رسیدن به اندامی مناسب و دلخواه، رویایی است که هر فردی حتی با کمی اضافهوزن هم، در دورهای از زندگی خود با آن درگیر بوده است. روانشناسان بخشی از این رضایت از خود و اندام را روانی میدانند؛ تصویری که هرروز صبح در آینهای قدی میبینیم، جسم و روحمان را توامان تحتالشعاع قرار میدهد.
به گزارش روز نو این میان برخی افراد مدام وابسته به مقبول واقع شدن در اجتماعی هستند که هرروز شرطی جدید را برای پذیرفته شدن آنها میگذارد. اما هرچه هست، حجم شبکههای اجتماعی و القای محبوبیت و موردپسند واقعشدن در کسری از ثانیه، میتواند افراد زیادی را وادار به درگیری درونی و بیرونی با جسم و جان خود کند، به گونهای که حتی عوارض رسیدن به وزنی دلخواه در کوتاهترین زمان ممکن را درنظر نمیگیرند. مدتی است که تب جراحی و برداشتن حجمی از معده و بدن، جای خود را به آمپولهایی داده که هزینهاش از یک جراحی سنگین یا پیکرتراشی کمتر شده است. آمپولهایی که ابتدا برای درمان دیابت نوع دو معرفی و عرضه شد، منجر به کاهش وزن شد و همین سبب شد به عنوان داروی لاغری هم به کار رود. با وجودی که همه متخصصان و پزشکان تاکید میکنند که این آمپولها به تنهایی نمیتواند سبب کاهش وزن پایدار شود، برخی افرادی که دنبال نسخههای سریع هستند تا تنها با یک تزریق ساده، به وزنی ایدهآل برسند، عوارض این لاغری زودهنگام را درنظر نگرفته و حتی بدون مشورت با پزشک تزریق میکنند. تزریقی که هرچند برای بیماران دیابتی نوع دو توصیه میشود، اما تضمین نمیکند که لاغر شوید و بمانید. این آمپولها که تزریق آن روی شکم و مانند انسولین فرد میتواند خودش آن را تزریق کند، به شدت توصیه میشود که با مشورت پزشک و درصورت لزوم مصرف شود. آمپولهایی که برای افراد با وزن اضافی بالا و آنها که دیابت نوع دو دارند توصیه میشود، اما آنقدر این روزها در شبکههای اجتماعی و در محافل دوستانه و محل کار و سر هر کوچه و بازاری تبلیغ میشود که افراد زیادی وسوسه میشوند از آن استفاده کنند. در ایران ابتدا انواع خارجی آن به صورت قاچاق وارد شد و در نهایت آنقدر قیمت آنها بالا رفت که شرکتهای داخلی هم شروع به تولید شبیه آنها کردند و حالا انواع داخلی آن هم به سرعت به فروش میرود. هرچند سازمان غذا و داروی امریکا، سال ۲۰۰۵ اولین داروی این گروه را تایید کرد، اما این به تنهایی در درمان دیابت نوع دو و چاقی اثرگذار نیست و همچنان اصلاح سبک زندگی، رژیم غذایی مناسب و فعالیت بدنی و ورزش مداوم، درکنار هم میتواند به کنترل و کاهش وزن کمک کند. قیمت برخی از معروفترین این آمپولها با تزریق هفتگی و برای میزان دوز یک ماه، حدودا میشود: مانجارو بسته به دوز مصرف بین ۱۰۰۰ تا ۱۲۰۰ دلار، اوزمپیک بین ۱۹۹ تا ۴۹۹ دلار، اسپارتینا بین ۱۱ تا ۱۵ میلیون تومان، زیکورپا بین ۱۰ تا ۱۳ میلیون تومان