چرا بازنشستگان تأمین اجتماعی باید ۲ میلیون تومان بدهند؟

 

در سومین جلسه کمیته مزد، سازمان تأمین اجتماعی مدعی شد که بیش از سهم «نه بیست و هفتم» منابع خود را صرف درمان بیمه‌شدگان می‌کند. این ادعا در حالی مطرح شد که بسیاری از فعالان کارگری معتقدند میزان هزینه‌کرد واقعی در حوزه درمان، کمتر از آن چیزی است که قانون تعیین کرده است.

محسن باقری، نماینده کارگران در کمیته مزد، با اشاره به این موضوع گفت نمایندگان کارگری به هیچ عنوان این آمار را نپذیرفتند؛ چرا که بر اساس گزارش‌های رسمی سال‌های گذشته، از جمله گزارش‌های ارائه‌شده در کمیسیون اجتماعی مجلس، سهم واقعی هزینه‌کرد در حوزه درمان همواره کمتر از ۵ درصد بوده و سهم «نه بیست و هفتم» تعیین‌شده هیچ‌گاه به‌طور کامل به درمان تخصیص نیافته است.

درمان رایگان یا دریافت هزینه‌های مضاعف؟

عیدعلی کریمی، دبیر اجرایی خانه کارگر قزوین، در واکنش به این ادعا تأکید کرد سازمان تأمین اجتماعی باید به‌صورت دقیق، مستند و شفاف اعلام کند چه میزان از این سهم نه بیست و هفتم صرف درمان شده و این منابع دقیقاً در چه بخش‌هایی هزینه شده است. به گفته او، صرف طرح ادعای کلی مبنی بر هزینه‌کرد بیش از منابع، بدون ارائه گزارش کارشناسی، قابل قبول نیست.

وی افزود با وجود دریافت منابع درمانی، مبالغی تحت عناوینی مانند بیمه تکمیلی از کارگران و بازنشستگان دریافت می‌شود؛ در حالی که طبق قانون الزام، درمان باید از صفر تا صد به‌صورت رایگان ارائه شود. کریمی تصریح کرد که فعالان کارگری اساساً به وجود بیمه تکمیلی معترض‌اند و معتقدند بیمه پایه باید تمامی هزینه‌های درمان را پوشش دهد؛ با این حال، نه‌تنها بیمه پایه کارایی لازم را ندارد، بلکه بیمه تکمیلی آتیه‌سازان حافظ نیز نتوانسته مشکلات درمان بازنشستگان را حل کند.

وی ادامه داد امسال نیز بیمه تکمیلی موسوم به «طلایی» در نظر گرفته شده که برای استفاده از آن، هر فرد باید حدود یک میلیون و ۲۵۰ هزار تومان پرداخت کند؛ به‌گونه‌ای که یک بازنشسته برای پوشش خود و همسرش باید حدود ۲ میلیون تومان سهم پرداختی داشته باشد. به گفته کریمی، این رقم برای بسیاری از بازنشستگان بسیار سنگین است و با سطح درآمد آن‌ها همخوانی ندارد.

بحران درمان مستقیم تأمین اجتماعی در قزوین

دبیر اجرایی خانه کارگر قزوین با اشاره به نارضایتی گسترده در حوزه درمان مستقیم تأمین اجتماعی، به‌ویژه در استان قزوین، گفت حدود ۶۷ تا ۷۰ درصد جمعیت این استان تحت پوشش بیمه تأمین اجتماعی هستند، اما تنها دو بیمارستان فعال با ظرفیت محدود وجود دارد که پاسخگوی این حجم از بیمه‌شدگان نیست. به گفته وی، تعداد تخت‌های بیمارستانی در استان حتی به یک تخت به ازای هر هزار نفر نیز نمی‌رسد و این وضعیت فاصله زیادی با استانداردهای کشوری دارد.

کریمی همچنین تأکید کرد که امکانات و تجهیزات درمانی طی سال‌های گذشته افزایش قابل توجهی نداشته و بیمارستان‌های موجود نیز به‌طور کامل فعال نیستند. وی افزود گزارش‌هایی وجود دارد که نشان می‌دهد برخی پزشکان بیماران را از مراکز درمانی تأمین اجتماعی و دولتی به مراکز خصوصی هدایت می‌کنند و هزینه‌های سنگینی بابت ویزیت و جراحی دریافت می‌شود؛ در حالی که مدیریت درمان عملاً نظارت مؤثری در این زمینه اعمال نمی‌کند و فشار مالی آن مستقیماً بر بیماران تحمیل می‌شود.

این فعال کارگری با اشاره به افزایش تعرفه‌های پزشکی، هزینه ویزیت، قیمت دارو و خدمات درمانی گفت این روند فشار مضاعفی بر کارگران و بازنشستگان وارد کرده و در بسیاری موارد، هزینه‌های درمان به حدی بالا رفته که انجام یک عمل جراحی ساده نیز به چالشی جدی تبدیل شده است.
کریمی در پایان تأکید کرد طبق قانون تأمین اجتماعی و قانون الزام، درمان باید به‌طور کامل و رایگان ارائه شود و اگر سازمان تأمین اجتماعی مدعی است که منابع درمانی کفایت نمی‌کند یا بیش از سهم مقرر هزینه شده، باید این موضوع را با آمار شفاف و گزارش کارشناسی اثبات کند؛ در غیر این صورت، این ادعاها از سوی جامعه کارگری پذیرفته نخواهد شد.