جشن طلاق؛ شلیک به خانواده با ادای روشنفکری
روز نو- ازاینکه می شنویم عده ایی در یک خانه یا در یک تالار پذیرایی جشنی برای فروپاشی یک زندگی مشترک برپا کرده اند چه احساسی مییابیم؟
-- کسی نیست که بدونه الان میخوایم چکارکنیم ؟
-- خودت بگو!
- بگم ....
-- بگو....
-حالا نوبت چکش است ،شاید تعجب کنین که چکش برای چی ؟ چکشو میخوایم تا این "حلقه لعنتی" ،این "طوق لعنت" را له کنیم ....!
هورا هورا ....صدای کف وسوت کر کننده است که در سالن طنین اندازمی شودومیهمانان شروع به دست زدن وپایکوبی می کنند...!؟
بخشی از مکالمات ومحاورات جاری در یک جشن مذموم وزشت به نام "جشن طلاق"! را خواندید.
این روزها پدیده شوم و ناپسند "جشن طلاق" سوژه بسیاری از رسانه های مکتوب ودیجیتال شده است. جشنی که مغایرت وتضاد آشکاری با فرهنگ دینی وملی ایران و ایرانی دارد .جشنی که رهاورد وسوغات هجمه فرهنگی غرب و یکی از صدها روش "جنگ نرم " است که متاسفانه در سایه غفلت خانواده ها و مراکز مسئول گسترش مییابد.
این جشن وارداتی سوغاتی شومی است که آمده تا منفورترین حلال خدا را تا حد یک مراسم عادی تنزل دهد وازسویی دیگر از اعمال زشت نیز قبح زدایی کند.
سوال این است که ما را چه شده است ؟ازاینکه می شنویم عده ایی در یک خانه یا در یک تالار پذیرایی جشنی برای فروپاشی یک زندگی مشترک برپا کرده اند چه احساسی مییابیم؟آیا می توان برای فروپاشی یک خانواده هلهله وشادی کرد ؟آیا می توان برای از بین رفتن مهمترین نهاد اجتماعی هر یک از جوامع یعنی خانواده هورا کشید وکف وسوت زد؟
به راستی چه بر سر فرهنگ ایرانی ونسل جوان ایران قرار است بیاید گه اینگونه تیشه به بنیان های فکری واعتقادی خود می زنیم ودر برابر این پلشتی ها سکوت پیشه می کنیم ودم بر نمی آوریم ؟
ما را چه شده است که به سمت بی هویتی می تازیم ،تا انگ روشنفکری مان پررنگتر شود وبه زیبایی رسم ورسوم وسنت هایمان می خندیم ؟
مارا چه شده است و برای آنچه که نمی شناسیمش وازما نیست ،بیگانه است با ما ودشمن برایمان عادی جلوه اش داده است جشن ومراسم پایکوبی برگزار می کنیم وبا بی شرمی هرچه تمامتر "کارت دعوت " هم برایش چاپ وتوزیع می کنیم ؟
وقاحت وخودباختگی فرهنگی که اینچنین نسل جوان ما را تهدید می کند ودرگرداب خودش کشانده مولود چیست ؟
براستی مارا چه شده است که به راحتی در مراسمی بنام "جشن طلاق" گردهم می آییم ،کادو می بریم وبه زن رها شده از زندگی مشترک تبریک وشادباش می گوییم .!
براستی آیا بایدبرای رواج واپیدمی شدن "زلزله اجتماعی" به شادی وسرور پرداخت ومجلس آراست ؟آیا برای له شدن همه اعتقادات وباورهای انسانی مان وزیبایی های یک همزیستی قشنگ نشانه های پیوستگی را له کرد ؟ آیا باید مجسمه سر از تن جدا وآغشته به خون را زینت آرای کیک کرد ؟
زنی که برای رهاییش از زندگی زناشویی امروز "جشن طلاق " می گیرد ،آیابه فردایش فکر کرده است که هدف متحرکی برای چشمان ناپاک وذهن هایی بیماری است که به او بعنوان یک ابزار نگاه می کنند ؟
براستی چرا باید به موهوماتی تمسک جوییم که با ما وفرهنگ وسنن ما بیگانه هستند؟ ساده لوحان فکر می کنند که دشمن قرار است با سربازان "بلوند" و"موطلایی" به ما حمله ور شود ،اما نمی داننداین روزها صفحات تلویزیون "ال سی دی "و"مانیتورهای رایانه ها" تبدیل به مسلسل هایی شده اند که همه وجودمان وتاروپودزندگیمان را هدف قرارداده اند!