است که در نهایت کاهش وزن بعد از مصرف آنها را بین ۵ تا ۱۵ درصد عنوان میکنند. اگر بخواهید آنها را در مراکز درمانی تزریق کنید، باید چند میلیون تومان هم برای تزریق هزینه کنید. البته اغلب افرادی که این آمپولها را تزریق میکنند، خود در خانه به شکم تزریق میکنند. خیلی از آنها حتی با پزشک مشورت هم نمیکنند. یک متخصص پوست در شبکه اجتماعی خود در پستی نوشته است که در ۳ الی ۶ ماه با تزریق زیرپوست هفتهای ۵ تا ۱۵ کیلوگرم کاهش وزن خواهید داشت. در کامنتها هم برخی به عوارضی نظیر تهوع و اسهال و در مواردی هم مشکلاتی از قبیل بیخوابی و یا سنگ کیسه صفرا اشاره کردند و یکی هم نوشته بود که مدفوعش خونی شده است و افرادی هم نوشتند که جز همان دو، سه کیلوی ابتدای تزریق، کاهش وزن چندانی نداشتند. برخی هم توضیح دادهاند که خودشان بدون نظر پزشک دوز آمپولها را کم و زیاد کردند. اما در نهایت مشخص نیست که چرا یک کلینیک پوست باید تزریق آمپول لاغری را انجام دهد؟
عضله و چربی همزمان آب میشوند
پزشکان، اما همواره توصیه میکنند که این آمپولها باید درصورت نیاز و با احتیاط تزریق شود. به طوری که دکتر ایرج خسرونیا، متخصص داخلی، درباره آمپولهای لاغری و عوارض آنها به «اعتماد» گفت: این آمپولها سبب کاهش اشتها و احساس سیری در فرد میشود و فرد غذا نمیخورد. یعنی وقتی یک فرد عادی سه وعده غذا را میخورد، افرادی که این آمپولها را تزریق میکنند، به یک یا دو وعده غذاخوردنشان کاهش پیدا میکند و غذای کامل هم نمیخورند. درنتیجه وقتی غذا وارد بدن نشود، کمکم فرد لاغر میشود، اما درکنار آن قندخونش هم کاهش پیدا میکند و برای افراد دیابتی هم تاحدی خوب است، اما عوارض نیز دارد. بعد از تزریق این آمپولها عدهای با عارضه تهوع و دلدرد مراجعه میکنند که چندروز هم درمانش طول میکشد. ضمن اینکه چربی بدنشان را از دست میدهند، کمکم عضلاتشان نیز آب میشود و از بین میرود؛ بنابراین قدرت بدنیشان هم از بین میرود. با ضعف در عضلات دست و پا، قدرت حرکت و کارکردن را از دست میدهند. بیاشتهایی و کم خونی به دنبال آن رخ میدهد. زمانی که فرد نتواند غذای خوب میل کند، فاکتورهای لازم جهت خونسازی بدن نیز از بین میرود و کمخونی ایجاد میشود. بدترین عارضه هم در برخی افراد، هرچند شایع نیست، کوری ناگهانی است که در همه مقالات خارجی موجود است، اما متاسفانه در ایران ذکر نمیشود. همچنین باتوجه به قیمت بالای این آمپولها که برخی از آنها حدود دوازده میلیون تومان است، نمیشود تا آخر عمر از آنها استفاده کرد و به محض قطع کردن این آمپولها وزن فرد دوباره افزایش پیدا خواهد کرد. خسرونیا معتقد است حدودا میشود گفت از هرصد نفر که تزریق میکنند، دو تا سه نفر دچار عارضه میشوند و مسلما هرقدر تعداد مصرف کننده زیادتر باشد، عوارض آن هم بیشتر دیده میشود.
