مثبت و دیرهنگام

تشکیل کمیته بررسی حادثه روز 22 بهمن شهر قم توسط مجلس، در جای خود باید اقدامی مثبت تلقی شود. ضرب‌المثلی سال‌هاست میان ایرانیان رواج دارد که «جلوی ضرر را از هر کجا بگیری، منفعت است»! در این میان اعلام نظرات اعضای این کمیته در روزهای اخیر و حتی در روز پس از حادثه و البته تهیه گزارشی که روز گذشته توسط یکی از اعضای کمیسیون امنیت ملی مجلس مورد اشاره قرار گرفت، نشان از وقوع یک امر «سازماندهی» شده دارد. اینکه گروه‌هایی که در سال‌های متمادی دیدگاه‌های مخالف خود را بر نمی‌تافتند و تلاش می‌کردند با بر هم زدن جلسات سخنرانی یا تعرض فیزیکی به چهره‌های سیاسی در مراسم و شهرهای مختلف اعم از تهران، قم، مشهد، اصفهان و...، کسانی را که برخلاف دیدگاه آنها نظراتی را مطرح می‌کردند مورد بی‌مهری قرار دهند، چندان «غیرسازمان یافته» هم عمل نمی‌کنند. با توجه به جدید نبودن این رخداد، انتظار این بود که عمل غیراخلاقی و فراقانونی آنها چه از منظر قانون و چه شرع اسلام، در زمان وقوع، مورد سرزنش واقع شده و برخورد مقتضی با آن صورت می‌گرفت. به‌ویژه اینکه برخی از این افراد سعی می‌کنند خود را منتسب به مجموعه‌های نظام دانسته و به مثابه «دایه دلسوز‌تر از مادر»، بر هم زدن مراسم‌ها را رسالت خود تلقی کنند. نکته دیگر این است که اگر باور برخورد قانونی و منسجم با جریانات و تشکیلاتی که این اقدامات را انجام می‌دهند ایجاد شده، باید به دور از تعارض و دوگانگی باشد. این‌طور نباشد که بگویند «مرگ خوب است اما برای همسایه». در ماجرای حمله به سخنرانی ریاست مجلس نهم، با توجه به سرعت تشکیل کمیته حقیقت‌یاب و اعلام جزییاتی درخصوص این اقدام، افکار عمومی با این پرسش مواجه شد که اگر مجلس قرار بر نمایندگی از آنها دارد، چرا به حادثه 14 خرداد 89 حرم امام خمینی و اهانت به یادگار ایشان در حضور مقامات نظام، رسیدگی نشد؟چرا در دوران اصلاحات، حمله به وزرای دولت در حاشیه نماز جمعه و تشییع پیکر شهدا، مورد عتاب و نقد قرار نگرفت و مسببان آن، محاکمه نشدند؟چرا در شب مقدس قدر که اکثر قریب به اتفاق ایرانیان برای عبادت و طلب آمرزش گرد هم می‌آیند، باید به رییس سابق مجلس و یکی از چهره‌های شاخص نظام آن هم در حرم رضوی هجمه صورت گیرد اما اثری از کمیته حقیقت‌یاب نباشد؟مجلس باید رسیدگی این موضوع را تکلیف خود بداند و تمام نهاد‌ها و تشکیلات سیاسی حاکم بر کشور تلاش کنند به صورت ریشه‌ای با آن برخورد شود که متاسفانه تاکنون این اقدام به صورت شایسته و بایسته صورت نگرفته است. اگر مسایلی برخلاف نظم عمومی، اخلاق حسنه و مقررات جاری کشور رخ می‌دهد باید بدون توجه به اینکه چه کسی مورد بی‌مهری قرار بگیرد رسیدگی شود. در حکومت مولای متقیان وقتی خلخال از پای زن یهودی بیرون آورده شد، حضرت می‌فرمایند اگر مسلمانی از این غصه بمیرد جای ملامت نیست. پیام سخن ایشان این است که امنیت باید برای همه شهروندان به صورت مساوی وجود داشته باشد. نکته ضروری دیگر آنکه، در سال‌های گذشته در موارد مشابه دیده شده که گزارشی توسط کمیته‌های تحقیق و تفحص تهیه شده چه اینکه در مجلس ششم و دولت اصلاحات نیز انجام شد اما عدم هماهنگی میان سایر ارگان‌های ذی‌ربط مانع از به نتیجه رسیدن پرونده‌ها شد. نباید به چنین موضوعات حساسی به صورت یک مساله سیاسی و مقطعی یا اصطلاحا «تاریخ مصرف‌دار» نگریسته شود.