ضرورت بازسازی اقتصادی قوانین

 دیر زمانی است که در سطح جهانی و از زمان مشروطیّت تاکنون در کشور ما، حضور مردم یکی از مسایل مورد بحث و تبلیغ حاکمان بوده است و معذلک حواشی و زوایا و سوء تفاهمات بسیاری حول آن وجود دارد.
حضور مردم، فقط به معنای فرمانبری یا شنیدن یک سویۀ خطابه های مسئولین و صاحب منصبان و صرفاً تأیید و تسلیم نیست بلکه به معنای آگاهی و معرفت نسبت به اوضاع و احوال کشور و جهان و موقعیّت، موانع، توان ها، استعدادهای خود و کشورشان در فضای جهانی و تاریخی نیز می باشد، همچنین آشنایی به آنچه که ضرورتاً در چنین فضا و زمانی می باید انجام شود.
عجبا در این روزگار و در چنین شرایطی که کشور بعلل متعدّد از کمبود سرمایۀ ارزشمند اجتماعی در رنج و نابسامانی های اقتصادی، سیاسی و اجتماعی است و از حیث بین المللی در انزوا و بی مهری دول کوچک و بزرگ جهانی و تورم و گرانی و فقر، آثار زیانباری در جامعه گذاشته است، نمایندگان مجلس شورای اسلامی سیاست هایی به نام شوک درمانی با بارگذاری های خسران آور طرح می کنند و با سرعتی شتابنده برآنند که ملّت و مملکت و نظام را به نوعی به پندار، گفتار و کردار طالبانی سوق دهند.
بازسازی اقتصادی، صرفاً امری اقتصادی نیست، بازسازی اقتصادی به قوانین کارآمد و اورهال نمودن عموم قوانین بی کیفیّت ضدّ توسعۀ اقتصادی و سیاست مدارانی بلندمرتبه و کاردان نیازمند است.
 سیستم کنترل و نظارت در سطوح مختلف، دست اندرکارانی پاکدست و شجاع را می طلبد که در مجلس کنونی نایاب بود. مسئلۀ امروز کشور ما، حکومت کسانی است که به جمهوریّت نظام اعتقادی نداشته و اسلام ناب رحمانی و آرمان های انقلاب و شعار محوری استقلال، آزادی و جمهوری اسلامی را برنمی تابند و همچون گله دار با مردم، بدون توجّه جزئی به حقوق شهروندی و آزادی های مطرح در قانون اساسی، باور و رفتار دارند.
اصل حرف و داعیّۀ دلسوزان مُلک و ملّت و نظام و کیان و صاحبان اندیشه و گروه های مرجع در تغییر و بهبود چگونگی حکومت کردن با پشت پا زدن به تمامیّت خواهی جریان تندرو خاصّ حاکم در قدرت و جمع کردن بساط غیرمفید اقتصاد دولتی و تحوّل اساسی در تقنین است. ایران یکی از پایگاه های عمدۀ نظام فکری اسلامی و سکوی حمایت معنوی یا مادّی از نهضت جهان اسلام شناخته شده و مورد توجّه، فشار، تحریم ظالمانۀ اقتصادی و احتمالاً هجوم جهان استکبار و ایادی آن بویژه ایالات متّحده قرار دارد.
در شرایط زمانی و مکانی کنونی، ما در وضعیّتی بسیار سرنوشت ساز قرار داریم.