مونیخ علیه تهران و مسکو

این در شرایطی است که روز گذشته در حاشیه کنفرانس امنیتی مونیخ، آنتونی بلینکن، وزیر امور خارجه آمریکا ضمن دیدار با کاترین کولونا، وزیر امور خارجه فرانسه، آنالنا بربوک، وزیر امور خارجه آلمان و جیمز کلورلی، وزیر امور خارجه انگلیس بر نگرانی‌ خود درباره تنش‌زایی برنامه هسته‌ای ایران و عدم همکاری آن با آژانس بین‌المللی انرژی اتمی تاکید کرده و خواستار تغییر رویه ایران شد.
در همین زمینه، وزارت امور خارجه آمریکا در بیانیه‌ای از دیدار و گفت‌وگوی وزرای امور خارجه این کشور با فرانسه، آلمان و انگلیس(تروئیکای اروپا) درباره ایران خبر داد. در این بیانیه آمده است: « این روسای جمهور، درباره نگرانی‌هایشان در زمینه همکاری‌های دو سویه نظامی میان ایران و روسیه که در حال عمیق‌تر شدن است و تاثیر آن بر امنیت و ثبات منطقه و فراتر از آن رایزنی کردند.» همچنین وزارت امور خارجه آمریکا مطرح کرد: «وزرای امور خارجه این کشورها بر هم‌بستگی‌شان با ملت ایران با توجه به نقض فاحش حقوق بشر توسط ایران تاکید کرده و با هماهنگی دقیق رویکردشان نسبت به فعالیت‌های ثبات‌زدای حکومت ایران موافقت کردند.» این در شرایطی است که روز گذشته وزیر امور خارجه آلمان نیز در حاشیه کنفرانس امنیتی مونیخ، در جمع خبرنگاران گفت که باید از تنش‌زایی هسته‌ای در رابطه با ایران جلوگیری شود. به گزارش رویترز، بربوک تاکید کرد: «تلاش‌های دیپلماتیک ما معطوف بر این موضوع متمرکز است.» از سوی دیگر، وزیر جنگ رژیم صهیونیستی در حاشیه کنفرانس امنیتی مونیخ، ادعاهایی را علیه اهداف برنامه هسته‌ای ایران و همکاری‌های نظامی آن مطرح کرد. به گزارش خبرگزاری رویترز، یوآف گالانت، وزیر جنگ رژیم صهیونیستی با وجود این که مقامات ایران تاکید کرده‌اند که تولید و به‌کارگیری تسلیحات اتمی جایی در دکترین دفاعی کشور ندارد، در حاشیه کنفرانس امنیتی مونیخ با تکرار ادعای وجود اهداف نظامی در برنامه هسته‌ای ایران گفت: «وقتی از جلوگیری از دست‌یابی ایران به یک سلاح اتمی حرف می‌زنیم، باید تمامی وسیله‌ها برای آن را روی میز داشته باشیم.»
یوآف مدعی شد که ایران، علیرغم وجود ممنوعیتی که شامل موشک‌ها و فناوری‌های مرتبط می‌شود و تا اکتبر ۲۰۲۳ صادرات و خریداری سامانه‌های پیشرفته نظامی را محدود می‌سازد، اشاعه تسلیحات پیشرفته‌اش را به فراتر از منطقه گشترش داده است. او اضافه کرد که ایران در حال حاضر، در حال مذاکره برای فروش تسلیحات پیشرفته، از جمله پهپادها به‌حدود ۵۰ کشور است. وزیر جنگ رژیم صهیونیستی گفت: «جامعه بین‌المللی باید جایگزینی مناسبی برای این ممنوعیت رو به انقضا پیدا کند که سازوکاری کارآمد جهت بازدارندگی و جلوگیری از پیامدها باشد.»
این در شرایطی است که حضور برخی از افراد مخالف با سیاست‌های جمهوری اسلامی در این کنفرانس، تحت عنوان اپوزیسیون ایران و دیدار آنها با مقام‌های سیاسی برخی کشورها موجبات اعتراض ایران را فراهم آورده است. در همین زمینه، سخنگوی وزارت امور خارجه در توییتی به دیدار مکرون با عناصر ضدانقلاب واکنش نشان داد. ناصر کنعانی در صفحه شخصی خود در توییتر نوشت: « آنانی که ۴۴ سال حضور بی‌نظیر اکثریت قریب به اتفاق ایرانیان در حمایت از کشور، انقلاب و رهبری خود را نادیده می گیرند و به سراغ چند دلقک بی‌هویت می روند، نه به دموکراسی اعتقاد دارند و نه انقلاب و ملت ایران را می شناسند. به زودی در مقابل استقامت، قدرت و عظمت ملت ایران زانو خواهید زد.»