به یک علت چاق و با یک راهکار لاغر نخواهیم شد
تغذیه هر فردی ارتباط مستقیمی با جسم و روحش دارد. متخصصان تغذیه هم اعتقاد به کاهش وزنی آرام و با رعایت همه فاکتورهای جسمی و روانی دارند. همان طور که دکتر منصور رضایی، عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی و متخصص تغذیه، درباره آمپولهای لاغری و گروه هدف آنها به «اعتماد» میگوید: این آمپولها ابتدا برای بیماران چاق دیابتی و پرفشاری خون بوده است که برای آنها کاهش وزن، توصیه جهانی است و باعث کاهش وزن و تنظیم قند در این بیماران میشود. بیماران وقتی اضافه وزن دارند، با کاهش وزن، معمولا پرفشاری خون آنها کنترل و کمتر میشود. این آمپولها ابتدا که وارد بازار شد، با مکانیزم کاهش وزن و تنظیم قندخون موفق بود و بنابراین تصمیم گرفتند که آن را در افراد عادی هم استفاده کنند. ولی باید بدانیم ما به یک علت بیمار و چاق نمیشویم و با یک راهکار هم لاغر یا درمان نمیشویم. باید یاد بگیریم دارو جای خود را دارد. ورزش جایگاه خود را دارد. اعصاب و روان، روحیه و رژیم غذایی نیز و از همه مهمتر اصلاح سبک زندگی. اگر این داروها را استفاده کنیم، یقینا اثر مثبتی دارد، البته عوارضی هم دارد. در دنیا هنوز دارویی یافت نشده است که عارضهای نداشته باشد. این آمپول هم عوارضی دارد، ولی باید با صلاحدید پزشک مصرف شود. اما بدانید که به تنهایی در نهایت فرد موفق نمیشود و وزن فرد به نقطه اول باز میگردد. ما به آن «یویو دایت» میگوییم. یعنی مدام رژیم گرفته و وزن کم میکنند و باز وزن به نقطه ابتدا بازمیگردد و بالا و پایین میرود. این نوسانات وزنی برای بدن بسیار مضر است.
القای احساس نیاز
رضایی با اشاره به اینکه افراد کمحوصله و عجول به دنبال راهکارهای سریع هستند، گفت: متاسفانه افراد فضای مجازی را میبینند و از هوش مصنوعی میپرسند و تصور میکنند علامه شدند. در شبکههای مجازی این احساس به افراد القا میشود که باید حتما آنها هم استفاده کنند. در اقتصاد به آن میگویند القای احساس نیاز. افرادی که انتظار معجزه از یک دارو یا یک عمل جراحی را دارند، حوصله فعالیتها و اهداف درازمدت را ندارند. درکل ما ملتی هستیم که میخواهیم با یک دعا و قرص و رژیم درمان شویم و حوصله کارهای درازمدت را نداریم. آدمهای عجولی هستیم. مثلا بسیاری افراد تنها شب امتحان درس میخوانند و انتظار بیست گرفتن را دارند. حالا اینکه بیسواد باشیم عیبی ندارد. این افراد و خصوصا زنان عجول که انگیزههای قوی برای لاغرشدن دارند، در جامعه هستند و مدام هم تماس میگیرند و از من نظر میخواهند که چه کنیم؟ تزریق کنیم یا نه. میگویم استفاده کنید یقینا لاغر خواهی شد، اما این وزن ماندگار نیست. آثار کوتاهمدت دارد. در درازمدت بدن را به هم میریزد و ریسک برخی بیماریها مثل کبد چرب، سنگ کیسه صفرا زیاد میشود.
