
آیا «شورش واگنر» موجب برکناری وزیر دفاع روسیه میشود؟
«سرگئی شویگو»، وزیر دفاع روسیه بیش از یک دهه است که سمت خود را حفظ کرده است و او نه تنها متحد سیاسی رئیس جمهور ولادیمیر پوتین، بلکه یکی از معدود دوستان وی در حلقه قدرت روسیه است اما به نظر میرسد که روابط آنها در بوته آزمایش قرار دارد.
، شویگو و پوتین با هم در آبهای سیبری شنا کرده و به شکار پرداخته و در هاکی روی یخ در یک تیم بازی کردهاند اما اکنون، دوستی و فعالیت سیاسی چندین دهه آنها، پس از شورش مسلحانه «ایگنی پریگوژین»، رئیس گروه نظامی خصوصی «واگنر» که مدیریت وزیر دفاع در جنگ اوکراین را به باد انتقاد گرفته، با بزرگترین آزمایش خود مواجه است.
به نظر میرسد پوتین پس از میانجیگری غافلگیرکننده« الکساندر لوکاشنکو»، رئیس جمهور بلاروس، از این شورش جان سالم به در برد اما موقعیت شویگو به دلیل شدت بیسابقه انتقادات پریگوژین از او و وزارتش شکننده است.
پریگوژین موفق شد مقر فرماندهی جنوبی ارتش روسیه را در شهر روستوف-نا-دونو، که مرکز اصلی عملیات نظامی در اوکراین است، تصرف کند. فرمانده واگنر شویگو را متهم به فرار مثل «یک بزدل» کرد و قول داد که وی را ساقط کند، از آن زمان، وزیر دفاع از دیدهها پنهان شده است.
فرمانده واگنر پیشتر شویگو و مخالف دیگرش، ژنرال والری گراسیموف، رئیس ستاد ارتش را متهم کرده بود که مسئول کشته شدن «دهها هزار روس» در جنگ و «تحویل سرزمین به دشمن» بودند.
بزرگترین بازنده
«ارنو دوبیان»،مدیر پژوهشکده فرانسوی و روسی معتقد است «بزرگرین برنده این شورش، لوکاشنکو و بزرگترین بازنده آن، شویگو است.»
اما حتی قبل از شروع شورش در شب جمعه، شویگو به دلیل انتقادات پریگوژین و ناکامی نیروهای مسلح روسیه در پیشرفت در جبهه اوکراین، تحت فشار فوق العادهای قرار داشت..
در 12 ژوئن، یک کلیپ ویدئویی از حضور پوتین و شویگو در مراسم توزیع مدال در یک بیمارستان نظامی به طور گسترده پخش شد و رئیس جمهور روسیه در این ویدئو طوری ظاهر شد که با تحقیر آشکار به وزیر دفاع پشت کرده بود.
شویگو سابقه سیاسی طولانی دارد که در روسیه پس از فروپاشی شوروی بینظیر است و حضور او در مرکز قدرت در مسکو پیش از حضور خود پوتین است.
شویگو اهل منطقه تووا در جنوب سیبری است و از معدود اقلیتهای قومی است که پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در دولت مقام بالایی داشت.
درخشش ستاره اقبال وی از سال 1994 میلادی آغاز شد، زمانی که او در سالهای اولیه ریاست جمهوری «بوریس یلتسین» به عنوان وزیر شرایط اضطراری منصوب شد و حضور او در قدرت برای روسها به امری معمول تبدیل شد، وی همچنین یکی از محبوبترین سیاستمداران این کشور است زیرا او برای مقابله با بلایای مختلف از سقوط هواپیما گرفته تا زلزله حضور میدانی داشته است.
شویگو با حدود 12 نخست وزیر کار کرده و فرماندار مسکو بوده تا اینکه در سال 2012 میلادی پوتین او را به عنوان وزیر دفاع منصوب کرد و بیش از یک دهه است که در این سمت حضور دارد.
در آستانه فروپاشی
شویگو بلافاصله پس از انتصابش به عنوان وزیر دفاع، علیرغم فقدان تجربه نظامی در سطح بالا، به درجه ژنرالی رسید اما او با موفقیت بر عملیات از جمله مداخله در سوریه در سال 2015 میلادی نظارت کرد که متحد مسکو بشار اسد را در قدرت نگه داشت.
پوتین در جشن تولد 65 سالگی خود، یکی از بالاترین افتخارات روسیه، نشان شایستگی برای میهن را به او هدیه داد که آن را به جعبه ای پر از مدالهای خود اضافه کرد اما تهاجم به اوکراین – که کرملین در ابتدا امیدوار بود تانک های روسی را به کییف ببرد – پیوسته سوالاتی را در مورد آینده وی مطرح کرده است.
«پییر رازو»، محقق مؤسسه مطالعات استراتژیک مدیترانه در در فرانسه میگوید: «پریگوژین میخواست این پیام را ارسال کند که شویگو و گراسیموف باید اخراج شوند زیرا آنها ناتوان هستند و نیاز به تغییر استراتژی است.»
کانالهای روسیزبان در تلگرام مملو از گمانهزنیها در مورد اینکه چه کسی میتواند جانشین شویگو شود، است، در این میان محتملترین گزینه، فرماندار منطقه تولا، «الکسی دیومین» به شمار میرود که قبلاً سمتهای بالایی در ارتش و امنیت ریاست جمهوری داشته است.
در همین رابطه کانال «بریمنک» در تلگرام گفت: «گروه شویگو در آستانه فروپاشی است و خود سرگئی کوزوگیتوویچ (شویگو) مایه ننگ است و به احتمال زیاد استعفا خواهد داد.»
+شفقنا