برترین‌ها: افزایش مکرر تعرفه‌های اینترنت حالا به جایی رسیده است که خرید بسته‌های بلندمدت در برخی اپلیکیشن‌ها به‌صورت قسطی عرضه می‌شود؛ اتفاقی که شاید در نگاه اول راهکاری برای مدیریت هزینه‌ها باشد، اما در واقع پرسش مهم‌تری را مطرح می‌کند: چرا باید خرید اینترنت، به‌عنوان یکی از نیازهای روزمره زندگی و کسب‌وکار، به هزینه‌ای تبدیل شود که کاربران برای پرداخت آن به اقساط متوسل شوند؛ آن هم در شرایطی که گلایه از سرعت پایین، قطعی‌های مکرر و کیفیت نامطلوب اینترنت همچنان ادامه دارد؟
اینترنت دیگر کالایی لوکس یا خدمتی جانبی نیست که بتوان به‌سادگی از هزینه آن صرف‌نظر کرد. از آموزش و ارتباطات روزمره گرفته تا فعالیت کسب‌وکارهای کوچک، دورکاری، خدمات بانکی و دسترسی به اطلاعات، بخش مهمی از زندگی مردم به اتصال پایدار اینترنت وابسته است. با این حال، افزایش هزینه دسترسی به این خدمت ضروری، حالا به مرحله‌ای رسیده که امکان خرید قسطی بسته‌های بلندمدت اینترنت در برخی اپلیکیشن‌ها مطرح شده است.
قسطی شدن خرید اینترنت، در ظاهر می‌تواند فشار پرداخت یکجای هزینه بسته‌های گران‌قیمت را کاهش دهد؛ اما اصل ماجرا همچنان پابرجاست: مصرف‌کننده باید برای دسترسی به خدمتی ضروری، هزینه بیشتری بپردازد، بی‌آنکه لزوماً از بهبود متناسب کیفیت آن مطمئن باشد.
وقتی برای خرید یک گوشی، لوازم خانگی یا کالای بادوام از تسهیلات و پرداخت اقساطی استفاده می‌شود، دست‌کم انتظار می‌رود کالایی با عمر مصرف مشخص در اختیار خریدار قرار گیرد. اما اینترنت، خدمتی مصرف‌شدنی و تکرارشونده است؛ بسته تمام می‌شود و کاربر باید دوباره هزینه کند. حالا اگر همین هزینه‌های تکرارشونده نیز به اقساط تبدیل شوند، این پرسش پیش می‌آید که آیا قرار است دسترسی به اینترنت هم مانند بسیاری از کالاهای گران‌قیمت، به تعهد مالی تازه‌ای برای خانوارها تبدیل شود؟
