در پروژه جنگ اسرائیل تهیه کننده ترامپ بود

با گذشت بیش از یک ماه از آغاز درگیری نظامی میان آمریکا، اسرائیل و ایران، ارزیابی نقطه پایان این بحران دشوارتر از پیش به نظر می‌رسد. واضح است که آمریکا در این مدت به اهداف مورد نظر خود نرسیده، چون رئیس‌جمهور ایالات متحده انتظار داشت با آغاز درگیری نظامی ساختار حاکمیتی در ایران تضعیف شود، به سرعت ناآرامی‌های داخلی شکل بگیرند و موجودیت جمهوری اسلامی را تهدید کنند، اما این سناریو محقق نشد و ابتکار عمل از دست واشنگتن خارج گشت.

به گزارش روز نو حتی می‌توان گفت چشم انداز توقف یا تداوم جنگ به معادلات منطقه‌ای گره خورده و نقش ایران تعیین کننده‌تر از پیش است. امروز مهلت ۱۰ روزه رئیس‌جمهور آمریکا به پایان می‌رسد و درگیری نظامی از منظر واکنش طرفین وارد مقطعی سرنوشت ساز خواهد شد. ستاره صبح در گفت‌و‌گو با غلامعلی رجایی، مشاور پیشین رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام به ارزیابی این مرحله از جنگ پرداخته که در ادامه می‌خوانید:

غلامعلی رجایی در آغاز گفت‌و‌گو درباره تهدیدات رئیس‌جمهور آمریکا گفت: آمریکا حماقت کرد و متأسفانه این گمان می‌رود که حمله زمینی داشته باشند و حتی بخش‌هایی از ایران را بگیرد. بعید است ترامپ به بازگشت با دست خالی رضایت بدهد. او یا امتیاز‌هایی می‌گیرد که بتواند در واشنگتن از آنها استفاده کند یا به جای تنگه هرمز بخش‌های دیگری را در اختیار داشته باشند که به سختی توان حفظ کردن آنها را خواهند داشت.

رجایی در ادامه افزود: امروز ترامپ در مقابل اقدامات خود در آمریکا پاسخی ندارد. او باید بتواند اثبات کند که ایران تهدیدی برای آمریکا بوده، البته مقر سازمان ملل در آمریکا است و هر یک از طرفین شکایتی دارد باید به این نهاد ارجاع کند. اختلافاتی بین کشور‌ها وجود دارد و هر کشوری شکایت خود از دیگری را به سازمان ملل می‌برد نه اینکه خود مستقلا برای دفع تهدید خیالی به آنجا لشگر کشی کند.

وی اضافه کرد: آمریکا به دنبال جلب رضایت جامعه جهانی نیست ومسائل را با روش خود ولو با پیچیدگی حل می‌کند. در مسئله عراق و صدام هم به همین صورت عمل کردند و بعد به دنبال بهانه‌ای گشتند تا جهان را قانع کنند.

مشاور پیشین رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام با اشاره به مسئله انرژی گفت: من گمان می‌کنم امروز مسئله اصلی آمریکا انرژی است. ایران رتبه اول ذخایر گاز و نفت جهان را داراست. اهمیت خلیج فارس و تنگه هرمز هم در این جنگ بیش از پیش برای جهان مشخص شد. عمده انرژی لازم برای دومین ابرقدرت اقتصادی جهان یعنی چین از این مسیر می‌گذرد. همین سه مورد کافی است تا پرده از نیت ترامپ و جمهوری خواهان از آغاز این جنگ برداشته شود.

وی افزود: آراء حزب جمهوری خواه بعد از این جنگ افت شدیدی پیدا کرده و از نظر محبوبیت، جمهوری خواهان برای اولین بار در نیم قرن گذشته به دوره تسخیر سفارت آمریکا در تهران بازگشته‌اند. چون ترامپ دچار خطای محاسباتی شد و این جنگ را برای خود و آمریکا فرصتی تاریخی فرض کرد.

این کارشناس سیاسی در رابطه با نقش اسرائیل در آغاز و ادامه این جنگ گفت: در پروژه جنگ اسرائیل تهیه کننده ترامپ بود. تعداد سفر‌های نتانیاهو به آمریکا در یک سال گذشته بیش از هر زمان دیگری بود. حتی اگر واشنگتن و تهران به توافق، مصالحه یا آتش بس برسند، اسرائیل از ترور، تخریب و خرابکاری دست برنخواهد داشت. در سال‌های گذشته وقتی جنگی در کار نبود اسرائیل علی محمدی، فخری زاده و حتی به گمانه‌ای تهرانی مقدم و دیگر دانشمندان و فرماندهان ایران را از میان برداشت. من فکر نمی‌کنم اسرائیل دست از سر جمهوری اسلامی بردارد.

رجایی در خصوص عمر این جنگ پیش بینی کرد: من یک ماه پیش در مصاحبه‌ای وقوع این جنگ را پیش بینی کرده بودم و امروز می‌گویم این جنگ دامنه دار نیست و حداکثر طی سه ماه آینده به پایان خواهد رسید. جنگ به دلیل مسائل سیاسی وداخلی آمریکا به سرعت تمام می‌شود و فرسایشی نخواهد بود.

وی گفت: جنس تهدیدات ترامپ از نوعی است که در این قائله با میانجی گری این و آن هم به جایی نمی‌رسد. در این فرصت دولت ایران باید از ظرفیت سازمان کنفرانس اسلامی استفاده کند و بیش از ۵۰ کشور عضو در این سازمان متوجه این نکته مهم باشند که ایران در حال مقابله و جنگ با اسرائیل است.

غلامعلی رجایی در پایان گفت‌و‌گو تاکید داشت: جنگ پس از این دو رویکرد دارد اول اینکه آمریکا به زیر ساخت‌های ایران حمله کند و در کنار آن اسرائیل ترور‌ها را ادامه بدهد؛ و دوم اگر بتواند برخی جزایر را تصرف کند و به خیال خود هزینه چند ده میلیاردی این جنگ را با کنترل گلوگاه نفت ایران به خزانه خود بازگرداند. اگر آمریکا در این دو سناریو موفق شود می‌تواند برای رسیدن به اهداف خود به چین و روسیه فشار وارد کند. ما امیدواریم هر دو سناریو ناموفق باشد، چرا که در صورت اجرای این طرح‌ها آمریکا شاهد جنگی عاشورایی از طرف ایرانی‌ها خواهد بود که نتایج آن برای آمریکا جنبه حیثیتی دارد.