ورزش‌مدیا نوشت: استقلال این روزها تیم خوب و قابل احترامی است. سهراب بختیاری‌زاده با امکانات کم، مجموعه‌ای همگن و محترم ساخته که در آسیا هم آبروداری می‌کند و از چهار بازی، سه برد به دست آورده. حواشی تیم هم در سطح بسیار پایینی است. درست به همین دلیل، ساز ناکوک یک نفر، بیشتر از همیشه جلب توجه می‌کند؛ یکی که از قضا بازوبند کاپیتانی تیم را هم به دست بسته، اما گویا متوجه مسوولیت و اهمیت این ماجرا نیست. صالح حردانی!
عملکرد استقلال برابر الشمال قطر آنقدر خوب بود که هر نوع ناخالصی در آن به وضوح به چشم می‌آمد، مثل مویی در ظرف شیر. صالح حردانی این بار هم زحمتش را کشید و شخصا نقش «مو» را بازی کرد! دفاع راست استقلال به دلایل نامشخص در جشن پایان بازی آبی‌ها حاضر نشد و ماله‌کشی ناشیانه سعید فتاحی هم نتوانست موضوع را رفع و رجوع کند: «حردانی مصدوم بود و باید در رختکن می‌ماند.» خب البته فیلم‌های گرفته شده از روی سکوها نشان می‌داد اینطور نیست و حردانی با خشم، از صف سایرین جدا شده و به رختکن رفته.
آنچه در بصره رخ داد، حالا به سیاهه پر و پیمان رفتارهای ناخوشایند حردانی در ماه‌های اخیر اضافه می‌شود؛ از دعوا با یاسر آسانی سر زدن ضربه کاشته در دربی و اخراج از تیم تا بازگشت مشروط و سایر قضایا. تا پیش از این، رامین رضاییان نقش «بد من» استقلال را ایفا می‌کرد و بار حواشی را بر دوش داشت. آن زمان گویا حردانی می‌کوشید با عملکرد فنی خوبش بر اسم و آوازه رضاییان چیره شود و حقش را بگیرد. حالا اما رامین رفته و حردانی که رقیب فنی ندارد، شخصا نقش حاشیه‌ساز تیم را پذیرفته. با این تفاوت که منصفانه باید گفت دست‌کم توانایی‌های فنی رضاییان بیشتر بود.
کاش سر صالح به سنگ بخورد و دوباره روی ریل برگردد. او قدر موقعیت ممتازی که در آن قرار گرفته را نمی‌داند. تجربه نشان داده وقتی این فرصت از دست رفت، تازه بازیکن یاغی متوجه عمق فاجعه می‌شود و البته که آن زمان دیگر خیلی دیر است!