امروز خبر جشن طلاق را می شنویم ،آمارطلاق وتغییر سبک زندگی فکرمان را مغشوش کرده است،درسایه غفلت همگانی فردا وفرداها باید منتظر شنیدن چه خبرهای شوک دهنده ایی باشیم؟
-- کسی نیست که بدونه الان میخوایم چکارکنیم ؟
-- خودت بگو!
- بگم ....
-- بگو....
-حالا نوبت چکش است ،شاید تعجب کنین که چکش برای چی ؟ چکشو میخوایم تا این "حلقه لعنتی" ،این "طوق لعنت" را له کنیم ....!
هورا هورا ....صدای کف وسوت کر کننده است که در سالن طنین اندازمی شودومیهمانان شروع به دست زدن وپایکوبی می کنند...!؟
بخشی از مکالمات ومحاورات جاری در یک جشن مذموم وزشت به نام "جشن طلاق"! را خواندید.
این روزها پدیده شوم و ناپسند "جشن طلاق" سوژه بسیاری از رسانه های مکتوب ودیجیتال شده است. جشنی که مغایرت وتضاد آشکاری با فرهنگ دینی وملی ایران و ایرانی دارد .جشنی که رهاورد وسوغات هجمه فرهنگی غرب و یکی از صدها روش "جنگ نرم " است که متاسفانه در سایه غفلت خانواده ها و مراکز مسئول گسترش مییابد.
این جشن وارداتی سوغاتی شومی است که آمده تا منفورترین حلال خدا را تا حد یک مراسم عادی تنزل دهد وازسویی دیگر از اعمال زشت نیز قبح زدایی کند.
سوال این است که ما را چه شده است ؟ازاینکه می شنویم عده ایی در یک خانه یا در یک تالار پذیرایی جشنی برای فروپاشی یک زندگی مشترک برپا کرده اند چه احساسی مییابیم؟آیا می توان برای فروپاشی یک خانواده هلهله وشادی کرد ؟آیا می توان برای از بین رفتن مهمترین نهاد اجتماعی هر یک از جوامع یعنی خانواده هورا کشید وکف وسوت زد؟
به راستی چه بر سر فرهنگ ایرانی ونسل جوان ایران قرار است بیاید گه اینگونه تیشه به بنیان های فکری واعتقادی خود می زنیم ودر برابر این پلشتی ها سکوت پیشه می کنیم ودم بر نمی آوریم ؟
ما را چه شده است که به سمت بی هویتی می تازیم ،تا انگ روشنفکری مان پررنگتر شود وبه زیبایی رسم ورسوم وسنت هایمان می خندیم ؟
مارا چه شده است و برای آنچه که نمی شناسیمش وازما نیست ،بیگانه است با ما ودشمن برایمان عادی جلوه اش داده است جشن ومراسم پایکوبی برگزار می کنیم وبا بی شرمی هرچه تمامتر "کارت دعوت " هم برایش چاپ وتوزیع می کنیم ؟
وقاحت وخودباختگی فرهنگی که اینچنین نسل جوان ما را تهدید می کند ودرگرداب خودش کشانده مولود چیست ؟
براستی مارا چه شده است که به راحتی در مراسمی بنام "جشن طلاق" گردهم می آییم ،کادو می بریم وبه زن رها شده از زندگی مشترک تبریک وشادباش می گوییم .!
براستی آیا بایدبرای رواج واپیدمی شدن "زلزله اجتماعی" به شادی وسرور پرداخت ومجلس آراست ؟آیا برای له شدن همه اعتقادات وباورهای انسانی مان وزیبایی های یک همزیستی قشنگ نشانه های پیوستگی را له کرد ؟ آیا باید مجسمه سر از تن جدا وآغشته به خون را زینت آرای کیک کرد ؟
زنی که برای رهاییش از زندگی زناشویی امروز "جشن طلاق " می گیرد ،آیابه فردایش فکر کرده است که هدف متحرکی برای چشمان ناپاک وذهن هایی بیماری است که به او بعنوان یک ابزار نگاه می کنند ؟
براستی چرا باید به موهوماتی تمسک جوییم که با ما وفرهنگ وسنن ما بیگانه هستند؟ ساده لوحان فکر می کنند که دشمن قرار است با سربازان "بلوند" و"موطلایی" به ما حمله ور شود ،اما نمی داننداین روزها صفحات تلویزیون "ال سی دی "و"مانیتورهای رایانه ها" تبدیل به مسلسل هایی شده اند که همه وجودمان وتاروپودزندگیمان را هدف قرارداده اند!
امروز خبر جشن طلاق را می شنویم ،آمارطلاق وتغییر سبک زندگی فکرمان را مغشوش کرده است،درسایه غفلت همگانی فردا وفرداها باید منتظر شنیدن چه خبرهای شوک دهنده ایی باشیم؟ 
