بانک مسکن براساس ارقام مطرحشده از صورتهای مالی، از سود خالص ۲٬۲۱۸ میلیارد تومانی در سال ۱۴۰۲ به زیان نزدیک به ۷ هزار میلیارد تومان در سال ۱۴۰۳ رسیده است؛ تغییری که از افت جدی عملکرد مالی بانک حکایت دارد و کارنامه دوره مدیریت علی خورسندیان را با پرسشهای اساسی مواجه میکند.
سودی که جای خود را به زیان داد
به گزارش خبرنگار روزنو، ماجرا صرفاً کاهش سودآوری نیست؛ بانک ظرف یک سال از سود به زیان سنگین رسیده است. این چرخش بیش از ۹ هزار میلیارد تومانی نیازمند توضیحی دقیق است: چه عواملی درآمد بانک را تحت فشار گذاشتهاند و کدام هزینهها یا تعهدات، نتیجه مالی را به این نقطه رساندهاند؟
پرسش سنگین روی میز خورسندیان
ثبت این زیان در دوره خورسندیان، مسئولیت مدیریت برای پاسخگویی را برجسته میکند. افزایش هزینه تأمین منابع، وضعیت وصول مطالبات، ذخیرهگیری و تعهدات گذشته، هرکدام ممکن است در این افت نقش داشته باشند؛ اما سهم واقعی آنها باید با ارقام و مستندات روشن شود. بدون این توضیحات، ارزیابی عملکرد مدیریت نیز ناقص خواهد ماند.
برنامه جبران کجاست؟
مدیریت بانک مسکن باید توضیح دهد نشانههای افت مالی چه زمانی شناسایی شده، برای مهار آن چه اقداماتی صورت گرفته و چرا این اقدامات مانع ثبت زیان نشده است. برای بانکی با مأموریت تأمین مالی مسکن، چنین نتیجهای پرسشی جدی درباره توان ادامه این مأموریت ایجاد میکند.
انتشار صورت مالی، پایان پاسخگویی نیست؛ آغاز آن است. خورسندیان باید درباره منشأ زیان و عملکرد دوره مدیریتش توضیح دهد و بانک نیز برنامهای مشخص و قابل سنجش برای جبران آن ارائه کند.