مفهوم تصویر بدن
در ایران از زمان گسترش تبلیغات آمپولهای لاغری، زنان علاقه بیشتری به استفاده از آنها نشان دادند. سیما قدرتی، روانشناس و استاد دانشگاه، درباره علل تزریق آمپولهای لاغری و گرایش بیشتر زنان به این تزریق و میل بیشتر به کاهش وزن در زنان به «اعتماد» گفت: در کشور ما معمولا نارضایتی بدنی در زنان بیشتر از مردان است، این را مطالعاتی که در ایران انجام گرفته هم نشان داده است که فشار برای لاغر بودن بین زنان خیلی پررنگتر است و در مردان فشار برای این است که عضلانی و قوی دیده شوند. همین سبب میشود که زنان بیشتر به سمت روشهای کاهش وزن میروند ولی مردان ممکن است بیشتر به سمت باشگاه و مکمل و عضلهسازی و مواد نیروزا بروند. فشار روانی ناشی از نارضایتی از ظاهر، اغلب افراد را به سمت روشهای تغییر سریع ظاهر و اندام سوق میدهد: یکی از دلایل افرادی که تصمیم به کاهش وزن میگیرند، این است که از فشار روانی که به دلیل ظاهر خود تحمل میکنند، خلاص شوند. برای اغلب آنها لاغر شدن به این دلیل نیست که سالمتر میشوند، بیشتر به دنبال این هستند که پذیرفته و جذاب دیده شوند و کمتر مورد قضاوت قرار بگیرند. دوست داشتنی به نظر برسند. به همین دلیل وقتی یک روشی سریعتر و کم زحمتتر است برای لاغری، به نظر خیلی از افراد و به خصوص زنان میتواند جذابتر باشد. قدرتی با اشاره به مفهوم تصویر بدن در روانشناسی گفت: تصویر بدن یعنی احساسی که یک فرد نسبت به بدن خودش دارد و اینکه خودش را چطور میبیند و چقدر از ظاهرش رضایت دارد. بسیاری از افرادی که سراغ آمپول لاغری میروند، فقط به دنبال این نیستند که وزنشان کاهش پیدا کند و عدد ترازو کم شود، دنبال این هستند که اضطرابشان کم شود. آن احساس شرم کاهش پیدا کند. وقتی که خودشان را با دیگران مقایسه میکنند، رضایت بیشتری داشته باشند. ولی مساله اینجاست که کم شدن وزن، برابر با رضایت روانی نیست. یعنی ممکن است یک نفر وزنش هم کاهش پیدا کند، اما آن تصویر بدنش تصویر مطلوبی نباشد و همچنان از بدنش راضی نباشد، زیرا این فقط به وزن ربط ندارد و بستگی به این دارد که فرد چقدر نسبت به خودش نگاه سختگیرانهای دارد. به اعتقاد او در برخی جوامع بدن زنان بیش از مردان زیرذرهبین است و جامعه معمولا درباره زنان و بدن آنها بیشتر نظر میدهد: اینکه یک زن چاق است، لاغر است. آیا شکمش بیرون زده است یانه. چقدر جوان است. آیا اندامش مناسب است یانه. یعنی بدن زنان بیشتر از بدن مردان مورد قضاوت قرار میگیرد. البته مردان هم مورد قضاوت قرار میگیرند ولی آن فاکتورهایی که یک مرد با آن مورد قضاوت قرارمیگیرد، متفاوت از زنان است. مردان بیشتر در مورد قدرت بدنی، عضلههایشان و قد و هیکلشان و مردانگی بدنشان حرف زده میشود. صرفا فقط موضوع لاغری نیست. اهمیت دادن به ظاهر از سن کم در دختران رشد میکند. به خصوص دختران نسل زد بیش از گذشته به زیبایی ظاهر خود اهمیت میدهند. به طوری که حتی یک دختر پنج ساله به دنبال لوازم آرایش است و مدام خودش را مقابل آینه برانداز میکند. قدرتی در این باره میگوید: معمولا در خیلی