کلاهی که این روزها در سوپرمارکتها سرمان میرود

در همین رابطه پیمان یزدانی، فعال رسانهای در رشته توئیتی این موضوع را در نوشتاری محاورهای بررسی کرده که در ادامه میخوانید:
* داستان قیمت تولید: رفتم سوپری محل و ۱۲-۱۳ قلم جنس خریدم. قیمت نهایی یکم گرون بنظرم اومد و تهش گفتم میشه فاکتور بدین. گفت کاش اولش میخواستی و نداد. ازشون پرسیدم کدومها قیمت تولید خوردن. فروشنده چند تا نوشیدنی رو نشون داد و گفت فقط اینا ۳۵ درصد اضافه میشن.
* تو خونه محاسبه کردم و دیدم باز هم یه اختلافی وجود داره. بماند که نوشتههای روی محصولات خیلی گیجکننده بودند. برگشتم سوپری و دوباره ازشون پرسیدم اگر امکان داره یه محاسبه دوباره بکنیم چون بنظر میرسه از ۳۵ درصد هم بیشتر بوده. مثلا یه آب گازدار که روش قیمت ۸ تومن خورده رو ۱۴ تومن.
* حساب کرده بودند. این دفعه فروشنده توضیح داد که هزینه حملونقل هم وجود داره. تنها سوال من این بود که که چه معیار مشخصی وجود داره برای افزایش ( مثل جدول توییت اول که بعدتر پیداش کردم) ولی جوابی نگرفتم و در عمل فهمیدم این قضیه راه رو برای غیرشفاف بودن کاملا باز گذاشته.
* واقعا چند درصد آدمها تو این شلوغی کارهاشون در طول روز، داخل سوپرمارکت میایستند و تکتک قیمتها رو چک میکنند؟ این وضعیت بنظر میرسه راهحل بالادستی بوده برای کاهش شوک افزایش قیمتها و متضرر اصلی هم مثل همیشه مردماند.