روز نو- محمد جواد حق شناس پیرامون مذاکره اصلاح طلبان با حاکمیت گفت: وقتی، در همان زمان اوج وقایع ۸۸، به آقای خاتمی گفتم برو و مذاکره کن که ایشان میگفت موقعیت مناسب نیست؛ من در این مدت دو بار این پیشنهاد را به آقای خاتمی دادم. اینکه برای گفتوگو دعوت شدند. بخش دیگر هم این است که شاید انتظار آنطرف هم این بود که آقای خاتمی درخواست گفتوگو بکند.
به گزارش روز نو، اهم اظهارات حق شناس در گفتگو با روزنامه بهار در زیر می آید:
* بخشی از آنهایی که آمدند در خیابان لزوما به نامزد اصلاحطلب رای ندادند. این را میشود فهمید، ولی بههرحال موجی اعتراضی راه افتاد نسبتبه آنچه رسما اعلام شد. کاری ندارم که درست فکر میکنند یا نادرست، اما ازنظر جامعهشناسی بحثانگیز است؛ نپذیرفتن آن نتیجه رسمی، یک شکاف است. حالا ممکن است دوستان اصولگرا بگویند اینها ضدانقلابند، من به آن دوستان میگویم اگر شما این را بگویید و ما هم بپذیریم، بسیار بد است که سه میلیون ضدانقلاب در تهران تظاهرات میکنند؛ شکاف بعدی به حوادث بعد از انتخابات مربوط میشود که به برخورد با معترضان منجر شد.
*من خودم حداقل در این ۴ـ۳سال اخیر بسیار مورد اعتراض دوستان اصلاحطلب بودم. از همان روزهای بعد از انتخابات۸۸ این بحث را داشتم که باید بتوانیم در درون اصلاحات هماهنگی لازم برای کنشی سیاسی داشته باشیم. بههرحال درست است انتخابات 88 گیر داشت، اما کنشی که برای رفع این گیر انجام میشد باید از جنس همین ماجرا بود نه کنشی در سطح خیابان. حرف من این است که در این ماجرا، آن بخش قوی اصلاحطلبان که میتوانست گفتوگو کند، میتوانست مذاکره کند و پیش ببرد، متاسفانه، از میدان مدیریت خارج شد. یعنی عملا کنترل از دست اصلاحطلبان خارج شد. یک جوان در Facebook آدمها را دعوت کرد و عدهای هم آمدند و....
*در سال 88 با مجموعه حزب اعتمادملی رفتیم پیش آقای کروبی و پیشنهاد دادیم خوب است شما مذاکره کنید. گفتیم بهجای اینکه بیانیه بدهید میتوانید بروید حرف بزنید؛ حتی میتوانید در آن جلسه خصوصی حرفهایتان را محکمتر بزنید.یکبار به دیدار آقای کروبی رفتم. ایشان به ما گفت قبل از شما آقای نبیحبیبی با همسرش آمده بود برای اینکه بتواند فضای گفتوگویی را دنبال کند. وقتی به آقای کروبی اصرار میکردم برای گفتوگو بروند، سکوت میکرد. بههرحال ما در مجموعه اصلاحطلب آدمهای شاخصی داشتیم که میتوانستند خوب مذاکره کنند. من همچنان آقای کروبی را یکی از قویترین مذاکرهکنندههای جمهوری اسلامی در حوزه مسائل داخلی میدانم. ایشان قدرتش در این بخش واقعا فوقالعاده است و اگر آقای کروبی با مشکل روبهرو نمیشد، بهنظرم امروز سرمایه بزرگی برای حل مشکلها از طریق مذاکره بود.
*شما باید به موقعیت و جایگاه بازیگران توجه کنید. وقتی، در همان زمان اوج وقایع ۸۸، به آقای خاتمی گفتم برو و مذاکره کن که ایشان میگفت موقعیت مناسب نیست؛ من در این مدت دو بار این پیشنهاد را به آقای خاتمی دادم. اینکه برای گفتوگو دعوت شدند. بخش دیگر هم این است که شاید انتظار آنطرف هم این بود که آقای خاتمی درخواست گفتوگو بکند.
نامهای که برای «مقام معظم رهبری» نوشتید چند امضا دارد؟
این نامه را دو جبهه اصلاحطلب نوشته است.
*عمدتا این است که بتوانیم از فرصت انتخابات ریاستجمهوری 92 برای نیل به تامین منافع ملی استفاده کنیم و نقش احزاب را در انتخابات توضیح دهیم. گفتیم احزاب اصلاحطلب هستیم و میخواهیم دغدغههایمان را درباره کار حزبی در میان بگذاریم.