از جوامع دختران از سنین کم یاد میگیرند که اگر بخواهند در جامعه به آنها ارزش داده شود، ظاهرشان خیلی مهم است و اینکه این موضوع چگونه در ذهنشان مینشیند، از منابع مختلف گرفته میشود. خانواده، دوستان، مدرسه، رسانه، شبکههای اجتماعی، اینها هم به طور مستقیم و هم غیرمستقیم این پیام را به دختران میدهند که اگر بخواهند یک زن مطلوب باشند، باید لاغر و مرتب و جوان و جذاب باشند و آنقدر تکرار میشود که کمکم درونی میشود و یک زن وقتی که حتی کسی به او مستقیم چیزی نمیگوید، خودش خود را قضاوت میکند و در واقع به خصوص شبکههای اجتماعی این فشار را چندبرابر میکنند. مثلا در اینستاگرم اغلب زنانی که معروف هستند و در این شبکهها فعالیتهای زیادی دارند، مشاهده میکنید که تصویر بدنشان خیلی بی نقص است یا اینکه فیلتر میکنند و یا به خاطر ژنتیکشان است و یا جراحی میکنند یا رژیمهای سنگین میگیرند. آنقدر یک زن در معرض این تصاویر قرار میگیرد که کمکم در ذهنش این به عنوان یک استاندارد عادی تلقی میشود و همین سبب میشود که خیلی از زنان احساس میکنند که از آن استاندارد عقب ماندند و در چنین فضایی، روشهای وسیع لاغری برایشان جذاب میشود. به گفته قدرتی، لاغرشدن تنها به کشور ما مربوط نمیشود: موضوع لاغر شدن تقریبا یک موضوع جهانی است. یعنی تقریبا در بیشتر نقاط دنیا بدن زنان بیشتر از بدن مردان مورد قضاوت قرار میگیرد و یکسری استانداردهایی در موردش لحاظ میشود. در کشورهای غربی هم سالهاست که فرهنگ لاغری و مد و زیبایی و صنعت رژیم، خیلی موضوع داغی است و امروز هم بازار آمپولهای لاغری داغ شده و این مساله فشار زیادی را به زنان وارد کرده است. فقط تفاوتی که وجود دارد، این است که در خیلی از این کشورها درکنار فشاری که برای لاغر بودن و زیباتر دیده شدن وجود دارد، یک جریان انتقادی دیگری هم وجود دارد که در این جریان انتقادی گفتوگوهایی انجام میشود درمورد اینکه بدن آدمها با هم میتواند متفاوت باشد و زنان میتوانند از نظر بدنی تنوع داشته باشند و استانداردهای غیرواقعی زیبایی به چالش کشیده میشود. در ایران هم البته این مقاومت وجود دارد، ولی نسبت به آن جریان زیباتر دیده شدن، ضعیفتر است. رضایت از خود و جسم خود، مسالهای نیست که تنها به لاغری و اندام مناسب مربوط باشد، طبق گفته این روانشناس بخشی از آن روانی است: این آمپولها برای برخی افراد موثر است، اما این به آن معنی نیست که وقتی لاغر میشوند رضایت از بدن افزایش پیدا کند یا از نظر روانی احساس آرامش بیشتری داشته باشند. حتی برخی ممکن است احساس کنند فقط تا وقتی ارزشمند هستند که وزنشان پایین بماند. این افراد ممکن است بعد از اینکه آمپولها را قطع میکنند و وزنشان برمیگردد، احساس بدی داشته باشند و دچار حس شکست و شرم و اضطراب شوند. به خصوص آنها که از قبل هم تصویر بدنشان تصویر ایدهآلی نبوده یا اختلالاتی داشتند. افرادی که اختلالات خوردن دارند؛ پرخوریهای عصبی یا بیاشتهاییهای روانی دارند. کسانی که درمورد بدن و وزنشان دچار وسواس هستند باید با احتیاط این آمپولها را استفاده کنند.
