قدم اول هیت مدیره پرسپولیس برای برکناری رحیمی از مدیرعاملی
روزنو :این روزها را از خیلی وقت پیش میشد دید. و میدیدیم؛ در تقابلهایی که پشت پرده رخ میداد و پشت میزنشینهای باشگاه را به جان هم انداخته بود. اصلا از اول هم قرار بود به همینجا برسیم؛ فقط کمی زودتر. اگر تلاشهای هیات مدیره برای کنارهگیری علی دایی به موقع به بار مینشست، پشت سر او مدیرعامل هم میرفت و برای کنار زدنش دیگر این همه دعوا لازم نبود. رحیمی اما ماند و هر جا کم میآورد، اعترافی تلخ را بر زبان میراند و میگفت که «من هیچ کارهام!» جز این هم نبود. همه تصمیمها را هیات مدیره و اسپانسر میگرفتند و مدیرعامل اصلا در بازی نبود. قطعا از این به بعد هم بازیاش نخواهند داد وگرنه نیازی بود که او را از هیات مدیره کنار بگذارند!
این روزها را از خیلی وقت پیش میشد دید. و میدیدیم؛ در تقابلهایی که پشت پرده رخ میداد و پشت میزنشینهای باشگاه را به جان هم انداخته بود. اصلا از اول هم قرار بود به همینجا برسیم؛ فقط کمی زودتر. اگر تلاشهای هیات مدیره برای کنارهگیری علی دایی به موقع به بار مینشست، پشت سر او مدیرعامل هم میرفت و برای کنار زدنش دیگر این همه دعوا لازم نبود. رحیمی اما ماند و هر جا کم میآورد، اعترافی تلخ را بر زبان میراند و میگفت که «من هیچ کارهام!» جز این هم نبود. همه تصمیمها را هیات مدیره و اسپانسر میگرفتند و مدیرعامل اصلا در بازی نبود. قطعا از این به بعد هم بازیاش نخواهند داد وگرنه نیازی بود که او را از هیات مدیره کنار بگذارند!
همین دیروز بود که آقای رییس خط خوردن علیرضا رحیمی از لیست هیات مدیره را در گوشمان خواند. حال آنکه قول و قرارها چیز دیگری بود. حمید استیلی که به طمع مالکیت راهآهن اختیارهایش در پرسپولیس را گذاشت و رفت، دوستانش در هیات مدیره مصرانه میگفتند که عضو جدیدی بر آن تک صندلی خالی نخواهد نشست و بهتر است یک نفر دیگر هم برود تا هیات مدیره بشود 7 نفره. منظور از آن یک نفر، رحیمی بود که همیشه خلاف خواسته هیات مدیره حرکت میکرد. وزارت ورزش اما این تصمیم خودسرانه را وتو کرد و حتی از زبان امیررضا خادم شنیدیم که جانشین استیلی به زودی به عضویت هیات مدیره درمیآید. حالا اما منتظر نماند و شهر را با خبر حذف علیرضا رحیمی پر کرد. راوی، حمیدرضا سیاسی بود که در تمام این هفتههای پر تنش نرمترین موضع را نسبت به مدیرعامل داشت.
او کنار گذاشتن علیرضا رحیمی از هیات مدیره باشگاه پرسپولیس را با این حرفها توجیه کرده: «این اصلا اتفاق دور از ذهنی نیست و در همه باشگاههای دنیا مدیرعامل میتواند عضو هیات مدیره نباشد. ما هم با توجه به وضعیت کنونی، تصمیم گرفتیم رحیمی از هیات مدیره خارج شود اما همچنان مدیرعامل بماند. با این حال او بالاترین مقام اجرایی باشگاه است و چه در هیات مدیره باشد و چه نباشد، به ما کمک میکند! بهترین تصمیم این بود که هیچکس به هیات مدیره اضافه نشود و همین افراد فعلی باقی بمانند. الان هم فقط باید خروج رحیمی از هیات مدیره را به وزارت ورزش اعلام کنیم.» این نخستین گام رسمی بالانشینهای پرسپولیس برای گذر از مدیرعامل بود. بالاخره با آن همه اختلافی که وجود داشت، یا رحیمی باید کنار میرفت یا اسپانسر و از آنجا که این اسپانسر بدقول حمایت اعضای هیات مدیره و حتی معاون وزیر را هم پشت سر خود داشت و هنوز هم دارد، تنها یک راه میماند و آن حذف مدیرعامل از جمع تصمیمگیرندهها بود. اینطوری دیگر نه حضور حسین هدایتی جایگاه کسی را تهدید میکرد و نه لازم بود که اسپانسر نمایندههای تازهای- مثلا محمد پوستی- را به هیات مدیره مامور کند. مشکل فقط علیرضا رحیمی بود که از میان برداشته شد اما باید دید آیا این هیات مدیره یکدست 7 نفره و اسپانسرش میتوانند از پس نداریها و مشکلات پرسپولیس بربیایند؟
اختلاف در پرسپولیس بیداد میکند. اختلافهایی که پرسپولیس با حرف بر آنها سرپوش میگذاشت و حسین کاظمپور با یک مصاحبه همهشان را گذاشت پیش چشممان. کاظمپور نایب رییس هیات مدیره است و یکی از آن چند نفری که در نخستین همنشینی مدیران باشگاه مقابل رحیمی ایستاد.
