
پیشنهاد 900 میلیونی، جلال حسینی را پراند
بحث پیشنهاد قطری برای جلال حسینی مربوط به امروز، دیروز و یک ماه پیش نیست. از مدتها قبل این موضوع مطرح بود. در آخرین اردوهای تیم ملی قبل از جام جهانی برزیل این بحثها شدت گرفت اما همه میدانستند بازیکنی در شرایط جلال حسینی که قراردادی هم ندارد قطعا تا پایان بازیهای تیم ملی در برزیل با هیچ تیمی قرارداد نمی بندد. این حرفها و شایعات ریز و درشت همچنان ادامه داشت تا اینکه سایت رسمی باشگاه الاهلی قطر به همه این شنیدهها مهر تایید زد. با این حال خیلیها دوست نداشتند که جدایی مدافع پرسپولیس را باور کنند اما معمولا تجربه نشان داده که هر زمان یکی از باشگاههای قطری روی سایت رسمیاش مذاکره و قطعی شدن آن را با بازیکنی اعلام کرده همان اتفاق هم افتاده است. فریدون زندی، آندرانیک تیموریان و مجتبی جباری نمونههایی از این دست هستند.
فقط یک مساله میتوانست و شاید در آخرین لحظهها بتواند رفتن حسینی به قطر را کنسل کند و آن توافق مالی بود که البته بسیار بعید میرسد. بر اساس شنیدهها قرارداد او با تیم الاهلی قطر حدود 5/4 میلیارد تومان است. پس پرسپولیسیها برای حفظ او حداقل باید حدود سه میلیارد تومان پیشنهاد میدادند.
اما چند دلیل باعث میشود تا جلال حسینی لیگ قطر را انتخاب کند. او در آستانه 33 سالگی است و پولی که از قطریها دریافت خواهد کرد در سالهای آخر فوتبالش یک اتفاق خوب خواهد بود. از طرفی مشکلات مالی پرسپولیس و همین که او تا امروز مطالباتش را دریافت نکرده شاید باعث دلسرد شدنش باشد. حسینی برای آخرین بار با رحیمی رو در رو صحبت کرد و خیلی زود به توافق نرسیدند.
ظاهرا مدافع پرسپولیس حاضر شده بخشی از قراردادش را دریافت و حدود 20 درصد آن را بعدا دریافت کند، به شرط آنکه قرارداد فصل جدید رقمی ایدهآل باشد اما مبلغی که به او پیشنهاد شده حدود 950- 900 میلیون تومان است. حتما او حساب کرده که حدود 200 میلیون از این پول را باید بابت مالیات بدهد و پایان فصل چهاردهم نیز باید دنبال بقیه مطالباتش بدود. شاید هر فوتبالیستی هم بود و این اختلاف مالی را میدید، به قطر میرفت. اما حالا مسوولان باشگاه توپ را به زمین یکدیگر میاندازند. بعد از اظهارنظر حسینی مبنی بر اینکه کارها دست رحیمی نیست، حمیدرضا سیاسی، رییس هیات مدیره پرسپولیس از خودش و سیاستهای باشگاه دفاع میکند. او میگوید: «من به آقای رحیمی گفته بودم که برای حفظ جلال حسینی میتواند از خط قرمزهای باشگاه در خصوص مسائل مالی عبور کند چون ارزشش را دارد اما آنها به توافق نرسیدند. وقتی خودشان حاضر نیستند شرایط را درک کنند، من چه کار کنم.
البته حسینی نظر خودش را گفته است. رحیمی هم به چاه نفت وصل نیست و بودجهای محدود دارد. حسینی بازیکن بزرگی است اما با رفتنش پرسپولیس ضربه نمیخورد و فلج نمیشود. ما در این فصل به هیچ بازیکنی بیشتر از 950 میلیون تومان ندادیم، با این حال به رحیمی گفتم در مورد حسینی میتواند امتیازات و مسائل خاصی را در قراردادش ذکر کند. ما باید طوری قرارداد ببندیم که در پایان فصل بتوانیم پرداخت کنیم. حالا هواداران بگویند ما کار بدی کردیم. واقعا این بد است که پرسپولیس از باتلاق نجات پیدا کند و مثل سالهای گذشته بدهی به بدهیهایش اضافه نشود؟»
امروز هوادار نباید دنبال مقصر بگردد. باشگاه بودجهاش مشخص است. وقتی هزینه کادر فنی چیزی حدود 4 میلیارد یا بیشتر میشود اگر قرار به هزینه 4، 5 میلیاردی هم برای دو بازیکن شود آن وقت چطور میتوان با 10، 11 میلیارد هم مطالبات 20، 25 بازیکن دیگر را داد و هم اینکه با آن پول به مسافرت و اردو رفت؟ قراردادهایی که در فصل گذشته با بعضی از بازیکنان بسته شده مشکلات و بدهیهایی را برای باشگاه به وجود آورده است. همین امروز جلال حسینی در حالی صحبت از حضور در قطر میکند که هنوز مطالباتش را دریافت نکرده است. مدیران پرسپولیس خیلی همت کنند هزینههای امسال پرسپولیس را بپردازند و بدهی روی دست باشگاه نگذارند
فقط یک مساله میتوانست و شاید در آخرین لحظهها بتواند رفتن حسینی به قطر را کنسل کند و آن توافق مالی بود که البته بسیار بعید میرسد. بر اساس شنیدهها قرارداد او با تیم الاهلی قطر حدود 5/4 میلیارد تومان است. پس پرسپولیسیها برای حفظ او حداقل باید حدود سه میلیارد تومان پیشنهاد میدادند.