حتما تحت نظر پزشک تزریق کنید
اغلب افرادی که برای کاهش وزن از این آمپولها استفاده میکنند، رغبت چندانی برای صحبت درباره دلیل و تجربه مصرف خود ندارند. آنها حتی تا جایی که بتوانند به کسی درباره تزریق خود نمیگویند. به قول زنی که خودش تجربه مصرف این آمپولها را دارد، هر فردی را که اطرافت مشاهده میکنی اهل ورزش و رژیم نبود و به ناگهان کاهش وزن فاحشی دارد، شک نکن که آمپول زده است. رها که بیش از چهل سال دارد و تحصیلات و شغل مرتبط با پزشکی دارد، یک دوره از این آمپولها را مصرف کرده است و خودش به «اعتماد» میگوید که از مصرف آمپولها راضی نیست. او که چندان اضافه وزن نداشته، تنها به دلیل حجم چربیهای شکمی و همچنین قرارگرفتن در مرحله پیشدیابت، تصمیم به استفاده از آمپولها گرفت، اما بعد از یک دوره مصرف، پشیمان شد و میگوید تا ورزش را شروع نکنم، دیگر به سمت آنها نمیروم. رها قبل از شروع تزریق درموردش مطالعه کرده و عوارض و آثارش را بررسی کرده بود. هرچند اضافهوزن ندارد، اما به دلیل تجمع چربیها در ناحیه شکم، درکنار اینکه بعد از آزمایش قندش هم در مرحله مرز به سمت بالا و پیشدیابت دو بود، برای تزریق آن مصمم شد: به رغم اینکه وزن اضافه نداشتم و همچنین به دلیل مقاومت به انسولین خواستم که این آمپول را با توجه به اطلاعات شخصی خود امتحان کنم و از دکتر هم مشورت نگرفتم و این بهنظرم اشتباه بزرگی بود. این آمپول اشتها را کم میکند و هضم غذا در معده کند میشود و به همین دلیل فرد گرسنه نمیشود و وقتی گرسنه نشوی، غذا نمیخوری و لاغر میشوی. برای افرادی که این آمپولها را تزریق میکنند، تاکید شده است که همزمان با مصرف این دارو زیرنظر پزشک، باید هم ورزشهای قدرتی انجام دهد و هم پروتئین به حدکافی را درطول روز دریافت کند، زیرا این دارو نمیفهمد که دارد از بافت چربی کم میکند یا از حجم عضله و عضلهای که کم میشود، به خصوص در سنین چهل سال به بالا، به خصوص در زنان، به سختی ساخته میشود. رها اشتهایش را با شروع مصرف آنقدر از دست داد که حتی نیمی ازپروتئین مناسب روزانه برای فردی با قد و وزن خود را هم مصرف نمیکرد و تنها یکی، دو کیلو هم وزن از دست داد: طبق تجربه من، حتما فرد فارغ از آزمایشهایی که باید از قبل بدهد تا مشکل خاصی نداشته باشد، مثلا از قبل سابقه سنگ کیسه صفرا نباید داشته باشد، نباید مشکل التهاب پانکراس و دیابت نوع یک داشته باشد. من، چون برنامه غذایی مناسبی نداشتم، بعد از شروع مصرف یک دوره این آمپولها که چهارنوبت است، میل به خوردن هیچ غذایی نداشتم. صبحانه نمیخوردم. ناهار خیلی کم و در نهایت وزنم هم زیاد کم نمیشد درحد یکی، دو کیلو کم شد ولی حجم شکمم نیز کم نشد. به دلیل اینکه ۶ ماه است که اصلا ورزش نمیکنم. درکنارش آن ورزش و تحرکی که باید باشد را من نداشتم. غذا نمیخوردم. حتی نصف پروتئینی که یک آدم هموزن و قد من هم باید دریافت کند، نمیگرفتم. حدس میزنم که احتمالا تحلیل عضله هم داشتم، چون این موارد را رعایت نکردم و تحت نظر پزشک هم نبودم. بهنظرم فردی که تصمیم به مصرف این آمپولها میگیرد باید از قبل برنامهریزی مناسب را داشته باشد و اینها را رعایت کند. نه لزوما ورزش قدرتی حتی شده یک تحرکی داشته باشد و پروتئین مصرف کند. رها عوارضی شبیه بقیه که طبق آنچه شنیده تهوع است را نداشته:، چون غذا در معده زیاد میماند و حرکات روده کند میشود، یبوستی که از قبل داشتم تشدید شد ولی تهوع نداشتم. عوارضی تقریبا برای من ایجاد نکرد. من پروتئین استفاده نکردم و میلی هم به غذاخوردن ندارم و به همین دلیل دیگر نمیخواهم استفاده کنم. تصمیم گرفتم تا یک برنامه ورزشی از قبل نداشته باشم و داخل آن نباشم، دیگر تزریق نکنم.
