بر اساس صورت های مالی، شستا طی دو سال حدود ۱۵۰۰ میلیارد تومان صرف امور تبلیغاتی کرده است؛ رقمی سنگین که پرسشی روشن را پیش روی مدیران این مجموعه قرار می‌دهد: این هزینه‌ها چه دستاورد قابل‌اندازه‌گیری برای شرکت‌ها، بیمه‌شدگان و بازنشستگان داشته است؟
به گزارش خبرنگار روزنو، هزینه تبلیغات شستا، همزمان با دوره مدیرعاملی میثم سعیدی، از ۳۱۲ میلیارد تومان به حدود ۸۰۰ میلیارد تومان رسیده است؛ یعنی بیش از ۲٫۵ برابر و حدود ۱۵۶ درصد افزایش. چنین جهشی، ضرورت انتشار جزئیات قراردادها، دریافت‌کنندگان وجوه و نتایج هزینه‌کرد را دوچندان می‌کند. بزرگی یک مجموعه اقتصادی، به‌تنهایی توجیهی برای افزایش بی‌مهار مخارج تبلیغاتی نیست.
از مستند ۶۰ قسمتی تا نشست با صد رسانه
شستا پس از رونمایی از مستند ۶۰ قسمتی «تولید در آتش» با محور تقدیر از کارگران در دوران جنگ، به فاصله چند هفته نشست خبری دیگری با دعوت از دست‌کم ۱۰۰ رسانه در مجتمع رفاهی کشتیرانی ترتیب داده است. همچنین از برگزاری برنامه‌هایی با عنوان پدافند غیرعامل و نشست‌های دیگر در فاصله مهر تا آبان سخن گفته شده است.
تقدیر از کارگران و اطلاع‌رسانی درباره تولید، اقدامی قابل دفاع است؛ اما مدیران باید توضیح دهند چرا برای تحقق این اهداف، برنامه‌های متعدد برگزار شده و هزینه هرکدام چقدر بوده است. ارزش کار کارگران نمی‌تواند جای پاسخ‌گویی درباره قرارداد تولید مستند، تشریفات، پذیرایی، خدمات اجرایی و پوشش رسانه‌ای را بگیرد.
پرسش اساسی این است: آیا برای این برنامه‌ها سقف هزینه، ارزیابی ضرورت و سنجش نتیجه وجود داشته یا صرف برگزاری مراسم و بازتاب رسانه‌ای، موفقیت تلقی شده است؟
۱۵۰۰ میلیارد تومان؛ در برابر چه خروجی؟
رقم تجمیعی ۱۵۰۰ میلیارد تومان که در خبر مطرح شده، باید با صورت‌های مالی، دوره‌های زمانی مشخص و تفکیک هزینه شرکت مادر و زیرمجموعه‌ها تطبیق داده شود. مدیران شستا باید روشن کنند چه میزان از این مبلغ به تبلیغ محصولات و توسعه بازار اختصاص یافته و چه میزان صرف مراسم، مستندسازی و بازتاب فعالیت مدیران شده است.
تبلیغی که به فروش، توسعه بازار یا اطلاع‌رسانی ضروری منتهی شود، باید نتیجه خود را در شاخص‌های مشخص نشان دهد. اما اگر سهم عمده منابع صرف نمایش عملکرد و برجسته‌سازی مدیران شده باشد، ضرورت و منفعت این هزینه‌ها برای صاحبان نهایی سرمایه محل پرسش جدی خواهد بود.
سرمایه بازنشستگان، بودجه بی‌حساب روابط عمومی نیست
شستا در زنجیره دارایی‌های سازمان تأمین اجتماعی قرار دارد و عملکرد آن با منافع بیمه‌شدگان و بازنشستگان پیوند دارد. به همین دلیل، تعبیر «از جیب بازنشستگان» ناظر به هزینه‌کرد از منابع مجموعه‌ای متعلق به این ذی‌نفعان است؛ خبر ارائه‌شده، برداشت مستقیم این مبالغ از حساب مستمری افراد را اثبات نمی‌کند.
به گزارش روزنو،بااین‌حال، همین پیوند مالکیتی مسئولیت مدیران را سنگین‌تر می‌کند. هر هزینه غیرضروری می‌تواند منابع قابل استفاده برای سرمایه‌گذاری، بهبود بهره‌وری و تقویت بازده دارایی‌ها را کاهش دهد. مدیران نمی‌توانند درباره دستاوردهای مجموعه با صدای بلند سخن بگویند، اما صورت‌حساب تبلیغات را مبهم بگذارند.
انتظار می‌رود هیئت‌مدیره شستا، سازمان تأمین اجتماعی و وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی، جزئیات این هزینه‌ها را بررسی و نتیجه را منتشر کنند: قراردادها با چه مجموعه‌هایی منعقد شده، انتخاب پیمانکاران چگونه بوده، چه خدماتی تحویل شده و هزینه‌ها چه نسبتی با نتایج داشته است؟
پاسخ به فاکتور ۱۵۰۰ میلیاردی، برگزاری نشست خبری تازه نیست؛ انتشار صورت‌حساب روشن و قابل رسیدگی است.
