جهش ۵ برابری درآمد هر تن روغن برای صنعت غذایی کورش
شرکت صنعت غذایی کورش که با نماد «غکورش» در بازار سهام فعال است، گزارش عملکرد قابل تاملی منتشر کرده است. این شرکت تولیدکننده روغن‌های اویلا، فامیلا و کیمبال است و متعلق به گروه صنعتی گلرنگ است که فروشگاه‌های افق کوروش هم دراختیار دارد.
به گزارش روز نو غکورش در ۶ ماهه سال ۱۴۰۵ توانسته ۲۵۳ هزار و ۵۱۰ تن روغن به فروش رساند و از آن بیش از ۶۰ هزار و ۵۳۱ میلیارد تومان درآمد کسب کند. درواقع به طور میانگین هر تن فروش روغن این شرکت به مبلغ ۲۳۸ میلیون و ۷۷۱ هزار تومان درآمد فروش برای این شرکت داشته است.
نکته قابل تامل، مقایسه میزان فروش و درآمد ۶ ماهه سال جاری این شرکت با مدت مشابه سال گذشته است. صنعت غذایی کورش در ۶ ماهه ۱۴۰۴ که فروش بالاتری داشت و ۳۰۶هزار و ۶۳۰ تن روغن فروخته بود، به درآمد ۱۴ هزار و ۱۳۴ میلیارد تومانی دست یافته بود. درواقع در ۶ ماهه ۱۴۰۴ هر تن روغن برای غکورش تنها ۴۶ میلیون تومان درآمد داشت.
کاهش تولید در دستور کار غکورش
البته تولید صنعت غذایی کورش در این ۶ ماهه کمتر از ۵ درصد افزایش داشته است؛ افزایشی که چندان انتظاری برای تداوم آن وجود ندارد، زیرا خود شرکت اعلام کرده تولید این روغن‌ساز از ۲۸۰ هزار تن در سال‌های گذشته به ۲۵۰ هزار تن کاهش خواهد یافت.
به عبارتی تولیدکننده روغن‌های اویلا و فامیلا در نیمه نخست ۱۴۰۴ هر تن روغن را به مبلغ ۴۶ میلیون تومان می‌فروخت، اما امروز برای فروش هر تن روغن، ۲۳۸ میلیون تومان درآمد دارد. به همین دلیل علی‌رغم کاهش ۱۸ درصدی فروش، درآمد این شرکت ۳۲۸ درصد افزایش داشته است.
درآمد چندبرابری شرکت‌های گلرنگ درمقابل کوچک‌شدن سفره‌های مردم
این اتفاق که در وضعیت جنگی کشور رخ داده است؛ وضعیتی که تامین کالای اساسی و مایحتاج خانوار با کمترین قیمت بایستی اولویت نخست دولت باشد، درواقع به دلیل سیاست حذف ارز ترجیحی است که دولت در دی ماه ۱۴۰۴ رقم زد. این سیاست هرچند فشار مضاعفی بر معیشت مردم وارد کرد، اما برای تولیدکنندگان کالای اساسی از جمله گروه گلرنگ به افزایش درآمد و سود منجر شد.
شرکت‌هایی که حذف ارز ترجیحی به جهش قیمت محصولاتشان منتهی شد؛ برای نمونه براساس گزارش مذکور علی‌رغم کاهش ۱۸ درصدی میزان فروش، درآمد این شرکت روغن‌ساز زیرمجموعه گلرنگ بیش از ۴ برابر شده است. حتی ادعایی توسط برخی افراد در بعضی رسانه‌ها انجام شد که از فردای حذف ارز ترجیحی، قیمت محصولات برخی شرکت‌ها در انبار به‌روزرسانی شد و با وجود اینکه خرید این شرکت‌ها با ارز ترجیحی بوده، اما با قیمت جدید به مردم فروختند.
همه جای دنیا حتی انگلستان لیبرال زمانی که کشوری درگیر جنگ می‌شود، سیاست‌های اقتصادی از آزادسازی تعدیل و به سمت اقتصاد جنگی حرکت می‌کند. در ایران، اما نه تنها این مسیر طی نشد، بلکه بیش از آنکه دولت به فکر تامین کالای اساسی خانوار باشد، با سیاستی که در پیش گرفت درآمد این شرکت‌ها را چندبرابر کرد و سفره مردم را خالی‌تر!
