رییس جمهور آمریکا، بار دیگر از این که برنده جایزه نوبل صلح نشده، ابراز خشم و نارضایتی کرد.
به گزارشدونالد ترامپ که با حمله به ایران باعث گرفته شدن جان هزاران انسان و از جمله صد‌ها کودک شده، باز هم خود را شایسته نوبل صلح دانسته و عدم اعطای این جایزه را لکه نگه بر پیشانی نروژ دانسته است.
وی با انتشار تصویری از ناوی پیلای (Navi Pillay)، حقوقدان بین‌المللی، برنده جایزه نوبل صلح نوشت:
این زنی است که جایزه نوبل صلح را به‌جای کشور بزرگ ایالات متحده آمریکا دریافت کرد؛ کشوری که نماینده‌اش یعنی من ۸ جنگ و بسیاری از مسائل دیگر را حل‌وفصل کرد. من هیچ‌چیز درباره این زن نمی‌دانم و هیچ‌کس دیگر هم نمی‌داند! در واقع، تا جایی که من می‌دانم، هیچ‌کس تا به حال نام او را نشنیده است، جز این حقیقت که او کاملاً مشخص است که از اسرائیل متنفر است. من نمی‌دانم این زن چه کاری انجام داده است.
من ۸ جنگ را حل‌وفصل کردم، در حالی که نامه‌هایی از سوی رؤسای جمهور و نخست‌وزیران کشور‌هایی که به آنها کمک کرده بودم به کمیته نوبل نروژ ارسال می‌شد؛ و من در آستانه حل‌وفصل یا پیروزی در دو جنگ دیگر هستم: ایران، و روسیه/اوکراین. هر دوی اینها با سرعتی سرسام‌آور در حال پیشرفت هستند، اما اصلاً آنها را فراموش کنید؛ این همان ۸ جنگی است که من پیش‌تر حل‌وفصل کرده‌ام؛ به‌ویژه پاکستان و هند که به‌تنهایی برای بردن جایزه نوبل بیش از حد کافی بود. در واقعیت، من باید ۸ جایزه نوبل صلح می‌بردم، نه فقط یکی!
آن ۸ جنگ عبارتند از:
* کامبوج و تایلند
* کوزوو و صربستان
* جمهوری دموکراتیک کنگو و رواندا
* پاکستان و هند
* اسرائیل و ایران
* مصر و اتیوپی
* ارمنستان و آذربایجان
* اسرائیل و حماس
علاوه بر این، من مانع دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای و به آتش کشیدن کل خاورمیانه و در نهایت فراتر از آن شدم! من بیش از هر شخص دیگری در تاریخ جان انسان‌ها را نجات دادم؛ و همان‌طور که «ماریا کورینا ماچادو»، ذیک شخصیت واقعاً والامقام، سال گذشته وقتی جایزه نوبل خود را به من تقدیم می‌کرد به رسانه‌ها گفت: * «دونالد ترامپ جنگ‌های بسیاری را پایان داد و بیش از هر انسان دیگری در تاریخ که این جایزه را گرفته، شایسته جایزه نوبل صلح است.» بر اساس کارنامه صلح‌آمیز من، کارنامه‌ای که تاکنون هیچ‌کس دیگر به آن دست نیافته، کاملاً با این گفته موافقم! من توانستم تمامی گروگان‌ها در اسرائیل، از جمله ۲۸ گروگان نهایی (چه زنده و چه جان‌باخته) را بازگردانم و برای رسیدن به این هدف با حماس همکاری کردم، کاری که هیچ‌کس باورش را هم نمی‌کرد ممکن باشد!
من دیکتاتور شرور جهان، «نیکلاس مادورو» را از ونزوئلا برکنار کردم و در حال تبدیل ونزوئلا به یک دموکراسی ثروتمند هستم.
