اسکی و صعود به قله توچال
عصر چهارشنبه یکی از روزهای سرد دی ماه به همراه دوستان با یک دستگاه مینیبوس از همدان به سمت تهران حرکت ميکنیم، هدف ما اجرای یک برنامه تیمی موازی صعود زمستانی به قله توچال و اسکی در پیست آن است، اسکی از ورزشهای مفرح و توام با هیجان مرتبط با کوهستان است و طرفداران بسیاری دارد؛
پس از حدود 4 ساعت به تهران رسیده و یکراست راه تجریش را در پی ميگیریم تا تیمی متشکل از چند نفر از همراهانمان را در منطقه دربند پیاده کنیم تا با یک شب مانی بین راه اقدام به صعود به قله توچال کنند. پس از هماهنگیهای لازم و پیاده کردن و راهی نمودن آنها در دربند، به سمت ولنجک حرکت ميکنیم، شب فرا رسیده و ما مجبور به یک شب مانی در ولنجک شدهايم تا صبح هنگام با تله کابین راهی پیست شویم، صبح زود پس از صرف صبحانهاي مختصر و نوشیدن چای راهی ایستگاه هفت ميشویم، به دلیل بردن کولههاي سنگین و چادر شب مانی در ارتفاع استفاده از کابین با دشواری همراه بود و سرعت ما را کند کرد، شلوغی بیش از حد ایستگاه نیز مزید بر علت شد تا در نهایت ساعت 10 صبح به ایستگاه هفت برسیم و پس از آماده شدن و کمی حرکات کششی با وسایل اسکی وارد پیست شویم و شروع به اسکی کنیم، برف پیست به وسیله ماشین برفکوب کوبیده شده و با یک هوای آفتابی روز خوبی برای اسکی به نظر ميرسید. پیست اسکی توچال دارای استانداردهای لازم در کنار امکانات اقامتی خوب و یک هتل زیباست. این پیست یک خط تله سی یژ و دو خط بالابر بشقابی و مدرسه اسکی و مربیات کارآزموده براي تدریس به مبتدیان دارد، با استفاده بهینه از فرصت و خوردن ناهاری مختصر و سبک تا انتهای وقت که ساعت 16 است به اسکی ميپردازیم و هیجان سرعت و لذت از برف را تجربه ميکنیم. پس از تعطیلی پیست با جمع کردن وسایل از پیست به سمت قله توچال حرکت کرده تا به دوستانمان که اکنون به سمت قله در حال حرکت هستند بپیوندیم، فاصله خروجی پیست تا قله 3962 متری توچال را در مدت زمان30/1 پیموده و به همنوردانمان که خسته از طی مسیری طولانی آمدهاند ميپیوندیم. در داخل جانپناه کوچک قله در کنار هم چای دم کرده مينوشیم و از سختیهاي مسیر صحبت ميکنیم، آفتاب در حال غروب است و چشماندازی که از روی قله نمایان است شامل اغلب قلل رشته کوه البرز و دماوند زیبا ميشود که بسیار زیبا و چشمنواز است، شب در حال فرا رسیدن است و ما با برپایی دو چادر و فراهم نمودن امکانات شب مانی آماده سپری کردن شبی سرد بر فراز توچال ميشویم، دماسنج تیم برودت هوا را 25 درجه زیر صفر نشان ميدهد، با آب کردن برف، آبجوش فراهم کرده و چای مينوشیم و شامی سبک تا خستگی روزی پر تحرک را از تن بزداییم و سپس در آغوش کیسه خوابهای گرممان شب را به صبح ميرسانیم.
صبح پس از برخاستن از خواب و خوردن صبحانه و جمع كردن چادرها و وسایل از جناح جنوبی جان پناه مجددا با تمامی بچه ها راهی ایستگاه هفت شده تا امروز را نیز اسکی کنیم، وقتی به محدوده پیست رسیده و وارد آن ميشویم دقایقی است که خط تلهسی یژ روشن شده و آماده سرویسدهی است، چادری در محدوده بیرون پیست برپا کرده و وسایل خود و کوله ها را در داخل گذاشته و پس از پوشیدن کفش اسکی
(که با وجود سردی هوا به سختی به پا ميرود) و آماده نمودن تخته ها وارد پیست شده و هماهنگی لازم را با مسوولان انجام ميدهیم و شروع به اسکی ميکنیم. این روند تا عصرگاهان و تعطیلی پیست ادامه دارد و سپس با جمع کردن کلیه وسایل و با استفاده از تله کابین به ولنجک برمیگردیم، ماشین با هماهنگی قبلی منتظر ما است تا تیم را به همدان بازگرداند.