او بود که علیرضا رحیمی را مدیر درآمد لقب داد اما حالا میگوید که آنچه «اختلاف» میبینیم، اختلاف نظرهای ساده است: «همیشه برای اینکه به یک کار و نتیجه مطلوب برسیم، باید تابع تصمیمات جمعی باشیم. این یعنی که اختلاف نظر هم پیش میآید. ما آمدهایم مشکلات را حل کنیم، نه اینکه فقط دور هم بنشینیم. دست به یقه هم نشدهایم اما حق داریم در مورد همه چیز بحث کنیم.»
حاصل این اختلافها، حذف رحیمی از هیات مدیره بود تا مبادا نظر مخالفی یکدست بودن هیات مدیره را خدشهدار کند. در این بگومگوها اختلاف دیگری هم رو شد که شاید به حذف حمیدرضا سیاسی و نشاندن محمد پوستی بر صندلی ریاست هیات مدیره منجر شود. برای این تغییر احتمالی، دلیل هم دارند؛ موضعگیری رییس فعلی هیات مدیره علیه اسپانسر! او احتمال حضور هدایتی در هیات مدیره را رد نکرده بود اما همین که شایعه حضور پوستی در شهر پیچید، به تندی واکنش نشان داد و گفت: «اگر اسپانسر باشگاه بخواهد فرد جدیدی را به هیات مدیره اضافه کند، باید این فرد را جایگزین افرادی کند که در حال حاضر نماینده اسپانسر در هیات مدیره هستند وگرنه هیچ عضو جدیدی اضافه نخواهد شد.»
دیر یا زود، علیرضا رحیمی رفتنی است. او البته نمیخواهد در این جنگ پنهان کم بیاورد و از دو روز پیش کارش شده تکذیبیه نوشتن برای شایعههایی که استعفای مدیرعامل را حکایت کردهاند: «استعفا نمیدهم و کسی هم نمیتواند به این کار مجبورم کند.» حرفهای درِ گوشیِ باشگاهنشینهای پرسپولیس اما چیز دیگری را برایمان حکایت کردهاند. آنها از فشاری میگویند که علیرضا رحیمی را در موضع ضعف قرار داده و عرصه را برای ادامه مدیریت او تنگ کرده است. نمونهاش همان مصاحبهای که نایب رییس هیات مدیره انجام داد و حالا دربارهاش میگوید: «میخواهید بگویید رحیمی از حرفهای من ناراحت شده بود؟ اما بحث من کلی بود و گفتم چرا باید فوتبال ما به جای درآمد، فقط هزینه داشته باشد. ضمن اینکه فعلا خبری از استعفا نشده که شما دنبال دلیلش میگردید!» فعلا استعفایی در کار نیست اما کسی چه میداند؟ شاید علیرضا رحیمی هم بالاخره از این «هیچکاره» بودن خسته شود و اجرای مصوبات هیات مدیره را هم مثل بقیه امور باشگاه به دست اسپانسر بسپارد!
همین دیروز بود که آقای رییس خط خوردن علیرضا رحیمی از لیست هیات مدیره را در گوشمان خواند. حال آنکه قول و قرارها چیز دیگری بود. حمید استیلی که به طمع مالکیت راهآهن اختیارهایش در پرسپولیس را گذاشت و رفت، دوستانش در هیات مدیره مصرانه میگفتند که عضو جدیدی بر آن تک صندلی خالی نخواهد نشست و بهتر است یک نفر دیگر هم برود تا هیات مدیره بشود 7 نفره. منظور از آن یک نفر، رحیمی بود که همیشه خلاف خواسته هیات مدیره حرکت میکرد. وزارت ورزش اما این تصمیم خودسرانه را وتو کرد و حتی از زبان امیررضا خادم شنیدیم که جانشین استیلی به زودی به عضویت هیات مدیره درمیآید. حالا اما منتظر نماند و شهر را با خبر حذف علیرضا رحیمی پر کرد. راوی، حمیدرضا سیاسی بود که در تمام این هفتههای پر تنش نرمترین موضع را نسبت به مدیرعامل داشت.
