براساس آمار بیمه مرکزی که در نمودار ارائه‌شده بازتاب یافته، نسبت خسارت صنعت بیمه در شش‌ماهه نخست سال ۱۴۰۵ به ۵۵٫۳ درصد رسیده است؛ بااین‌حال، فاصله چشمگیر میان شرکت‌ها نشان می‌دهد وضعیت پرداخت خسارت در برابر حق‌بیمه تولیدی، در همه شرکت‌ها یکسان نیست.
به گزارش خبرنگار روزنو، در میان ۲۰ شرکت حاضر در این مقایسه، نسبت خسارت از ۲۸٫۵ درصد تا ۱۰۴٫۷ درصد متغیر است؛ شکافی معادل ۷۶٫۲ واحد درصد که ضرورت بررسی ترکیب پرتفوی، کیفیت قراردادها و سیاست‌های پذیرش ریسک را برجسته می‌کند. همچنین ۹ شرکت در این فهرست، نسبت خسارتی بالاتر از میانگین صنعت ثبت کرده‌اند.
نسبت خسارت نشان می‌دهد در برابر هر ۱۰۰ تومان حق‌بیمه تولیدی، چه میزان خسارت پرداخت شده است. میانگین ۵۵٫۳ درصدی صنعت به معنای پرداخت حدود ۵۵ تومان خسارت در برابر هر ۱۰۰ تومان حق‌بیمه تولیدی است؛ اما در بالاترین نقطه این فهرست، خسارت پرداختی حتی از حق‌بیمه تولیدی دوره نیز فراتر رفته است.
عبور این شاخص از مرز ۱۰۰ درصد، ضرورت بررسی تعادل میان فروش و تعهدات خسارتی را جدی‌تر می‌کند؛ به‌ویژه آنکه هزینه‌های اداری، شبکه فروش و کارمزدها نیز باید تأمین شود. البته این نسبت به‌تنهایی بیانگر زیان خالص نیست و قضاوت نهایی به بررسی ذخایر فنی، درآمد سرمایه‌گذاری و سایر اقلام صورت‌های مالی نیاز دارد.
در سوی دیگر، نسبت خسارت پایین نیز به‌تنهایی نشانه عملکرد مطلوب نیست. رشد حق‌بیمه تولیدی، زمان پرداخت خسارت‌ها و تفاوت ترکیب رشته‌های بیمه‌ای می‌تواند این شاخص را کاهش دهد. بنابراین، ارزیابی شرکت‌ها باید همراه با بررسی خسارت‌های معوق و سرعت رسیدگی به پرونده‌های بیمه‌گذاران باشد.
به گزارش روزنو،این فاصله آماری، مطالبه شفافیت از مدیران صنعت بیمه و نهاد ناظر را تقویت می‌کند. انتشار اطلاعات دقیق درباره تعهدات باقی‌مانده، کفایت ذخایر و زمان پرداخت خسارت ضروری است تا مشخص شود رشد فروش تا چه اندازه با توان ایفای تعهدات همراه بوده است.
کارنامه صنعت بیمه تنها با حجم فروش سنجیده نمی‌شود؛ پرداخت به‌موقع خسارت و حفظ توان مالی برای اجرای تعهدات، معیار تعیین‌کننده اعتماد بیمه‌گذاران است.
