افشاگری تازه درباره برخی انتصاب‌ها و عملکرد مدیران بیمه ایران، بار دیگر نام بزرگ‌ترین شرکت بیمه دولتی کشور را در کانون پرسش‌های جدی قرار داده است؛ پرسش‌هایی که این‌بار مستقیماً علی جباری، مدیرعامل بیمه ایران، و حلقه مدیریتی اطراف او را هدف گرفته و ضرورت ورود نهادهای نظارتی را پررنگ‌تر کرده است.
به گزارش روزنو، در شرایطی که صنعت بیمه کشور با چالش‌های متعددی در حوزه پرداخت خسارت، حفظ منابع مالی و جلب اعتماد بیمه‌گذاران مواجه است، انتشار ادعاهایی درباره انتصاب‌های غیرشفاف، بازگشت مدیران بازنشسته و واگذاری مسئولیت‌های کلیدی در بیمه ایران، ابهامات تازه‌ای درباره سازوکار تصمیم‌گیری در این شرکت ایجاد کرده است.
در شبکه های اجتماعی ، ادعاهای قابل‌توجهی درباره برخی مدیران بیمه ایران مطرح شده که در صورت اثبات، می‌تواند ابعاد مهمی از ضعف نظارت و مشکلات مدیریتی در این مجموعه را آشکار کند.
بازگشت مدیر بازنشسته به بیمه ایران؛ پشت‌پرده حمایت‌ها چیست؟
یکی از محورهای این افشاگری، موضوع بازگشت حجت‌الله محسنی، رئیس شعبه شمیران بیمه ایران، به مجموعه پس از بازنشستگی است.
محسنی با وجود شکایت‌ها و پرونده‌هایی که درباره او مطرح است، با حمایت علی جباری، مدیرعامل بیمه ایران، و فرشید پورکاویان، مشاور مدیرعامل، به مجموعه بازگشته است.
با این حال، فارغ از صحت یا سقم این اتهامات، یک پرسش مدیریتی همچنان پابرجاست: بازگشت مدیر بازنشسته به بیمه ایران بر اساس کدام مجوز قانونی، ضرورت سازمانی و معیار تخصصی صورت گرفته است؟
آیا مدیرعامل بیمه ایران حاضر است مستندات این تصمیم و دلایل ترجیح چنین انتصابی را برای افکار عمومی تشریح کند؟
واگذاری مجتمع ۱۷ همتی به فرزند رئیس‌کل سابق بیمه مرکزی!
بخش دیگری از ادعاهای منتشرشده به انتصاب مجتبی کریمی، فرزند رئیس‌کل سابق بیمه مرکزی، در مدیریت مجتمع مطهری بیمه ایران مربوط می‌شود.
بر اساس ادعای مطرح‌شده، مدیریت این مجتمع با پرتفویی در حدود ۱۷ هزار میلیارد تومان به مجتبی کریمی واگذار شده است؛ فردی که صلاحیت تخصصی او برای تصدی چنین مسئولیتی را زیر سؤال است.
با این وجود، موضوع اصلی تنها نسبت خانوادگی یک مدیر نیست؛ بلکه ضرورت شفافیت درباره فرآیند انتخاب مدیران در مجموعه‌ای است که منابع مالی و تعهدات گسترده‌ای در قبال بیمه‌گذاران دارد.
آیا این انتصاب نتیجه یک فرآیند رقابتی و مبتنی بر شایستگی بوده یا روابط مدیریتی در آن نقش داشته است؟
انتظار می‌رود بیمه ایران با انتشار سوابق حرفه‌ای، معیارهای انتخاب و مستندات انتصاب، به ابهامات موجود پاسخ دهد.
سکوت مدیریتی، راه‌حل عبور از اتهامات نیست
انتشار چنین ادعاهایی درباره یک شرکت بزرگ دولتی، حتی پیش از اثبات صحت آنها، ضرورت پاسخگویی شفاف را مطرح می‌کند.
بیمه ایران به‌عنوان یکی از بازیگران اصلی صنعت بیمه کشور، نمی‌تواند نسبت به پرسش‌های مربوط به سلامت اداری، فرآیند انتصاب‌ها و نحوه اداره منابع شرکت بی‌تفاوت باشد.
در این میان، نقش وزارت امور اقتصادی و دارایی، بیمه مرکزی و دستگاه‌های نظارتی در بررسی مستندات و روشن‌شدن واقعیت اهمیت ویژه‌ای دارد.
علی جباری باید روشن کند که انتصاب‌ها و بازگشت مدیران در بیمه ایران با چه معیارهایی انجام می‌شود و آیا ضوابط قانونی و اصول شایسته‌سالاری در تمامی این تصمیم‌ها رعایت شده است؟
اکنون انتظار می‌رود مدیریت بیمه ایران به‌جای باقی‌گذاشتن ابهامات، توضیحاتی مستند درباره موضوعات مطرح‌شده ارائه کند؛ زیرا اعتماد عمومی به یک شرکت بیمه دولتی، بیش از هر چیز به شفافیت عملکرد و پاسخگویی مدیران آن وابسته است.