به همین ترتیب در مورد ایران، مانع نابودی اسرائیل، خاورمیانه و اروپا توسط آنها شدم. من همچنین به‌طور مداوم مانع وقوع جنگ میان کره جنوبی و کره شمالی، و بین ژاپن و کره شمالی هستم. چین و تایوان و کانون‌های بحران بیشمار دیگری را نیز اضافه کنید که فقط و فقط به‌خاطر رئیس‌جمهور دونالد جی. ترامپ و ایالات متحده آمریکا درگیر جنگ نشدند.
من مسئول افزایش هزینه‌کرد کشور‌های عضو ناتو از ۲ درصد به ۵ درصد از تولید ناخالص داخلی (GDP) هستم، که ائتلاف و دفاعی قوی‌تر ایجاد کرد؛ کار دیگری که همه می‌گفتند غیرممکن است. من آزادی و بازگشت بیش از ۹۰۰ زندانی سیاسی را از چندین کشور در اروپای شرقی با مذاکره تضمین کردم. علاوه بر آن، ۱۹۶ گروگان را از اسارت در سراسر دنیا به «خانه» بازگرداندم و این کار را بدون پرداخت حتی یک سنت باج انجام دادم؛ برعکس بایدن و اوباما که میلیارد‌ها دلار پرداخت می‌کردند. در ورای همه اینها، من منطقه‌ای قطبی (آرکتیک) را ایجاد کرده‌ام که به‌زودی بسیار شکوفا خواهد شد.
علیرغم همه اینها، جایزه نوبل امروز به فردی لیبرال داده شد که در سازمان ملل کار می‌کند و هیچ‌کس تا حالا اسمش را نشنیده است. در تمام جنگ‌هایی که من حل‌وفصل کردم، حتی یک‌بار هم با سازمان ملل صحبت نکردم، آنها هیچ کمکی نکردند. ایالات متحده آمریکا، با نمایندگیِ من به‌عنوان رئیس‌جمهور شما، باید جایزه نوبل صلح را دریافت می‌کرد، اما این اتفاق نیفتاد. این لکه ننگی پاک‌نشدنی بر پیشانی نروژ است؛ لکه‌ای که هرگز فراموش نخواهد شد. جایزه «صلح» نوبل برای همیشه توسط مشتی ایدئولوگ رادیکال که ضددموکراسی و دشمنان تمدن هستند، بی‌اعتبار شد!
رئیس‌جمهور دونالد جی. ترامپ
ناوی پیلای کیست؟
ناوی پیلای حقوقدان اهل آفریقای جنوبی، کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد، قاضی سابق دیوان کیفری بین‌المللی و دیوان عالی آفریقای جنوبی است. وی از فعالان جنبش برابری حقوق زنان و یکی از مؤسسان سازمان بین‌المللی دفاع از حقوق زنان به نام برابری الان (Equality Now) است. او برندهٔ جایزه نوبل صلح ۲۰۲۶ شد.
کمیته نوبل در بیانیه خود به پیوندی مشترک در مسیر فعالیت‌های او اشاره کرده است: از اقدامات اولیه‌اش در دفاع از نلسون ماندلا و دیگر مبارزان علیه آپارتاید گرفته تا دوران قضاوتش در برخی از پرونده‌های مهم و کلیدی دادگاه‌های بین‌المللی در عصر حاضر.
او اهل دوربان در آفریقای جنوبی است، از اواخر دهه ۱۹۹۰ تا اوایل دهه ۲۰۰۰ ریاست دادگاه بین‌المللی رسیدگی به نسل‌کشی رواندا را بر عهده داشت.
او در سال‌های اخیر نیز عضو «کمیسیون مستقل بین‌المللی تحقیق درباره سرزمین‌های اشغالی فلسطین» بوده است؛ کمیسیونی که شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد در سال ۲۰۲۱ تشکیل داد.
ماریا کورینا ماچادو، رهبر مخالفان دولت ونزوئلا، در سال ۲۰۲۵ برنده جایزه نوبل صلح شده بود.