* ما میخواهیم گفتوگو کنیم، دنبال این نبودیم که بیانیه بدهیم. ما به آقای کروبی و آقای میرحسین نقد داشتیم که بهجای اینکه حرفهایتان را در بیانیه بگویید ما بروید گفتوگو کنید؛ پس قصد گفتوگو است، نه بیانیهدادن.
* تمام بحث ما این است که انتخابات را یک فرصت میدانیم، اما عدهای میخواهند این انتخابات را به هزینه تبدیل کنند.
با سران اصلاحات برای نوشتن این نامه هماهنگ کردید؟
با چهرههای شاخص جریان اصلاحطلب مشورت کردم.
*ما نامه را سه هفته عقب انداختیم که با دوستان شورای هماهنگی جبهه اصلاحات کار مشترکی انجام دهیم. اعضای شورای هماهنگی جبهه اصلاحات هم گفتند ایده خوب است و مشورت کنیم، ولی بعد گفتند از امضای نامه معذورند.
*اصل نگرش نویسندگان نامه این بود که بههرحال سوءتفاهمی وجود دارد و رادیکالهای دوطرف آن را دامن میزنند. بخشی رادیکالهای اصلاحطلب هستند که میگویند اصلاحطلبان نباید به انتخابات وارد شوند؛ افراد شاخصی که شاید شما هم با آنان در همین صفحه زیر رادیکال روزنامه بهار گفتوگو کردید و با خود من چندینبار جلسه گذاشتند و دیدگاهایشان را مطرح کردند. نگاهشان این است که ورود به انتخابات بهضرر گفتمان اصلاحطلبی است. میگویند در درون جریان اصولگرایی یک شکاف هست که حضور اصلاحطلبان باعث میشود این شکاف بسته شود. درواقع معتقدند حضور اصلاحطلبان موجب انسجام اصولگرایان میشود و بنابراین به شدت با حضور اصلاحطلبان در انتخابات مخالفند.
* در روال معمول فکر میکنیم اگر این دیدار اتفاق بیفتد، خیلی خوب است و کمک میکند به ایجاد یک تعادل و محدودیت رادیکالهای دوطرف. حتی زمانی که خبر نگارش این نامه منتشر شد، دیدیم که رسانههای خارجی بسیار روی آن مانور منفی دادند و علیه آن برنامه ساختند که نگرانی آنها را نشان میدهد. امنیتیدیدن مسائل سیاسی در حال گسترش است و این بهشدت برای یک انتخابات پرشور مضر است. در امنیتیشدن فضا دوطرف رادیکال موثرند؛ یعنی آنطرفی که میآید مباحث خارج از عرف را مطرح میکند و حسین شریعتمداری که در تلویزیون از هر فرصتی استفاده میکند و میگوید آقای خاتمی عامل کذاست و... آنطرف ماجرا، شما در جنبش سبز آدمهایی جدی دارید که حضور آقای خاتمی را منع می کنند و این طرف کیهان را علیه حضور خاتمی.
*وقتی سیل میآید شما باید مهندسی کنید و جلوی سیل را بگیرید. اگر خاتمی در مجلس نهم در حوزه دماوند رای داد برای این بود که پایبندیش را نشان دهد و جلوی مهندسی را بگیرد، اما باید پرسید این رای چه فایدهای داشت.
* احمدینژاد هم از منظری اصلاحطلب است. وقتی به آقای عسگراولادی نامه مینویسیم، برای این است که موضع آقای عسگراولادی را درباره آقای کروبی و آقای موسوی اصلاحطلبانه دیدیم.
*کسی که قائل به مهندسی انتخابات نیست و با آن مقابله میکند اصلاحطلب میدانم، حالا شما بگو این حسینقلی خان فلان جاست.احمدینژاد الان در موضع مقابله با مهندسی انتخابات، اصلاحطلب است، اما شاخصترین چهره اصلاحطلبی که در زندان نشسته و بیانیه صادر میکند و من هم بسیار دوستش دارم اصلاحطلب نمیدانم.
*آقاي خاتمي دير مذاكره را دنبال ميكند. بخشي از جريان اصلاحطلب بايد تا الان برای کمکردن هزينه فعالیت سیاسی اقدام میکرد؛ اگر كروبي بود حتما اين كار را ميكرد، كمااينكه يادمان ميآيد آقاي كروبي براي آزادكردن زندانيان مليـمذهبي چگونه تلاشی موفق را به سرانجام رساند. جنس آقاي كروبي جنس چانهزني و مذاكره است. بهنظر من يكي از هزينههاي بالايي كه اصلاحطلبان دادند حصر آقاي كروبي بود.
*من كه از اول گفتم دير شروع كردند. معتقدم همين امروز مذاکره را انجام دهيم بهتر از فرداست. مردان سياست در جمهوري اسلامي فرصتسوزي را ياد گرفتهاند و اين بدترين كار است .
