بهترین دوران برای مذاکرات هستهای
هرچند نوع پیامهای غرب نسبت به ایران تفاوت کرده است و مثلا کسینجر در شیوه برخورد غرب با ایران هشدار میدهد یا آمانو از پیگیری مذاکرات به تعویق افتاده آژانس با ایران سخن میگوید اما اگر موضوع را ریشهایتر تحلیل کنیم متوجه میشویم که نگاه غرب همچنان همان نگاه پیشین است چراکه هیچ اتفاقی جدیدی در ماههای اخیر پیش نیامده تا گمان کنیم موضوع مذاکرات تغییر یافته است. نگاه غرب در اینگونه صحبتها بیشتر به آن جهت است که قصد دارد به زعم خود از وقت خریدن ایران جلوگیری کند چراکه غرب بیشتر به این فکر میکند که ایران میخواهد مذاکرات را طولانیتر کند. با این مقدمه سخت بتوان پیامهای غرب را در بستر خوشبینی تحلیل کرد. از آنچه در صدر مذاکرات داووس مطرح بود میتوان به اهمیت مساله هستهای ایران اشاره کرد که گفتوگوهای دیگر را تحتالشعاع خود قرار داده بود. غربیها تصور میکنند ایران میخواهد از مذاکرات طفره برود و اینکه مقامات ایران بیشتر به دنبال آن هستند تا قبل از انتخابات اتفاق خاصی در روند مذاکرات با آژانس نیفتد و پس از انتخابات مذاکرات را به صورت جدیتر دنبال کنند کماآنکه اگر بنا بود نشانههای توافقی در روند مذاکرات حاصل بشود، باید در مسالهای مثل سایت پارچین اتفاق میافتاد که بسیار میتوانست تاثیرگذار باشد. اگر به نوع مذاکرات داووس بنگریم، باید گفت علاوه بر اینکه سیاستها علیه ایران تلطیف نشده بلکه تندتر هم شده است. مذاکرات ایران را به طور کلی باید از سه جهت بررسی کرد؛ اول مذاکرات ایران با آژانس، دوم مذاکرات با خانم اشتون و سوم مذاکرات در شورای امنیت که بهطورکلی هر سه جنبه به هم مرتبط است. بهعبارت دیگر ارتباط این سه مذاکره بهگونهای است که اگر نتوانیم با آژانس توافق کنیم، مذاکرات با خانم اشتون هم تحت تاثیر قرار میگیرد. به همین نسبت اگر نتوانیم در مذاکرات با اشتون به نتیجهای برسیم، انعکاس آن در شورای امنیت نمیتواند چندان به سود ما باشد و بر این اساس موج تحریمها هر لحظه میتواند ادامه یابد. مسالهای که در حال حاضر روند مذاکرات را تحت تاثیر خود قرار داده، مساله سایت پارچین است. غرب مدعی است در تصاویری که از آن منطقه مشاهده کرده، انفجارهای هستهای دیده شده است. همین مساله در پرونده هستهای ایران اثرگذار شده و مذاکرات ما را به تاخیر انداخته است. بهنظر میرسد برای غرب تفاوتی ندارد که سایت پارچین نظامی است یا هستهای، بلکه آنچه برای آنها به عنوان یک پیشفرض در نظر گرفته شده، این است که در آن منطقه فعالیت هستهای انجام شده و به این دلیل غرب به دنبال بازدید از سایت پارچین است. شاید بتوان به جرات گفت: بهترین اقدام ایران در شرایط موجود در صورتی که قرار باشد با غرب کنار بیاید، این است که باید هرچه زودتر این اتفاق بیفتد چراکه طولانیتر شدن مذاکرات میتواند سطح مقاومت غرب در مقابل ایران را طولانیتر کرده و غشای مقاومت غرب در مورد ایران را قویتر کند. در یک نگاه کلی با توجه به شرایطی که هم آمریکا و هم اتحادیه اروپا و آژانس از پیگیری مذاکرات سخن میگویند، بهتر آن است که از زمان استفاده شود و مذاکرات را به نفع خود پیش برد. از سوی دیگر تیم جدید اوباما هم ترکیبی است که از دوره پیش بسیار ملایمتر است. همین مساله عاملی است که میتواند برگ برندهای برای ختم مذاکرات و حصول نتیجه باشد. بنابراین در یک کلام باید گفت شرایط امروز بهترین شرایط برای ایران در جهت مذاکره است.
