نامه رسمی فسخ قرارداد یاسر آسانی با استقلال در تاریخ ۱۴ جولای ۲۰۲۶ (۲۳ تیر ۱۴۰۵) از سوی یوری زایتسف، وکیل این بازیکن، برای باشگاه ارسال شده است؛ نامهای که عنوان آن «اعلام فسخ به دلیل مطالبات پرداختنشده» است و محتوای آن نیز نشان میدهد موضوع صرفاً یک اخطار برای فسخ احتمالی نبوده، بلکه فسخ قرارداد از سوی بازیکن در آن اعلام شده است.
در این نامه، وکیل آسانی با اشاره به پیگیریهای قبلی برای دریافت مطالبات این بازیکن نوشته است که یاسر مجدوی، نماینده قانونی و مجاز آسانی، به دفتر باشگاه مراجعه کرده، اما باشگاه مبلغ موردنظر را آماده نکرده است. به همین دلیل، از نگاه طرف بازیکن، استقلال بار دیگر در برطرف کردن مشکلات مالی خود ناکام مانده است.
در ادامه نامه تأکید شده که آسانی با وجود نشان دادن حسن نیت در دفعات مختلف، همچنان مطالبات خود را دریافت نکرده و باشگاه نیز به وعدههای خود برای پرداخت بدهیهای معوق عمل نکرده است.
استناد به ماده ۱۴ مکرر فیفا
بخش مهم نامه اما جایی است که وکیل آسانی صراحتاً به ماده ۱۴ مکرر (14bis) مقررات فیفا درباره وضعیت و نقلوانتقال بازیکنان استناد کرده است.
در متن نامه آمده که با توجه به استمرار و اهمیت تخلف مالی باشگاه و همچنین آنچه وکیل بازیکن «وخامت سریع وضعیت امنیتی در ایران پس از حملات اخیر نیروهای ایالات متحده» توصیف کرده، آسانی دیگر گزینه معقولی پیش روی خود نمیبیند.
پس از آن، موضع بازیکن بهطور شفاف اعلام شده است: «بازیکن بدینوسیله قرارداد کاری خود با باشگاه را با اثر فوری فسخ میکند.»
بنابراین، بر اساس متن سند، آسانی در این مقطع صرفاً نوتیس یا اخطار فسخ نداده، بلکه وکیل او فسخ قرارداد را به نمایندگی از بازیکن با اثر فوری اعلام کرده است.
در پایان نیز وکیل آسانی تأکید کرده که بازیکن تمامی حقوق و راهکارهای قانونی خود را بر اساس قرارداد، مقررات فیفا درباره وضعیت و نقلوانتقال بازیکنان و سایر مقررات قابل اجرا، برای خود محفوظ میداند.
اما ماجرا به همینجا ختم نشد
نکته قابل توجه در ماجرای آسانی، اتفاقاتی است که پس از ارسال این نامه رخ داده است. حدود یک ماه پس از تاریخ این نامه، آسانی بار دیگر به تهران بازگشت و در تمرینات استقلال حاضر شد؛ اتفاقی که با مفاد نامه فسخ قرارداد، بهخصوص عبارت «با اثر فوری»، قابل توجه است.
این بازیکن حتی شب گذشته در نخستین بازی فصل استقلال نیز به میدان رفت تا ماجرای فسخ اعلامشده، وارد مرحلهای متفاوت شود.
به این ترتیب، در حالی که سند موجود نشان میدهد طرف بازیکن در تاریخ ۱۴ جولای فسخ قرارداد را به صورت رسمی اعلام کرده بود، حضور دوباره آسانی در تمرینات و سپس بازی کردن برای استقلال نشان میدهد که ماجرای حقوقی و قراردادی او با این باشگاه را نمیتوان صرفاً با همان نامه خاتمهیافته تلقی کرد.
البته باید میان «اعلام فسخ از سوی بازیکن» و «تأیید نهایی اعتبار فسخ از سوی مراجع ذیصلاح» تفاوت قائل شد. نامه موجود، بهروشنی موضع بازیکن و وکیلش را مشخص میکند، اما صرف ارسال چنین نامهای بهتنهایی به معنای آن نیست که مراجع فیفا یا نهاد حل اختلاف، اعتبار فسخ را به صورت قطعی تأیید کردهاند.
از سوی دیگر، بازگشت آسانی به تهران، حضور در تمرینات و سپس بازی برای استقلال نیز اتفاقاتی است که میتواند بر ادامه وضعیت قراردادی او و نحوه پیگیری احتمالی پرونده اثرگذار باشد.
در واقع، سند ۱۴ جولای از فسخ فوری قرارداد صحبت میکند، اما رفتار طرفین در هفتههای بعد نشان میدهد که پرونده آسانی و استقلال عملاً پیچیدهتر از یک فسخ ساده بوده است.
اکنون پرسش اصلی این است که پس از اعلام فسخ فوری قرارداد، بازگشت آسانی به استقلال بر چه مبنایی انجام شده و وضعیت حقوقی قرارداد او در ادامه چگونه تعیین خواهد شد؟ موضوعی که در صورت شکلگیری اختلاف رسمی، میتواند در مراجع ذیصلاح فوتبال بررسی شود.
انتهای پیام/