اما چند دلیل باعث میشود تا جلال حسینی لیگ قطر را انتخاب کند. او در آستانه 33 سالگی است و پولی که از قطریها دریافت خواهد کرد در سالهای آخر فوتبالش یک اتفاق خوب خواهد بود. از طرفی مشکلات مالی پرسپولیس و همین که او تا امروز مطالباتش را دریافت نکرده شاید باعث دلسرد شدنش باشد. حسینی برای آخرین بار با رحیمی رو در رو صحبت کرد و خیلی زود به توافق نرسیدند.
ظاهرا مدافع پرسپولیس حاضر شده بخشی از قراردادش را دریافت و حدود 20 درصد آن را بعدا دریافت کند، به شرط آنکه قرارداد فصل جدید رقمی ایدهآل باشد اما مبلغی که به او پیشنهاد شده حدود 950- 900 میلیون تومان است. حتما او حساب کرده که حدود 200 میلیون از این پول را باید بابت مالیات بدهد و پایان فصل چهاردهم نیز باید دنبال بقیه مطالباتش بدود. شاید هر فوتبالیستی هم بود و این اختلاف مالی را میدید، به قطر میرفت. اما حالا مسوولان باشگاه توپ را به زمین یکدیگر میاندازند. بعد از اظهارنظر حسینی مبنی بر اینکه کارها دست رحیمی نیست، حمیدرضا سیاسی، رییس هیات مدیره پرسپولیس از خودش و سیاستهای باشگاه دفاع میکند. او میگوید: «من به آقای رحیمی گفته بودم که برای حفظ جلال حسینی میتواند از خط قرمزهای باشگاه در خصوص مسائل مالی عبور کند چون ارزشش را دارد اما آنها به توافق نرسیدند. وقتی خودشان حاضر نیستند شرایط را درک کنند، من چه کار کنم.
البته حسینی نظر خودش را گفته است. رحیمی هم به چاه نفت وصل نیست و بودجهای محدود دارد. حسینی بازیکن بزرگی است اما با رفتنش پرسپولیس ضربه نمیخورد و فلج نمیشود. ما در این فصل به هیچ بازیکنی بیشتر از 950 میلیون تومان ندادیم، با این حال به رحیمی گفتم در مورد حسینی میتواند امتیازات و مسائل خاصی را در قراردادش ذکر کند. ما باید طوری قرارداد ببندیم که در پایان فصل بتوانیم پرداخت کنیم. حالا هواداران بگویند ما کار بدی کردیم. واقعا این بد است که پرسپولیس از باتلاق نجات پیدا کند و مثل سالهای گذشته بدهی به بدهیهایش اضافه نشود؟»
امروز هوادار نباید دنبال مقصر بگردد. باشگاه بودجهاش مشخص است. وقتی هزینه کادر فنی چیزی حدود 4 میلیارد یا بیشتر میشود اگر قرار به هزینه 4، 5 میلیاردی هم برای دو بازیکن شود آن وقت چطور میتوان با 10، 11 میلیارد هم مطالبات 20، 25 بازیکن دیگر را داد و هم اینکه با آن پول به مسافرت و اردو رفت؟ قراردادهایی که در فصل گذشته با بعضی از بازیکنان بسته شده مشکلات و بدهیهایی را برای باشگاه به وجود آورده است. همین امروز جلال حسینی در حالی صحبت از حضور در قطر میکند که هنوز مطالباتش را دریافت نکرده است. مدیران پرسپولیس خیلی همت کنند هزینههای امسال پرسپولیس را بپردازند و بدهی روی دست باشگاه نگذارند