قول خود شهاب مرادی ، در اندیشه "کبریا"یش باشد، سخن گفت و همه را به مهربانی دعوت کرد. او از مهربانی خدا هم گفت و آن را به باران استوایی تشبیه کرد که زیر بارش رعدآسایش، هر آتشی خاموش می شود.
شهاب مرادی در این برنامه شادی را از نشانه ای مومن دانست و آشکارا از خشکه مقدس هایی که به لباس و لبخند و روابط شادمانه مردم خرده می گیرند انتقاد کرد و گفت که این قماش از افراد، حتی به خود پیامبر(ص) و امامان(ع) هم ایراد می گرفتند و همه چیز را حرام می دانند!
او اما در این برنامه ، مهربانی را فراتر از روابط انسانی به حیوانات نیز تعمیم داد و با نکوهش شکار، پیشنهاد کرد که عجالتاً تا سال 1400 شکار ممنوع شود تا حیوانات هم نفسی تازه کنند.
او برنامه را با رسم 5 ثانیه لبخند خندوانه به اتمام رساند تا این آرزو در دل بینندگان شکل بگیرد که ای کاش همه روحانیون شیعه این گونه بودند.