درباره قیمت آمپولها هم میگوید: مشابه خارجی وجود دارد که قبلا ۲۰ میلیون تومان بود و امروز حدود بالای ۵۰ تا ۶۰ میلیون تومان است.
آمپولهای ایرانی مشابه مانجاروی خارجی، اسپارتینا و یک برند دیگر زده است زیکورپا، دوزهای مختلف میزنند و هریک آمپول برای چهاردوره و چهار هفته پشت سرهم و قیمتش حدود ۱۱ میلیون تومان است. رها در مقالهای خوانده است که مصرف این دارو سالها باید ادامه داشته باشد: در مقالهای خواندم که این داروها هرچند اگر با بدن تو سازش پیدا کنند، میتوانند در کاهش وزن موثر باشند، اما به این صورت نیست که دو، سه ماه مصرف کنی و تمام شود و برود و لاغر بمانی.
باید مرتب و مادام العمر استفاده کنی. فرد زمانی که مصرف را قطع میکند، اشتهایش بازمیگردد و به مرور وزنش برمیگردد، مگر اینکه بعد از مصرف سبک زندگیات را تغییر دهی و ورزش کنی. همه اینها درکنارهم جواب میدهد.
حتی افرادی که اضافه وزن زیادی دارند و بعد از مصرف ۲۰ کیلو کاهش وزن داشتند، درصورتی که دوزهایی که تثبیتش میکند را استفاده نکنند و ادامه ندهند، وزنشان دوباره بازمیگردد.
علتش هم این است که معدهشان دوباره غذا میخواهد و دوباره حس سیری از بین میرود، چون مصرفش طولانیمدت است، حتی برفرض اینکه ماهی ۱۰میلیونتومان هم هزینه قابل توجهی برای فردی نباشد، تصورکنید سالها بخواهی این دارو را تزریق کنی و مسلما این در درازمدت مقرون به صرفه نیست.
برای برخی افراد مصرف این آمپولها با ریزش مو همراه است و همه اینها به این خاطر است که تغذیه فرد تغییر میکند: به دلیل اینکه ویتامینهای لازم به بدنت نمیرسد، برخی ریزش موهای بسیارشدید داشتند که به همین علت باید همزمان بامصرف این دارو ویتامینهای مختلف را استفاده کنند.
اغلب افراد صورتشان میریزد. خود من بیشتر صورتم لاغر شده است.
آنها که ماهها مصرف میکنند و اضافه وزن زیادی دارند و ناگهان لاغر میشوند، صورتشان آنقدر ریزش پیدا میکند که حتما باید با مصرف داروهای پوستی آبرسانها پوست صورتشان را دوباره سفت کنند که به آن اوزمپیک فیس یا صورت اوزمپیک میگویند و دلیل آن هم لاغری بیش از حد صورت است که بعد از تزریق این آمپولها رخ میدهد.
امروز پشت شیشه اغلب داروخانهها کاغذی مشاهده میکنی که نام آمپول لاغری را زدهاند که موجود است؛ آقای میم، مسوول فروش یکی از داروخانههای مرکز شهر تهران به «اعتماد» میگوید که این آمپولها فروش بسیاری دارند.
میگوید اول ماه شلوغتر است و متقاضی برای آن بیشتر است. دلیلش هم این است که همه حقوقشان را گرفتهاند و جیبشان هنوز پرپول است.
او که معتقد است بیشترین عوارض این آمپولها تهوع و سردرد است، میگوید بیشترین مراجعهکننده به داروخانه آنها، اغلب زنان با تیپ بدنی چاق و اکثر هم زنان خانهدار هستند.
خودش میگوید داروخانههایی که نزدیک کلینیکها هستند، فروش بیشتری دارند. داروخانه آنها در هفته سه تا چهار بسته حداقل فروش دارد و به گفته او، اغلب راضی هستند و حتی کسانی که کاهش وزن نداشتند، سایز کم کردند.
