فوتبال ۳۶۰: آنچه خداداد عزیزی روز شنبه در حین و پایان بازی با گلگهر انجام داد، بیاخلاقیهای او در سالهای اخیر را تکمیل کرد. کارنامه رفتاری ستاره اسبق تیم ملی، روزبهروز سیاهتر از قبل شده؛ درگیری با تماشاگران و اعضای تیم رقیب و استفاده از الفاظ رکیک در پشت تریبون و ورزشگاه آنقدر از سوی خداداد تکرار شده بود که او برای اینکه برچسب یک فرد بیاخلاق را بگیرد به درگیری با امید عالیشاه نیاز نداشت. فایل صوتی شرمآور عزیزی ولی آخرین میخ را به تابوت پرونده اخلاقی مرد سال سابق آسیا کوبید.
چگونه میتوان خداداد را تبرئه کرد؟ از هتاکی و فحاشیهای او دفاع کرد؟ بیانیههای تراکتور هم دستوپا زدنهای بیهودهای بهنظر میرسد. تقطیع شدن و نحوه انتشار فایل صوتی خداداد با هر اشکالی روبرو باشد، هم نمیتواند اصل ماجرا را کمرنگ کند.
اصل ماجرا این است؛ فردی که در گذشته به دفعات با پرخاشگری، درگیری و بددهنی خودر را لایق شدیدترین تنبیهات معرفی کرده بود، حالا با گفتن جملاتی که مایه شرمساری هر انسانی است، سقوط کامل خود را نمایش داد.
خداداد موفق شده دست به کار بزرگی بزند؛ حتی بزرگتر از گلش به «مارک بوسنیچ» استرالیایی. ستاره دهههای هفتاد و هشتاد فوتبال ایران در این چند سال کاری کرده که بعید است دیگر کسی او را با گلش در ملبورن به یاد بیاورد، حالا نام خداداد عزیزی مترادف با فحاشی به عالیشاه، استفاده از الفاظ رکیک در تلویزیون و درگیری با این و آن شده.
البته در این میان یاور همیشگی او در این سقوط، فدراسیون فوتبال است که با ایجاد مصونیت برای خداداد بستری ایجاد کرد که او برای انجام هرکاری بی پرواتر شود و بیاخلاقی و هتاکی به شغل ثابت او تبدیل شود. فدراسیون فوتبال و کمیتههایش مشخصا ثابت کردند، شهامت برخورد با این چهره نامدار و گردنکش را ندارند. جایگاه عزیزی در تیم پرطرفدار تراکتور، زبان بیپروایش و یا اقدامات غیرفوتبالیاش عامل یا عوامل این ترس به نظر میرسند.
خداداد حماسه ملبورن را پاس طلایی علی دایی خلق کرد و حماسه گلگهر هم با پاس حامیاش فدراسیون فوتبال به نمایش درآمد.
خداداد به لطف انفعال فدراسیون با خودش و دوستدارانش چه کرده است؟ آنهایی که هنر چشمنواز این اعجوبه را در زمین دیده بودند، مجبورند از آن همه تکنیک و ظرافت چشمپوشی کنند و از این به بعد به فحشهای آبدارش فکر کنند!