پس از حدود 4 ساعت به تهران رسیده و یکراست راه تجریش را در پی ميگیریم تا تیمی متشکل از چند نفر از همراهانمان را در منطقه دربند پیاده کنیم تا با یک شب مانی بین راه اقدام به صعود به قله توچال کنند. پس از هماهنگیهای لازم و پیاده کردن و راهی نمودن آنها در دربند، به سمت ولنجک حرکت ميکنیم، شب فرا رسیده و ما مجبور به یک شب مانی در ولنجک شدهايم تا صبح هنگام با تله کابین راهی پیست شویم، صبح زود پس از صرف صبحانهاي مختصر و نوشیدن چای راهی ایستگاه هفت ميشویم، به دلیل بردن کولههاي سنگین و چادر شب مانی در ارتفاع استفاده از کابین با دشواری همراه بود و سرعت ما را کند کرد، شلوغی بیش از حد ایستگاه نیز مزید بر علت شد تا در نهایت ساعت 10 صبح به ایستگاه هفت برسیم و پس از آماده شدن و کمی حرکات کششی با وسایل اسکی وارد پیست شویم و شروع به اسکی کنیم، برف پیست به وسیله ماشین برفکوب کوبیده شده و با یک هوای آفتابی روز خوبی برای اسکی به نظر ميرسید. پیست اسکی توچال دارای استانداردهای لازم در کنار امکانات اقامتی خوب و یک هتل زیباست. این پیست یک خط تله سی یژ و دو خط بالابر بشقابی و مدرسه اسکی و مربیات کارآزموده براي تدریس به مبتدیان دارد، با استفاده بهینه از فرصت و خوردن ناهاری مختصر و سبک تا انتهای وقت که ساعت 16 است به اسکی ميپردازیم و هیجان سرعت و لذت از برف را تجربه ميکنیم. پس از تعطیلی پیست با جمع کردن وسایل از پیست به سمت قله توچال حرکت کرده تا به دوستانمان که اکنون به سمت قله در حال حرکت هستند بپیوندیم، فاصله خروجی پیست تا قله 3962 متری توچال را در مدت زمان30/1 پیموده و به همنوردانمان که خسته از طی مسیری طولانی آمدهاند ميپیوندیم. در داخل جانپناه کوچک قله در کنار هم چای دم کرده مينوشیم و از سختیهاي مسیر صحبت ميکنیم، آفتاب در حال غروب است و چشماندازی که از روی قله نمایان است شامل اغلب قلل رشته کوه البرز و دماوند زیبا ميشود که بسیار زیبا و چشمنواز است، شب در حال فرا رسیدن است و ما با برپایی دو چادر و فراهم نمودن امکانات شب مانی آماده سپری کردن شبی سرد بر فراز توچال ميشویم، دماسنج تیم برودت هوا را 25 درجه زیر صفر نشان ميدهد، با آب کردن برف، آبجوش فراهم کرده و چای مينوشیم و شامی سبک تا خستگی روزی پر تحرک را از تن بزداییم و سپس در آغوش کیسه خوابهای گرممان شب را به صبح ميرسانیم.
صبح پس از برخاستن از خواب و خوردن صبحانه و جمع كردن چادرها و وسایل از جناح جنوبی جان پناه مجددا با تمامی بچه ها راهی ایستگاه هفت شده تا امروز را نیز اسکی کنیم، وقتی به محدوده پیست رسیده و وارد آن ميشویم دقایقی است که خط تلهسی یژ روشن شده و آماده سرویسدهی است، چادری در محدوده بیرون پیست برپا کرده و وسایل خود و کوله ها را در داخل گذاشته و پس از پوشیدن کفش اسکی
(که با وجود سردی هوا به سختی به پا ميرود) و آماده نمودن تخته ها وارد پیست شده و هماهنگی لازم را با مسوولان انجام ميدهیم و شروع به اسکی ميکنیم. این روند تا عصرگاهان و تعطیلی پیست ادامه دارد و سپس با جمع کردن کلیه وسایل و با استفاده از تله کابین به ولنجک برمیگردیم، ماشین با هماهنگی قبلی منتظر ما است تا تیم را به همدان بازگرداند. 