او کنار گذاشتن علیرضا رحیمی از هیات مدیره باشگاه پرسپولیس را با این حرفها توجیه کرده: «این اصلا اتفاق دور از ذهنی نیست و در همه باشگاههای دنیا مدیرعامل میتواند عضو هیات مدیره نباشد. ما هم با توجه به وضعیت کنونی، تصمیم گرفتیم رحیمی از هیات مدیره خارج شود اما همچنان مدیرعامل بماند. با این حال او بالاترین مقام اجرایی باشگاه است و چه در هیات مدیره باشد و چه نباشد، به ما کمک میکند! بهترین تصمیم این بود که هیچکس به هیات مدیره اضافه نشود و همین افراد فعلی باقی بمانند. الان هم فقط باید خروج رحیمی از هیات مدیره را به وزارت ورزش اعلام کنیم.» این نخستین گام رسمی بالانشینهای پرسپولیس برای گذر از مدیرعامل بود. بالاخره با آن همه اختلافی که وجود داشت، یا رحیمی باید کنار میرفت یا اسپانسر و از آنجا که این اسپانسر بدقول حمایت اعضای هیات مدیره و حتی معاون وزیر را هم پشت سر خود داشت و هنوز هم دارد، تنها یک راه میماند و آن حذف مدیرعامل از جمع تصمیمگیرندهها بود. اینطوری دیگر نه حضور حسین هدایتی جایگاه کسی را تهدید میکرد و نه لازم بود که اسپانسر نمایندههای تازهای- مثلا محمد پوستی- را به هیات مدیره مامور کند. مشکل فقط علیرضا رحیمی بود که از میان برداشته شد اما باید دید آیا این هیات مدیره یکدست 7 نفره و اسپانسرش میتوانند از پس نداریها و مشکلات پرسپولیس بربیایند؟
اختلاف در پرسپولیس بیداد میکند. اختلافهایی که پرسپولیس با حرف بر آنها سرپوش میگذاشت و حسین کاظمپور با یک مصاحبه همهشان را گذاشت پیش چشممان. کاظمپور نایب رییس هیات مدیره است و یکی از آن چند نفری که در نخستین همنشینی مدیران باشگاه مقابل رحیمی ایستاد.
او بود که علیرضا رحیمی را مدیر درآمد لقب داد اما حالا میگوید که آنچه «اختلاف» میبینیم، اختلاف نظرهای ساده است: «همیشه برای اینکه به یک کار و نتیجه مطلوب برسیم، باید تابع تصمیمات جمعی باشیم. این یعنی که اختلاف نظر هم پیش میآید. ما آمدهایم مشکلات را حل کنیم، نه اینکه فقط دور هم بنشینیم. دست به یقه هم نشدهایم اما حق داریم در مورد همه چیز بحث کنیم.»
حاصل این اختلافها، حذف رحیمی از هیات مدیره بود تا مبادا نظر مخالفی یکدست بودن هیات مدیره را خدشهدار کند. در این بگومگوها اختلاف دیگری هم رو شد که شاید به حذف حمیدرضا سیاسی و نشاندن محمد پوستی بر صندلی ریاست هیات مدیره منجر شود. برای این تغییر احتمالی، دلیل هم دارند؛ موضعگیری رییس فعلی هیات مدیره علیه اسپانسر! او احتمال حضور هدایتی در هیات مدیره را رد نکرده بود اما همین که شایعه حضور پوستی در شهر پیچید، به تندی واکنش نشان داد و گفت: «اگر اسپانسر باشگاه بخواهد فرد جدیدی را به هیات مدیره اضافه کند، باید این فرد را جایگزین افرادی کند که در حال حاضر نماینده اسپانسر در هیات مدیره هستند وگرنه هیچ عضو جدیدی اضافه نخواهد شد.»
دیر یا زود، علیرضا رحیمی رفتنی است. او البته نمیخواهد در این جنگ پنهان کم بیاورد و از دو روز پیش کارش شده تکذیبیه نوشتن برای شایعههایی که استعفای مدیرعامل را حکایت کردهاند: «استعفا نمیدهم و کسی هم نمیتواند به این کار مجبورم کند.» حرفهای درِ گوشیِ باشگاهنشینهای پرسپولیس اما چیز دیگری را برایمان حکایت کردهاند. آنها از فشاری میگویند که علیرضا رحیمی را در موضع ضعف قرار داده و عرصه را برای ادامه مدیریت او تنگ کرده است. نمونهاش همان مصاحبهای که نایب رییس هیات مدیره انجام داد و حالا دربارهاش میگوید: «میخواهید بگویید رحیمی از حرفهای من ناراحت شده بود؟ اما بحث من کلی بود و گفتم چرا باید فوتبال ما به جای درآمد، فقط هزینه داشته باشد. ضمن اینکه فعلا خبری از استعفا نشده که شما دنبال دلیلش میگردید!» فعلا استعفایی در کار نیست اما کسی چه میداند؟ شاید علیرضا رحیمی هم بالاخره از این «هیچکاره» بودن خسته شود و اجرای مصوبات هیات مدیره را هم مثل بقیه امور باشگاه به دست اسپانسر بسپارد!
