اشتباه عملیاتی مسئولین در قطع اینترنت و ارتباطات

اکنون بیش از ۷۲ ساعت از قطع کامل اینترنت بین الملل میدن ایران می گذرد و ارتباط کاربران با دنیای بیرون قطع و محدود به اینترانت داخلی ایران شده است. اینکه وزیر ارتباطات کشور به طور کل در این خصوص سلب مسئولیت می کند و اسامی دقیق رای دهندگان به ایزوله کردن کاربران اعلام‌ نمی شود خود گویای عمق فاجعه مدیریتی و تصمیم گیری در سطح کلان کشور است. آیا حاکمیت خود را بابت تعطیلی کسب و کارهای اینترنتی، خسارات وارده به آنها، از دست رفتن شغل افراد و … که به واسطه قطع اینترنت رقم خورده، مسئول می داند؟  آیا بهای حفظ آقایان را مردم باید پرداخت کنند؟

دولت باید دعاگوی وجود اینترنت باشد که توانست به یکباره نرخ بیکاری در کشور را به حداقل برساند چرا که قبل از فراگیر شدن اینترنت در ایران، شاهد نرخ بالای بیکاری و ناتوانی دولت در اشتغالزایی برای جوانان(به خصوص دهه شصتی ها) بودیم. اگر آقایان دوست دارند مشکل جدیدی به نام بیکاری به لیست مشکلات عدیده دولت اضافه شود، پس به رویه غلط قطع اینترنت ادامه دهند. اما بهتر نبود این روزها که کشور دچار شدیدترین تحریم ها است، دچار خوددرگیری و خود تحریمی نشویم؟

تفاوت بین ایران و کره شمالی در چیست؟
به نظر شما در حال حاضر تفاوتی بین ایران و کره شمالی که به سبک دیکتاتوری اداره می شود وجود دارد؟ در کره شمالی هم ارتباط مردم با اینترنت بین الملل قطع است و مردم آن چیزی را میبینند، می شنوند و اجبارا قبول می کنند که از طریق رسانه های نزدیک به دیکتاتور کره شمالی منعکس می شود. وقتی در سیستمی ارزشی برای نظر مردم در خصوص موضوعات مختلف قائل نباشیم و بدون توجه به خواست اکثریت، برخی اتفاقات رخ می دهد چه تفاوتی بین حاکمیت ایران و کره شمالی وجود دارد؟

چرا فکر می کنیم اغتشاشگران و جاسوسان از اینترنت عادی استفاده می کنند؟
از منظر فنی و امنیتی پیشتر اشاره کردیم که با وجود اینترنت ماهواره ای استارلینک که اتفاقا توسط معاون ارشد دولت ترامپ یعنی ایلان‌ ماسک اداره می شود، قطع اینترنت بین الملل جز ایجاد اختلال در امور آنلاین کاربران عادی و کسب و کارها، هیچ سودی ندارد چرا که آشوبگران بدون تردید برای ارتباط با اربابان خود در خارج از کشور از مسیر امن و غیرقابل کنترل اینترنت ماهواره ای استارلینک استفاده می کنند. مسیری که اخیراً بروز شده و حتی نیاز به مودم مجزا هم ندارد و کافیست یک گوشی مجهز و جدید در دست داشته باشید و با خرید اشتراک استارلینک، به سادگی اینترنت بدون محدودیت وصل شوید. بر طبق گزارشات غیر رسمی بیش از ۱۰ هزار مودم فعال استارلینک در ایران وجود دارد که بدون شک با ادامه گروگان گیری اینترنت توسط حاکمیت در شرایط بحرانی، بر تعداد آن افزوده خواهد شد.

ضعف سیستم اطلاعاتی کشور را با پاک کردن صورت مسئله پوشش ندهیم
نکته دیگر اینکه قطع اینترنت نشانه ضعف سیستم اطلاعاتی و امنیتی کشور است که در جریان جنگ ۱۲ روزه هم آشکار شد. آنها به جای شناسایی اغتشاشگران در همان فضا، صورت مسئله را پاک می کنند. به جای تقویت دفاع سایبری از ترس هک سیستم ها، اینترنت قطع می شود. اما تا کی این رویه ادامه دارد؟ یا بهتر بگوئیم تا چه زمانی حاکمیت می تواند اینترنت یا شاهراه اقتصاد نوین جهانی را به روی کاربران عادی قطع کند؟

اگر مثلاً  فردی با چاقو به مردم حمله کرده، آیا کل چاقوهای شهر جمع آوری می شود و جلوی تولید چاقو گرفته می شود؟ همانطور که نوع مصرف چاقو می تواند مثبت یا منفی باشد، نوع مصرف اینترنت هم می تواند مثبت یا منفی باشد و مهم نحوه برخورد با آن است و نه اینکه کل موضوع را نفی کنیم!

سوال اینجاست که آیا با قطع کامل اینترنت بین الملل، شاهد ارسال ویدئو و فیلم و عکس به شبکه های معاند نبودیم؟ آیا در ایام قطع اینترنت، اعتراضات خیابانی تمام شد و معترضین به خیابان نیامدند؟  پاسخ سوال مشخص است و نشان از تصمیم غلط در این خصوص دارد. اینکه کاهش شلوغی خیابان ها را به قطع اینترنت ربط دهیم، آدرس غلط دادن به مخاطب است چرا که این موضوع می تواند دلایل دیگری مثل افزایش شدت خشونت نیروهای امنیتی و ایجاد وحشت نزد معترضین داشته باشد یا عقب نشینی ترامپ و نتانیاهو از ورود نظامی به اتفاقات اخیر در ایران در این مسئله دخیل باشد.