در همین حال، سایت خبری و تحلیلی «ناخ دنک زایتن» در آلمان، در یادداشتی تحت عنوان «کنفرانس امنیتی مونیخ - محلی برای سیاست کاری نمادین؟» نقدی بر عدم دعوت از مقامات جمهوری اسلامی ایران در این کنفرانس سالانه منتشر کرده است. به گزارش ایسنا، در این مطلب آمده است: «کنفرانس امنیتی مونیخ در این روزها و بویژه در شرایط حساس کنونی، در حال از دست دادن فرصت برای اثبات خود به عنوان یک فُروم بین المللی پیشرو در بحث در خصوص مسائل امنیتی برای دستیابی به صلح در جهان است. به طور سنتی این رویداد می‌بایست بحران های بین المللی همانند جنگ اوکراین، و یا موضوعات بین المللی مهم، مانند احیای برجام، که درآن رفع تحریم ها در قبال نظارت بر برنامه اتمی ایران مدنظر قرار گرفته شده است را در یک فضای باز و در مسیر حل و فصل، در قالب گفتگو به بحث و تبادل نظر بگذارد، اما اکنون شاهد آن هستیم که از روسیه و ایران اصلا دعوت به عمل نمی آید.»
این سایت خبری و تحلیلی اضافه کرده است: «برخلاف یک مراسم دیپلماتیک که در آن بنا به خواسته میزبان، دعوت هایی شخصی ارسال و یا مهمانانی با دلایلی مشخص و طبیعتا خارج از عرف دیپلماتیک از لیست به اصطلاح خط می خورند، تا از این طریق یک حرکت نمادین از سوی میزبان صورت پذیرفته باشد، یک کنفرانس امنیتی با سابقه ای طولانی، همانند کنفرانس امنیتی مونیخ جای مناسبی برای سیاست کاری های نمادین، نیست.» ناخ دنک زایتن، در ادامه آورده است: «با نگاه به موضع نقادانه ای که سیاست خارجی آلمان در ماه های اخیر در قبال ایران و روسیه از خود نشان داده است، قبل از بروز این حرکت هم بسیار محتمل بود که مدیران کنفرانس امنیتی مونیخ، متأثر از سیاست رسمی یاد شده، این دو کشور را کنار بگذارند؛ اگرچه طرف ایرانی نیز به احتمال فراوان، وقوع این رفتار را بسیار محتمل می دانسته است، اما علی الظاهر باز هم کورسوی امیدی برای پیروزی دیپلماسی وجود داشته است.»
این سایت خبری و تحلیلی همچنین آورده است: «اینکه از یک نظام ارزشی خاص از این طریق استفاده ابزاری شود که تعهد به معیارهای خود آن نظام تنها در صورت برآورده شدن منافع صورت پذیرد، نیز واقعیتی است که روز به روز بیشتر کنجکاوی افکار عمومی را بر می انگیزد. کشورهایی نظیر ایران در چنین فضایی به دنبال یک سیاست خارجی پویا هستند تا بتوانند به وسیله آن از خود در مقابل سیاست تحریمی چندین ساله دفاع کنند؛ سیاستی که برگرفته از خودبرتربینی دموکراسی غرب است. دیدار رسمی رئیس جمهور ایران از چین در این هفته خود نشانه و اشاره ای است به همین موضوع.» ناخ دنک زایتن، در خاتمه آورده است: « می‌توان از این رفتار، یعنی خارج کردن از لیست مهمانان کنفرانس امنیتی مونیخ، به عنوان یک خودانزوایی از ترس روبروشدن با این واقعیت‌ها تعبیر کرد. بدون دیپلماسی و گفتگو – و با سلاح و تحریمِ بیشتر که صدالبته هرگز- مسائل امنیتی حل شدنی نیستند. امنیت از طریق گفتگو، و نه از طریق سیاست کاری های نمادین محقق می شود .» در همین حال، در میانه همه چالش‌های کشورهای غربی برای برگزاری کنفرانس امنیتی مونیخ، نکته ای که نباید مورد غفلت واقع شود، انتقادهای حقوق بشری به سازمان دهندگان و مدافعان این کنفرانس است؛ چراکه به عقیده برخی منتقدان، کشورهای غربی که نقش مهمی برای خود در کنفرانس امنیتی مونیخ قائل هستند، اصلی ترین بازیگران میادین نبرد در جهان، بزرگ ترین شرکت کنندگان در مسابقه فروش تسلیحات، عمده ترین ناقضان حقوق بشر به بهانه امنیت و پر نقش ترین عاملان تهدیدهای امنیتی هستند. در همین زمینه، اگنس کالامارد، دبیرکل عفو بین الملل در آستانه آغاز کنفرانس امنیتی مونیخ تاکید کرد: «کنفرانس امنیتی مونیخ باید آماده پاسخگویی به پرسش‌های دشوار در مورد ناکامی چند دهه ای در حمایت از قوانین بین‌المللی باشد؛ سران شرکت کننده باید بدانند که منافع تعریف شده محدود و سیاست‌های شکست خورده آن‌ها چرخه جنایات گسترده، درگیری‌ها و رنج‌های انسانی را تشدید کرده است.»