۱٬۳۸۰ میلیارد تومان. معادل ۱۳.۸ هزار میلیارد ریال. این رقمی است که دادگاه تجدیدنظر، در یکی از سنگینترین آرای صادره علیه یک شرکت بیمه در سالهای اخیر، بر عهده بیمه دانا گذاشته است. و این، تازه رقم اصلی محکومیت است -نه رقم نهایی پرونده.
به گزارش خبرنگار روزنو، بر اساس متن رأی، این ۱٬۳۸۰ میلیارد تومان از جمع دو قلم اصلی شکل گرفته: نزدیک به ۱.۱ همت (۱٬۱۰۰ میلیارد تومان) بهعلاوه ۲۲۴ میلیارد تومان بابت مواد غذایی. جمع این دو رقم، بار مالی پرونده «طبیعت سبز پارس کهن» را به یکی از بزرگترین محکومیتهای حقوقی صنعت بیمه در سالهای اخیر تبدیل کرده است.
و نکته مهمتر: این پایان صورتحساب نیست. خسارت تأخیر تأدیه هنوز به این عدد اضافه نشده، هزینههای دادرسی و کارشناسی هم مطالبه شدهاند. یعنی وقتی همه اقلام کنار هم قرار بگیرند، عدد نهاییای که بیمه دانا باید با آن روبهرو شود، میتواند بهمراتب از همین ۱٬۳۸۰ میلیارد تومان هم فراتر برود.
برای درک ابعاد این رقم، کافی است به این فکر کنید که چنین محکومیتی، تنها از یک پرونده، چه فشاری میتواند به صورتهای مالی و کفایت سرمایه یک شرکت بیمه وارد کند . آن هم شرکتی که به گفته منابع آگاه، این روزها بدون آن هم روزهای پرفشاری را از نظر وضعیت پرتفو و خسارتها پشت سر میگذارد.
سهم اتکایی؛ توضیحی که مسئولیت را پاک نمیکند
بیمه دانا در دفاع از خود میگوید حدود ۷۵ درصد این ۱٬۳۸۰ میلیارد تومان سهم بیمهگران اتکایی است. اما این ادعا، هر چقدر هم درست باشد، دو واقعیت سخت را تغییر نمیدهد:
مسئولیت مستقیم دانا در برابر محکومله، همان رقم کامل ۱٬۳۸۰ میلیاردی است نه ۲۵ درصد آن. دانا باید ابتدا کل این مبلغ را بپردازد یا با آن روبهرو شود؛ بازیافت سهم اتکایی، فرآیندی جداگانه، بعدی و نامطمئن است. وصول آن ۷۵ درصد نیز تابع قراردادهای اتکایی و قابلیت بازیافت مطالبات است -یعنی چیزی که روی کاغذ امیدوارکننده به نظر میرسد، لزوماً در عمل و در زمانبندی مشخص محقق نمیشود.
به بیان ساده تر عدد ۱٬۳۸۰ میلیارد تومان، فارغ از هر توضیحی درباره اتکایی، همان رقمی است که در برابر دانا و ترازنامه آن قرار گرفته است.
رقمی که در گزارش هیأتمدیره «دیده نشد»
حالا با این پسزمینه به گزارش هیأتمدیره بیمه دانا به مجمع عمومی برای سال مالی منتهی به اسفند ۱۴۰۴ برگردید. در این گزارش جدولی با عنوان «دعاوی حقوقی بااهمیت له/علیه شرکت» منتشر شده که ده پرونده را فهرست کرده اما نام و رقم پرونده طبیعت سبز پارس کهن، همان محکومیت ۱٬۳۸۰ میلیارد تومانی، در آن جدول جایی ندارد.
پرسش ساده و بیتعارف این است: چگونه ممکن است پروندهای با تعهد بالقوه ۱٬۳۸۰ میلیارد تومان رقمی که بهتنهایی میتواند از بسیاری از ده پرونده فهرستشده در آن جدول سنگینتر باشد در فهرست دعاوی «بااهمیت» جایی نداشته باشد؟
توجیه احتمالی هیأتمدیره که رأی نهایی در زمان تهیه گزارش صادر نشده بود در برابر این رقم رنگ میبازد. معیار افشا، قطعیت رأی نیست؛ بااهمیتبودن ریسک مالی است. و ۱٬۳۸۰ میلیارد تومان، در هر مرحله دادرسی، بهوضوح بااهمیت است.
سؤالی که اکنون باید پاسخ داده شود
سهامداری که امروز از رقم ۱٬۳۸۰ میلیارد تومانی این محکومیت باخبر میشود، حق دارد بپرسد: آیا این حذف از فهرست، سهلانگاری بوده یا تصمیمی آگاهانه برای پنهانکردن یکی از بزرگترین ریسکهای مالی شرکت از چشم سهامداران؟
این پرونده، در کنار پروندههای حقوقی دیگر مانند زمینهای علیآباد، و در حالی که مدیریت حقوقی بیمه دانا هنوز با یک سرپرست اداره میشود، تصویری نگرانکننده از نحوه مدیریت ریسکهای حقوقی در این شرکت ترسیم میکند. رقم ۱٬۳۸۰ میلیارد تومان دیگر یک عدد در یک پرونده نیست؛ آزمونی است برای صداقت و کفایت افشای هیأتمدیره بیمه دانا در برابر سهامداران خود.