نکته حائز اهمیت اینکه قطع اینترنت یک سیگنال بد برای کشور در مجامع جهانی محسوب می شود و چهره حاکمیت را مخدوش می کند. معنای قطع اینترنت در چنین شرایطی در همه جای دنیا این است که احتمالا اتفاقی در حال رخ دادن است که حاکمیت قصد دارد آن را سانسور کند و روایت خود را به جهانیان مخابره کند. یا از منظری دیگر، ضعف در دفاع سایبری را فریاد می زنیم. حال میخواهد این کشور ایران باشد یا کره شمالی یا روسیه یا آمریکا.

نکته جالب اینکه مسئولین کشور ما تصور می کنند تنها را ارتباطی جاسوس افزارها با آمریکا و اسرائیل، اینترنت است. آنها فراموش کرده اند که تمام سیستم عامل های فعال در ایران یا ویندوز هستند، یا لینوکس و یا Mac OS که ساخت دو کمپانی بزرگ آمریکایی یعنی مایکروسافت و اپل هستند. در چنین شرایطی آمریکا در هر لحظه می تواند همان بلایی را سر برخی بیاورد که با ماجرای پیجرها بر سر مقامات حزب الله آوردند. شما در حالی با آمریکا وارد جنگ شده اید که از محصولات آمریکایی در حوزه فناوری استفاده می کنید پس هر لحظه در معرض خطر حمله سایبری و اختلال در سیستم ها هستیم. حتی اینترنت هم ساخت پنتاگون آمریکا است و کنترل آن توسط غول های فناوری سیلیکون ولی در کالیفرنیا انجام می شود. به واقع چطور ممکن است تصمیم گیران برای کشور دچار چنین اشتباهات شناختی واضحی شوند؟ اگر اینترنت وصل بود، سناریوی کشته سازی اغتشاشگران را دنیا متوجه می شد اما اکنون تنها در خبرگزاری فارس و رسانه های وابسته، عده معدودی متوجه ماجرا شدند که دشمن چطور با اسامی فیک به اسم کشته (در حالی که زنده بودند) سعی داشت، مسیر اعتراضات به حق مردم را منحرف کند. به جای فرار از مشکل با آن مواجه شویم و راهکار مناسب را در پیش بگیریم تا در جوامع جهانی نیز وجهه کشور حفظ شود. از همان ابزار اینترنت می شد بر علیه معاندان استفاده کرد اما این فرصت از دست رفت تا اکنون جمهوری اسلامی به عنوان حکومتی که قصد سانسور اتفاقات را داشت، در رسانه های جهان معرفی شود. اگر مدعی هستیم دشمن با کشته سازی سعی در ایجاد خشم عمومی و شعله ور تر کردن اعتراضات را داشته، پس با خشم عمومی که خود حاکمیت به واسطه قطع اینترنت به وجود آورده چه کنیم؟ در زمین دشمنان بازی نکنید آقایان …

ماجراجویی دولت کار دست حاکمیت داد
آیا بهتر نبود و نیست به جای اینهمه ماجراجویی و بحرانی کردن شرایط توسط دولت، بازه زمانی تحمل سختی توسط مردم و نتیجه این اقتصاد مقاومتی (به تعبیر آقایان) به آنها اعلام می شد؟ مردم با شوک های قیمتی پی در پی و گرانی های اخیر مواجه شده اند و معاش و کسب و کارشان در خطر است و هیچ توضیحی بابت اینکه مثلا با تحمل این فشار تا ۱ سال آینده چه به دست خواهند آورد از مسئولین نشنیدند. همانطور که هیچ توضیحی بابت مزد مقاومت دربرابر تحریم ها به واسطه کار بر روی انرژی اتمی در 20 سال گذشته نشنیدند! (به جای اینکه مشکل برق نداشته باشیم، مدام با قطعی برق و تعطیلی ها مواجه شده ایم. به جای یک آب و هوای تمیز و پاک با مشکل کم آبی و  مازوت سوزی و آلودگی هوا مواجه شده ایم)

در چنین شرایطی اعتراض به شیب تند گرانی ها کاملا طبیعی است چرا که مردم نجیب ایران بیش از ۱۵ سال است که طعم تلخ تحریم ها را چشیده اند و سال به سال به جای بهتر شدن شرایط زندگی شان، وضعیت بدتری را تجربه کرده اند البته اگر جناب عراقچی ناراحت نمی شوند!! چرا که همچنان از نظر ایشان وضعیت مردم خوب است و تحریم ها هیچ اثری نداشته است!

معنای این حرکت یک چیز است و پیام حاکمیت در ایران به معترضین به شرایط این است: آرام باشید و اعتراض نکنید تا اینترنت را وصل کنیم!

1.عامل و مسبب گرانی ها کیست؟ و چه موقع قرار است با به اصطلاح جراحی اقتصادی جنا پزشکیان، مردم از زیر فشار اقتصادی رها شوند؟

2. زمان وصل مجدد اینترنت کی است؟ چه راهکار جایگزینی برای قطع اینترنت در دسترس است که مجدداً این اتفاق تکرار نشود؟

3.برنامه دولت برای جبران خسارت به افرادی که در یک هفته اخیر به واسطه اختلال و قطعی اینترنت، ضرر مالی دیده اند و یا شغل خود را از دست داده اند چیست؟